Onluk çerçevede yediyi iki kişiyle keşfetmek

Çerçeveyi ve ortak oyunu hazırlayın

Bir kâğıda yan yana beş kutu çizin; hemen altına aynı büyüklükte beş kutudan oluşan ikinci bir sıra ekleyin. Böylece iki sıra ve toplam on kutu elde edilir. Kutular birbirinden belirgin olsun ve her birine bir pul rahatça sığsın. Hazır bir onluk çerçeve kullanıyorsanız kutuların tamamının görünür olduğundan emin olun.

Yedi büyük pul hazırlayın. Bunlar uygun büyüklükte karton daireler, oyun taşları veya çocuğun rahatça ayırt edebildiği başka nesneler olabilir. Küçük parçaların uygun olmadığı durumlarda büyük kartlar ya da çizilmiş işaretler seçin. Bir yetişkin, kullanılacak malzemenin katılan çocukların yaşına ve bireysel ihtiyaçlarına uygunluğunu değerlendirir.

Oyundan önce bir kural üzerinde anlaşın: Bu örnekte her kutuya en fazla bir pul konur. Böylece bir kutudaki pul diğerini gizlemez ve dolu kutu sayısı yerleştirilen pul sayısıyla eşleşir. Pul kutunun kenarına taşmışsa hangi kutuda olduğu belirsizleşebilir; yerleştirmeyi birlikte düzeltebilir veya daha küçük, güvenli bir işaret kullanabilirsiniz.

İki kişi aynı taraftan bakarsa “üst sıra” ve “soldan başla” yönergelerini paylaşmaları kolaylaşır. Karşılıklı oturuyorlarsa önce kâğıdın hangi kenarının üst kabul edileceğini belirtin. Sol ve sağ, bakış yönüne bağlı olabilir; kutuları birbirine göre “dolu sıranın hemen altındaki sıra” diye de tarif edebilirsiniz. Önemli olan iki kişinin aynı kutuyu kastettiğinden emin olmaktır.

Önce beş, sonra iki pul

İlk arkadaş üst sıranın bir kutusuna bir pul koyar ve devam ederek beş kutuyu doldurur. İkinci arkadaş her kutuda bir pul olup olmadığını kontrol eder. İster beş pulu tek tek saysın, ister sıranın tamamının dolu olduğunu fark etsin, hangi bilgiyi kullandığını gösterebilir. Üst sıranın beş kutusu vardır; tamamı dolduğunda bu sırada beş pul bulunur.

Şimdi roller değişebilir. İkinci arkadaş alt sıranın iki kutusuna birer pul koyar; ilk arkadaş neyin değiştiğini gösterir. İsterseniz alt sırayı soldan sağa doldurun. Bu yaygın bir yerleştirme düzenidir ama tek geçerli düzen değildir: İki pul alt sıranın başka iki ayrı kutusunda da olsa toplam yine ikidir. Farklı yerleşimler konuşulacaksa yeni dizilimi açıkça gösterin.

Birlikte “üstte beş, altta iki; toplam yedi” deyin veya pulları işaret ederek aynı ilişkiyi gösterin. Çocuk isterse yedi pulun tamamını baştan sayabilir. Her pula bir kez dokunmak veya bakmak yeterlidir; üst sırayı “beş” olarak kabul edip alttaki iki pulu “altı, yedi” diye devam ederek saymak da başka bir stratejidir.

Alt sıradaki üç boş kutuyu da inceleyin. Bunlar ek pul değildir; çerçevede henüz doldurulmamış yerlerdir. Üst sırada boş kutu kalmadığı ve alt sırada iki kutu dolu olduğu için üç kutu boştur. Her boş kutuya bir pul eklenirse çerçevenin on kutusu dolar. Bu sahnede yedi dolu ve üç boş kutu birlikte on kutuyu oluşturur.

Ortakların her biri ne yapabilir?

Bir kişi pulu seçip nereye konacağını söyleyebilir; diğeri pulu yerleştirebilir. Sonra rollerini değiştirmeyi teklif edin. Pulu tutmakta zorlanan bir çocuk da kutuyu işaret ederek veya kullandığı iletişim aracından seçim yaparak düzenin kurulmasına karar verebilir. Hareketi yapan kişinin bütün kararları vermesi gerekmez.

Kontrol eden kişinin işi yalnızca “doğru” ya da “yanlış” demek değildir. “Üst sırada beş yerin hepsi dolu mu?”, “Alt sırada kaç kutuya pul koyduk?” gibi bir soru sorabilir veya bir pulu gösterip hangi kutuya ait olduğunu netleştirebilir. Bir arkadaşın önerisiyle diğeri düzeni yeniden inceleyebilir; ikisi de sonucu etkileyen bir katkı yapar.

