Üç kaşıkla üç kısa buluşma: Aile sabahına uygun bir oyun

Üç buluşmanın ortak noktası

Her buluşmada aynı üç kaşık kullanılabilir. İlkinde görünür nesneleri birlikte sayarsınız. İkincisinde her peçeteye bir kaşık yerleştirirsiniz. Üçüncüsünde hazırlanan bir çizimi gerçek düzenle karşılaştırırsınız. Sayma, bire bir eşleştirme ve bir kaydı okuma birbiriyle ilişkilidir; ancak her biri çocuktan farklı bir şey ister.

Bu planın günleri sabit değildir. İki buluşma arasında bir gün de geçebilir, birkaç hafta da. Aile isterse yalnızca ilk fikri kullanır veya sıralamayı değiştirir. Bir sabah zaman bulunmadığında sonraki gün iki oyun yapmak gerekmez. Üç sayısına alışmak için belirli bir takvimi doldurmak gerektiğine dair bir varsayımda bulunmayın.

Etkinliğin birinci koşulu katılımcıların istemesidir. "Üç kaşığa birlikte bakalım mı?" diye sorabilirsiniz. Çocuk hayır diyorsa kaşıkları kaldırıp kahvaltıya geçebilirsiniz. Karnı açsa, uykuluysa ya da evden çıkmak üzereyseniz oyunu başka zamana bırakmak uygundur. Yemek, bir cevabın veya tamamlanan turun ödülü değildir.

Örnek bir Türkiye sabahında masada çay bardakları, ekmek tabağı veya peynir bulunabilir; başka bir evde kahvaltı bambaşka olabilir. Kaşıklar yalnızca sayılacak tanıdık nesnelerdir. Herkesin aynı sofrayı kurması, aynı yiyecekleri tüketmesi veya birlikte aynı saatte kahvaltı yapması beklenmez. Oyun öğleden sonra da oynanabilir.

Başlamadan önce malzemeyi seçin

Üç güvenli kaşık ve düz, erişilebilir bir yüzey seçin. Kullanılacak eşyaların çocuğun yaşına ve hareketlerine uygun olup olmadığını yetişkin değerlendirir. Kaygan veya keskin bir malzeme uygun değilse büyük, güvenli başka üç nesneyle çalışabilirsiniz. O durumda onları kaşık diye adlandırmak yerine gerçekten ne olduklarını söyleyin.

İkinci buluşma için üç peçete veya üç büyük kâğıt parçası gerekir. Üçüncü buluşmada basit bir çizim kullanılabilir. Kâğıt bulmak uygun değilse nesnelerin düzeni sözle anlatılabilir; kaşık ve peçete resimlerinin ayrı ayrı kesilmesi zorunlu değildir. Üç karşılaşmanın tamamı için özel set, yazıcı veya uygulama satın almak gerekmez.

Nesneleri aralarında boşluk olacak biçimde yerleştirin. Bir kaşığın sapı diğerinin üzerine gelirse nerede bir nesnenin bitip diğerinin başladığı karışabilir. Masa üzerinde yer yoksa uygun bir tepsi veya düz bir örtü seçin. Eşyaları hazırlamak yetişkinin sorumluluğudur; çocuktan oyuna katılmadan önce mutfağı düzenlemesi beklenmez.

Çocuk nesneleri tutmak istemiyorsa veya tutamıyorsa gösterebilir; bir yardımcı da onayını alarak kaşığı hareket ettirebilir. Bakış, jest, konuşma veya alışılmış bir iletişim aracı kullanılabilir. Herkesin malzemeyi görebileceği ya da kendisi için erişilebilir biçimde inceleyebileceği bir düzen seçin.

Birinci buluşma: Üç kaşığı saymak

Üç kaşığı yan yana koyun ve "Buradaki kaşıkların sayısına birlikte bakalım mı?" diye sorun. Çocuk isterse her birine sırayla dokunabilir veya işaret edebilir. Sayı sözcüklerini çocuk, yetişkin ya da ikisi birlikte söyleyebilir: "bir, iki, üç". Üçüncü kaşıktan sonra "Bu grupta üç kaşık var" diyerek son sayının bütün grubu anlattığını belirtin.

Bir kaşık iki kez gösterildiyse hemen yeni bir tur başlatmak yerine düzenin açık olup olmadığına bakın. İsterseniz sayılan kaşığı başka bir alana kaydırabilirsiniz. Böylece henüz sayılmayanlarla sayılanlar ayrılır. Taşıma işini yetişkin yapıyorsa hangi nesnenin seçildiğini önce doğrulaması, çocuğun kararını korur.

Çocuk kaşık yerine masadaki bardakları saymaya başlarsa onun seçimini fark edin. Bardakları saymak başka bir görev olabilir. Kaşıklarla devam etmek isterseniz "Bu kez yalnızca buradaki kaşıkları sayalım" diyerek grubu gösterin. Ortamda daha fazla eşya bulunması, çocuğun yetişkinin aklındaki sınırı kendiliğinden bileceği anlamına gelmez.

Üç kaşığı saymak bu buluşmanın tamamı olabilir. İsterseniz kaşıkları yerlerine koyup bitirin. Çocuk sürdürmek isterse yerlerini değiştirebilir; nesne eklenmediği veya çıkarılmadığı sürece yer değiştirme sayıyı değiştirmez. Tekrar saymak mümkündür ama sonuç için ikinci bir deneme zorunlu değildir.

Çocuk kendisi soru sormak isterse bu kez yetişkin cevaplayabilir. Birlikte hangi kaşıkların gruba dahil edildiğini göstererek sonucun neden üç olduğunu kontrol edebilirler.

İkinci buluşma: Her peçeteye bir kaşık

Başka bir uygun zamanda üç peçeteyi ayrı yerlere koyun. Yanlarına üç kaşık getirin ve "Her peçetenin yanına bir kaşık koymak ister misin?" diye sorun. Çocuk bir kaşığı bir peçeteye yerleştirir veya bir yardımcıya yerini gösterir. Ardından diğer iki eşleştirme de yapılabilir.

İş bittiğinde iki yönden kontrol edin: Kaşığı olmayan peçete var mı? Eşi olmayan kaşık kaldı mı? Her peçeteye tam bir kaşık karşılık geliyor ve hiçbiri artmıyorsa bu iki seçilmiş grup eşit sayıda öğe içerir. Ayrıca her grubu sayarsanız üç peçete ve üç kaşık olduğunu söyleyebilirsiniz.

Masanın öbür ucunda başka bir kaşık varsa o nesnenin karşılaştırmaya dahil olup olmadığını önceden belirtin. Üç seçilmiş kaşığın üç peçeteyle eşleşmesi, evde toplam üç kaşık bulunduğu anlamına gelmez. Grubun sınırı açık olduğunda hem "burada üç kaşık var" hem de "mutfakta başka kaşıklar da var" doğru olabilir.

Peçetelerden biri düşerse veya bir katılımcı onu kaldırırsa gerçek düzen değişir. Hangi nesnenin hâlâ gruba dahil olduğunu birlikte belirleyin. İki peçete ve üç kaşık kalmışsa bire bir eşleştirmede bir kaşık artar. Bu sonucu düzeltmek için bir peçete ekleyebilir, bir kaşığı gruptan çıkarabilir veya durumu olduğu gibi bırakıp ne gördüğünüzü konuşabilirsiniz.

Eşler kurulduktan sonra bir kaşığı yerinden oynatmadan peçeteleri birbirine yaklaştırabilirsiniz. Nesneler eklenmediği ve çıkarılmadığı için yine üç peçete ve üç kaşık vardır. Ancak hangi kaşığın hangi peçeteye ait olduğu daha belirsiz görünüyorsa katılımcılar eşleri yeniden gösterebilir. Düzenin değişmesi ile gruba nesne eklenmesi aynı olay değildir.

Başka bir denemede, üç peçeteden yalnızca ikisinin yanına kaşık koyun ve üçüncü kaşığı açıkça kenarda bırakın. "Bu kaşık hangi boş yerin yanına gidebilir?" sorusunu yöneltin. Çocuk isterse boş yeri gösterebilir ya da nesneyi taşıyan kişiyi yönlendirebilir. Yanıtı verdikten sonra bütün çiftleri gözden geçirmek, hangi peçetenin eşsiz kaldığını görünür kılar.

Üçüncü buluşma: Çizime bakıp düzen kurmak

Üçüncü bir fırsatta, üç peçete ve her birinin yanında bir kaşık gösteren basit bir resim hazırlayın. Peçeteleri kare, kaşıkları tanınabilir çizgiler olarak çizebilirsiniz. Çocuğa çizgilerin ve karelerin neyi temsil ettiğini söyleyin; belirsiz bir şeklin kendi kendine anlaşılacağını varsaymayın.

Önce resimde ne görüldüğüne bakın. Sonra çocuk isterse gerçek peçete ve kaşıklarla benzer bir düzen kurabilir ya da yetişkine nereye koyacağını söyleyebilir. Her kaşığın tam olarak aynı açıyla durması gerekmez. Görev her peçetenin yanında bir kaşık bulunmasıysa, önemli ilişki her yerin bir eşinin olmasıdır.

Resimde iki peçete çizilmişse ya da bir kaşık iki peçetenin ortasında görünüyorsa, gerçek nesneleri değiştirmeden önce resmi hazırlayan kişiye ne anlatmak istediğini sorun. Çizim tamamlanmamış olabilir. Yeni bir çizgi eklemek, başka bir resim yapmak veya mevcut resmi olduğu gibi yorumlamak farklı seçeneklerdir; çocuğun çizimine onun izni olmadan müdahale etmeyin.

Resim, nesneler toplandıktan sonra bir düzeni hatırlatabilir; fakat dokunulabilen gerçek kaşığın yerini her işte tutmaz. Kahvaltıda kullanılacak kaşık gerektiğinde uygun gerçek eşya gerekir. Üçüncü buluşma, bir kayıtla gerçek düzen arasındaki ilişkiyi inceler; çizimin nesnelerle aynı fiziksel özelliklere sahip olduğunu iddia etmez.

İki ayrı çizim hazırlarsanız birinde bütün peçetelerin yanında kaşık, diğerinde bir boş yer gösterebilirsiniz. Önce hangisinin masadaki düzeni anlattığını sorun. Karşılaştırmadan sonra bir kaşık eklenirse masadaki düzen değişir ve uygun çizim de değişebilir. Eski çizim önceki durumu anlatmak için saklanabilir; yeni duruma ait tek kayıt olmak zorunda değildir.

Çocuğun çizimi yalnızca kendisi için anlaşılırsa bu da yeterli olabilir. Başka bir kişiye göstermek istediğinde hangi işaretin kaşığı, hangisinin peçeteyi temsil ettiğini açıklayabilir. Açıklama konuşmayla, işaretle veya birlikte hazırlanmış bir anahtarla yapılabilir.

Aynı fikir, farklı sorular

Üç buluşmanın hepsinde üç sayısı yer alsa da sorulan sorular aynıdır diyemeyiz. "Kaç kaşık var?" seçilmiş bir grubun sayısını sorar. "Her peçeteye bir kaşık yeter mi?" iki grubun nasıl eşleştiğini inceler. "Bu çizimdeki düzeni kurabilir miyiz?" ise resimdeki işaretlerle gerçek nesneler arasında ilişki kurmayı gerektirir.

Bir çocuk üç kaşığı söyleyerek sayıp peçeteleri eşleştirmek istemeyebilir. Bir başkası sayıları söylemeden üç çifti kurabilir. Bu durumları doğru ya da yanlış öğrenme sırası gibi sunmak yerine her durumda ne yapıldığını tarif edin. Çocuğun kabul ettiği bir görevde verdiği yanıt, yapmayı reddettiği başka bir görevin sonucu değildir.

Çizimle çalışırken ek bir güçlük ortaya çıkabilir: resimdeki şeklin hangi nesneyi gösterdiğini anlamak. Çocuk çizgileri kaşık olarak tanımadıysa gerçek kaşıkları sayma sorusuna değil, bir görseli yorumlama sorusuna takılmış olabilir. İki nesneyi yan yana koyup "Bu resim bu kaşığı göstermek için çizildi" demek yardımcı olabilir; çocuk başka bir ifade seçmek isterse onu da dinleyin.

Soruları değiştirirken bunu açıkça söyleyin. "Şimdi yalnızca masadaki kaşıkları sayacağız" ile "Şimdi her peçeteye bir kaşık bulacağız" aynı nesneleri kullansa da farklı bir amaç taşır. Yeni görev gizlice eklenirse çocuk önceki soruya yanıt vermeye devam edebilir. Bir buluşma içinde bütün soruları sormak da şart değildir.

Sayılan nesneyi ve yeri belirleyin

Bir tepside üç kaşık, masanın başka bir yerinde bir kaşık bulunduğunu düşünün. "Tepside kaç kaşık var?" sorusunun yanıtı üçtür; masada bulunan bütün kaşıklar sorulursa seçilen durumun ayrıntılarına göre dört sayılabilir. Bir nesnenin iki farklı gruba dahil edilmesi mümkün olduğundan, "burada" gibi belirsiz sözcükler yerine göstermek ve yeri adlandırmak yararlıdır.

İkinci buluşmada peçetelerin her birinin yanında bir kaşık olması, her masada üç kişinin kahvaltı ettiği anlamına gelmez. Bazı ailelerde ortak bir servis tabağı bulunabilir, biri kaşık kullanmayabilir veya biri daha sonra gelebilir. Eşleştirme bu oyun için kurulan bir düzenle ilgilidir. Gerçek sofradaki kişi sayısını kaşık sayısından kesin olarak çıkarmayın.

Üçüncü buluşmada çizimde üç kaşık görünmesi, çekmecede toplam üç kaşık olduğunu kanıtlamaz. Resim, seçilmiş bir sahneyi temsil eder. Çocuk resme dördüncü bir kaşık eklerse önce ne anlatmak istediğini sorun. Bu yeni bir hikâye olabilir. Önceki düzeni korumak isterseniz aynı sayfayı değiştirmek yerine yeni bir resim hazırlayabilirsiniz.

Grupların sınırı bir süre sonra değişebilir. Bir kaşık tepsiden masanın başka yerine taşındığında tepside iki kaşık kalır; üç kaşık hâlâ masadaysa bütün masadaki sayı aynı kalabilir. Hareketi açıkça gösterin ve sonra hangi yer için soru sorduğunuzu belirtin. "İki" ve "üç" cevapları farklı tanımlanmış sorulara ait olabilir.

Bir buluşmayı kendi içinde bitirmek

İlk buluşmanın bitişi üç kaşığa bakıp istenirse onları saymak olabilir. İkinci buluşma, seçilen peçetelerle kaşıkların yan yana konulması veya çocuğun bu işe artık devam etmek istememesiyle sona erebilir. Üçüncü buluşmada bir çizime bakmak, tam bir masa düzeni kurmadan da yeterli olabilir.

Bitişi baştan söylemek çocuğun neye davet edildiğini bilmesini sağlar: "Şu kaşıkları birlikte görelim, sonra senin seçtiğin kahvaltıya geçelim." Bir yetişkinin sonraki aşamayı belirlemesi, çocuğun oyundan erken ayrılma isteğini geçersiz kılmaz. Erken biten bir oyun başarısızlık olarak adlandırılmamalıdır.

Çocuk bir etkinliği genişletmek isterse ne eklemek istediğini sorun. Dördüncü bir peçete getirebilir ya da kaşıkları büyüklüğe göre ayırabilir. Bu yeni bir karar ve farklı bir karşılaştırmadır. Bir peçete eklendiğinde üç kaşık artık dört peçetenin her birine bir tane koymak için yetmez; çocuk isterse bir kaşık daha bulabilir veya oyunu başka bir kuralla sürdürebilir.

Üç öneriyi arka arkaya yapmak aileye uygun görünse bile önce birinin tamamlanıp tamamlanmadığını ve herkesin devam etmek isteyip istemediğini kontrol edin. Söylenmiş bir "evet" bütün sabah boyunca geçerli sayılmaz. Yemek hazırsa veya biri ayrılmak istiyorsa malzemeleri kaldırmak yeterli bir bitiştir.

Beklenmeyen bir yanıt geldiğinde

Çocuk üç kaşık yerine dört saydıysa önce onun hangi nesneleri seçtiğine bakın. Tepsinin yanındaki dördüncü kaşığı da dahil etmiş olabilir. O durumda dört, bütün seçilen kaşıklar için uygun olabilir; tepsidekiler sorulduysa sınırın yeniden gösterilmesi gerekir. Sorunun kapsamı netleşmeden yanıtın neden farklı olduğunu bilemezsiniz.

Bir kaşığın sapını ve yuvarlak kısmını ayrı nesneler gibi işaret ediyorsa gerçek kaşığı inceleyin: sap ile uç aynı bütünün parçalarıdır. Resimde iki bölüm arasında boşluk varsa çizim yanıltıcı olabilir. Nesneyi yeniden yerleştirmek ya da resmi daha açık çizmek, çocuğun dikkatine ilişkin bir hüküm vermekten daha somut bir adımdır.

Peçete oyununda çocuk bir peçeteye iki kaşık koyabilir. Belki misafirlerden birinin iki kaşık istediği bir hikâye kuruyordur. Önce bu düşünceyi dinleyin. Oyunun mevcut sorusu her peçeteye bir kaşık vermekse diğer peçetelerde ne olduğunu birlikte inceleyin. Kuralı değiştirmek isterseniz yeni düzenin farklı bir soru olduğunu da belirtin.

Bir yetişkinin beklemediği her yanıtın açıklamasını bulmak zorunda değilsiniz. Çocuk konuşmak istemezse veya oyun yorucu gelirse durabilirsiniz. Bir sonraki karşılaşmada daha büyük aralıklar, az sayıda seçenek veya başka bir nesne işe yarayabilir; hiçbir değişiklik çocuğun mutlaka yeniden denemesini gerektirmez.

Yardımın neyi değiştirdiğini görmek

Sayma sırasında yetişkin sayı sözcüklerini söylerken çocuk nesnelere bakabilir veya işaret edebilir. Başka bir sefer çocuk sözcükleri söyleyip yetişkinden kaşıkları hareket ettirmesini isteyebilir. Her iki durumda katılım vardır; ancak yapılan işler farklıdır. Ne olduğunu anlatırken "üçü saydı" gibi geniş bir cümle yerine "üç kaşığı sırayla gösterdi, sayıları birlikte söyledik" demek daha açıklayıcıdır.

Tek bir buluşmadan çocuğun her ortamda ne yapabileceği anlaşılmaz. Gürültü, nesnelerin görünürlüğü, görevin anlatımı ve verilen yardım farklı olabilir. Bir gün ilgilenmemesi de daha önce yaptığı bir şeyi unuttuğunu kanıtlamaz. Aile, bir sonraki daveti planlarken bu koşulları dikkate alabilir; resmî bir değerlendirme kaydı oluşturmak zorunda değildir.

Bir şey not etmek isterseniz kısa ve işe yarar tutun: "Kaşıklar birbirine değince ayırmak istedi" ya da "Peçeteleri kendisi seçmek istedi" gibi. Yardım verilen bir durumda yardımı da belirtin: "Ben kaşığı tuttuğumda onun yanına peçete koydu." İsim, fotoğraf, puan ve başka çocuklarla karşılaştırma böyle bir not için gerekli değildir.

Notu yalnızca siz değil, çocuk da görmek veya saklamak isteyebilir. Onun çizdiği bir sayfanın kiminle paylaşılacağını birlikte kararlaştırın. Saklamak istemiyorsa etkinliğin ardından kâğıt geri dönüştürülebilir. Kayıt, aileye hizmet eden isteğe bağlı bir araçtır; her oyunun sonunda tutulması gereken bir belge değildir.

Farklı iletişim ve hareket yolları

Çocuk konuşmadan seçim yapıyorsa nesneleri seçimlerini ayırt etmeye yetecek kadar ayrı yerleştirin. Bakışla seçimde, her kaşığın rahat görüldüğünü ve onay işaretinin ne olduğunu önceden belirleyin. Bir iletişim aracı kullanılıyorsa "kaşık", "peçete", "daha", "bitti" gibi anlamlara erişim olup olmadığını çocuğun alışık olduğu yöntemle kontrol edin.

Yardımcı kaşığı taşımadan önce hangi yere götüreceğini doğrulayabilir. Örneğin "Bu kaşığı sağdaki peçetenin yanına mı istiyorsun?" sorusuna çocuğun kendi yöntemiyle yanıt vermesi beklenir. Yardımcı yanlış anladıysa hareketi birlikte düzeltebilirler. Nesnenin kimin eliyle taşındığı, seçimin kime ait olduğunu tek başına belirlemez.

Resim kullanılıyorsa yüksek kontrast, büyük şekiller ve sade bir arka plan yararlı olabilir. Ancak herkes aynı görsel düzeni tercih etmez. Dokunarak inceleme, sesli betimleme veya farklı bir iletişim biçimi gerekebilir. Çocuğa ve onunla günlük yaşamda iletişim kuran kişilere neyin kullanışlı olduğunu sormak, tek bir uyarlamayı herkes için yeterli saymaktan daha yerindedir.

Sıra almak için acele ettirmeyin. Yanıt hazırlamak veya bir araçta doğru simgeyi bulmak zaman alabilir. Sessiz bir bekleme aralığı bırakın ve soruyu yeniden söylemeden önce buna gerçekten ihtiyaç olup olmadığını gözetin. Çocuk "bitti" dediğinde ya da bunu kendi işaretiyle gösterdiğinde oyun sona erebilir.

Kardeşler ya da arkadaşlar birlikte oynarsa

İki çocuk varsa biri peçeteleri, diğeri kaşıkları yerleştirmeyi seçebilir. Sonra her peçetenin yanında bir kaşık olup olmadığına birlikte bakarlar. Çocuklar aynı görevi istiyorsa malzemeleri sırayla koyabilir veya bir kısmını paylaşabilirler. Rolleri yetişkinin önceden sabitlemesi yerine katılımcıların ne yapmak istediğini sormak önemlidir.

Bir çocuk diğerinden daha hızlı davranıyorsa kalan nesnelere tek başına uzanması, arkadaşının karar verme alanını daraltabilir. Yetişkin "Arkadaşının bu peçete için ne seçmek istediğini bekleyelim" diyebilir. Bekleme, kimin daha yetenekli olduğunu göstermek için değil, her katılımcının kabul ettiği rolü yerine getirebilmesi içindir.

Kardeşlerden biri oyunu bırakırsa diğeri isterse yetişkinle devam edebilir. Ayrılan çocuğu geri çağırarak başladığı işi bitirmeye zorlamak gerekmez. Peçete veya oyuncak kişisel bir eşyaysa kullanmak için sahibinin iznini alın; izin verilmediğinde eşdeğer başka bir malzeme seçilebilir veya oyun değiştirilebilir.

Çocuklar farklı bir hikâye kurabilir: üç peçete üç oyuncak için yer, kaşıklar da hayali kürek olsun. Bu durumda nesnelerin hayali rolü değişir, ama üç seçilmiş nesneyi üç yere eşleştirme ilişkisi korunabilir. Eğer yeni hikâyede bir yere iki kürek gerekiyorsa artık farklı bir kuralla oynadıklarını belirtin ve sayıları bu kurala göre birlikte inceleyin.

Çizimin anlattığı zamanı korumak

İkinci buluşmanın sonunda üç peçete ile üç kaşığın resmini çizdiğinizi düşünün. Eşyalar kaldırıldıktan sonra kâğıt, o zamanki yerleşimi anlatmaya devam eder. Üçüncü buluşmada masada yalnızca iki kaşık varsa bu durum çizimi otomatik olarak yanlış yapmaz. Resim önceki düzeni, masa ise şimdiki durumu gösterebilir.

İkisini karşılaştırmak için önce hangi zamanı konuştuğunuzu belirleyin. Eski düzene geri dönmek istiyorsanız uygun bir üçüncü kaşığı ekleyebilirsiniz. Bugünkü durumu kaydetmek istiyorsanız iki kaşıklı yeni bir resim yapabilir veya eski resme bir açıklama ekleyebilirsiniz. Çocuğun onayı olmadan daha önceki kaydı silmek gerekmez.

Fotoğraf da bir düzeni kaydedebilir; ancak çekmek, saklamak veya paylaşmak zorunlu değildir. Aile böyle bir seçenek kullanıyorsa görüntüde kimlerin ve hangi bilgilerin bulunacağına birlikte karar vermelidir. Basit bir çizim, sözlü anlatım veya geçici nesne düzeni aynı konuşmaya başlangıç sağlayabilir.

Resimdeki bir nesne kısmen gizlenmişse "kaç kaşık görünüyor?" ile "kaç kaşık var?" sorularını ayırın. Görünmeyen bölümde ne olduğundan emin değilseniz tahmini kesin sayı gibi sunmayın. İhtiyaç duyulursa daha açık bir çizim hazırlayın. Bir kayıt, yalnızca gerçekten gösterdiği veya açıkladığı bilgiler için kullanılmalıdır.

Bir haftaya yerleştirme örneği

Diyelim ki aile pazartesi sabahı üç kaşığı saymak için uygun bir an buldu. Çocuk her kaşığı gösterdi; yetişkin sayı sözcüklerini söyledi. Birlikte kaşıkları yerine koydular ve kahvaltıya geçtiler. O gün yalnızca bu kısa hareket yapıldı. Peçete eşleştirmesinin yapılmamış olması planın eksik kaldığı anlamına gelmez.

Çarşamba sabahı evde telaş varsa herhangi bir davette bulunulmaması mümkün. Cumartesi öğleden sonra çocuk yeniden kaşıkları görmek isterse üç peçete önerilebilir. Peçeteler farklı büyüklükteyse bir kaşık bir peçeteyle eşleştirildiği sürece büyüklük sayıyı değiştirmez. Fakat çocuk en büyük peçetenin yanına iki kaşık koymak için bir hikâye kurabilir; o durumda "her birine bir kaşık" kuralının değiştirilip değiştirilmediği konuşulur.

Bir sonraki hafta çocuk çizim yapmak isteyebilir. Üç peçeteli düzeni çizip kaşıkları yanlarına ekler veya yetişkine hangi işaretleri yapacağını söyler. Sonra resmi gerçek nesnelerle karşılaştırmak isteyip istemediğine karar verir. Çizim başka bir gün için saklanabilir; aynı gün yeniden kurma zorunluluğu yoktur.

Bu örnek, ideal süre veya tavsiye edilen sıklık değildir. Ailenin programı, çocuğun ilgisi ve güvenli malzemelerin bulunması her durumda farklıdır. Bazı aileler bir fikri tek kez dener, bazıları aylar sonra geri döner. Uygun aralık önceden bir tabloyla değil, katılımcıların koşullarıyla belirlenir.

Hazırlığı küçük tutmak

Buluşma için önce seçilen soruyu belirleyin. Sadece "kaç kaşık var?" diye bakılacaksa üç kaşık ve uygun bir yüzey yeterli olabilir. Eşleştirme yapmak için üç peçete eklenir; çizimi incelemek içinse anlaşılır bir resim gerekir. Bütün malzemeleri ilk günden hazırlamak, o gün seçilmeyen görevler için gereksiz iş çıkarabilir.

Gerçek kahvaltı hazırlanırken kullanılan kaşıkları oyun için almak başkasının işini aksatıyorsa önce izin isteyin ya da başka nesneler seçin. Temiz kalması gereken eşyaları yeniden kullanmadan önce ailedeki uygun temizlik düzenine uyun. Yemeğin hazırlanması ve paylaşılması oyundan ayrı ihtiyaçlardır; etkinlik için sofrayı yeniden düzenlemek şart değildir.

Çizim yapılacaksa çocuğun katılımını planlayın: kendisi çizebilir, yetişkine söyleyebilir veya önceden hazırlanmış iki resimden birini seçebilir. Bir kaşığın bütün ayrıntılarını çizmek ana görev değildir. İlişkiyi anlatmaya yetecek işaretler seçin ve birinin bunları okurken ne anladığını kontrol edin.

Bazen hazırlanmış nesneleri kullanmadan kaldırmak gerekir. Çocuk fikrini değiştirdiyse veya ailede başka bir ihtiyaç ortaya çıktıysa bu, emeğin boşa gittiği anlamına gelmez. Malzemeler bir sonraki uygun zamanda tekrar kullanılabilir; çocuk da fikrini değiştirmenin kabul edildiğini görür.

Sonraki seçimi birlikte yapmak

Üç buluşmadan sonra bir sonraki etkinliği seçmek isteyen çocuk, aynı kaşıkları yeniden saymayı, başka nesnelerle eş kurmayı veya bambaşka bir oyuna geçmeyi önerebilir. Tekrar daha zor bir görevle değiştirilmek zorunda değildir. Tanıdık bir düzen, farklı bir rol veya farklı bir anlatıcıyla yeniden kurulabilir.

Kaşık sayısına dönülecekse çocuğa hangi grubu göstermek istediğini sorun. Çekmecedeki bütün kaşıklar ile masaya seçilen üç kaşık farklı gruplardır. Seçimden sonra nesneleri tek tek inceleyin; sonuç üzerinde anlaşmazlık varsa grubu birlikte yeniden belirleyin. Amaç yetişkinin önceden aklından geçirdiği sayıyı tahmin etmek değildir.

Kısa bir aile sabahı için başka fikirler kahvaltıdan önce beş dakikalık rutin yazısında, gözlemi somutlaştırma önerileri ise kısa bir kayıt oluşturma yazısında bulunabilir. Bağlantılar isteğe bağlıdır. Üç kaşığa birlikte bakmak tek başına bitmiş bir oyun olabilir.