Yönergeleri kısa ve anlaşılır tutun. “Alt sıranın ikinci kutusuna bir pul koy” ifadesi, herkes aynı yönden bakıyorsa belirli bir yer gösterir. “Şuraya koy” dendiğinde hangi kutunun kastedildiği belirsiz kalabilir. Dinleyen kişi anlamadığında açıklama istemesi, oyunun doğal bir parçasıdır.

Çocuklardan biri gözlemlemek istiyorsa rol değişimini zorunlu kılmayın. İsterse hangi kutunun boş olduğunu gösterebilir veya arkadaşından belirli bir hareket yapmasını isteyebilir. İki kişinin aynı hızda konuşması ya da aynı hareketi yapması gerekmez. Bir turdan sonra oyunu bitirmek de geçerli bir seçimdir.

Yedi pulu farklı yollarla saymak

İlk yöntem tüm pulları tek tek saymaktır. Üst sırada birden beşe, ardından alt sıradaki iki pulda altı ve yediye ulaşılır. Her pula bir kez işaret edildiğinden emin olmak için sayılan pullara sırayla dokunabilir veya bir işaretleyici kullanılabilir. Pulları sayarken yerlerinden kaydırmak istemiyorsanız yanlarına küçük bir kâğıt işareti koyabilirsiniz.

İkinci yöntemde üst sıranın beş kutusunun tamamının dolu olduğu fark edilir. Çocuk “Burada beş var” der ve alt sıradaki iki pulu ekler: altı, yedi. Bu yöntem, beşliyi bir grup olarak kullanır. Eğer çocuğun beş dolu kutuyu önce sayması gerekiyorsa bu da uygundur; grupla görme hemen ve zorunlu olarak ortaya çıkması gereken bir beceri değildir.

Üçüncü bir açıklama “Beş ve iki, yedi eder” şeklinde olabilir. Bunu söyledikten sonra her iki grubu çerçevede göstermesini isteyin. Yalnızca sözlü bir cümle duyulması, çocuğun hangi pulları grupladığını her zaman göstermez. Gösterme isteği bir sınav gibi değil, arkadaşın açıklamayı anlamasına yardımcı olan bir soru olarak sunulabilir.

Bir arkadaş yedi sonucuna tüm pulları sayarak, diğeri beşten devam ederek ulaşırsa yöntemlerini karşılaştırın. İkisinin de her pulu bir kez hesaba kattığını kontrol edin. Çocuklardan biri diğerinin yöntemini hemen kullanmak zorunda değildir. Somut düzen üzerinde gösterilebilen farklı yollar, tek bir sayıya ulaşmanın birden fazla biçimi olduğunu ortaya koyar.

Boş kutular ne anlatır?

Çerçevede on yer olduğundan yedi dolu kutunun yanında üç boş kutu bulunur. Boş kutuları göstermek, “yediye kaç eklenirse on olur?” sorusuna model sağlar. Üç yeni pulu teker teker boş kutulara yerleştirin: Sekiz, dokuz, on. Eklenen pulları farklı bir renkle veya biçimle gösterebilirsiniz; böylece başlangıçtaki yedi ile sonradan eklenen üç ayırt edilir.

Bu renk farkı sayma kuralını değiştirmez: Her kutuda bir pul olduğu sürece çerçevede toplam on pul vardır. Yeni eklenen pulların farklı görünmesi yalnızca hikâyenin iki aşamasını hatırlatır. Renkleri ayırt etmek zor ise yeni pulların yerine küçük farklı şekiller ya da başlangıç ve bitişin iki ayrı çizimi kullanılabilir.

Sonra eklenen üç pulu çıkarıp başlangıçtaki yediye geri dönün. “Kaç yer açıldı?” ve “Kaç pul kaldı?” ayrı sorulardır. Üç yer boşaldı; yedi pul kaldı. İki sorunun cevabı farklı olduğu için çocuğa hangi grubu sayacağını söylemek yardımcı olur. Boş kutuları sayarken parmağı kutunun içine koymak, yanlışlıkla pulları saymayı önleyebilir.

Yedi ve üç sayılarının toplamı 10 olarak yazılabilir: 7 + 3 = 10. Sembolleri kullanıyorsanız her sayının çerçevede neyi gösterdiğini sorun. Yedi başlangıçta dolu olan yerleri, üç eklenen pulları veya başlangıçta boş kalan kutuları, on ise tamamlanan çerçeveyi anlatır. Semboller hazır değilse aynı ilişki somut pullarla da gösterilebilir.

Aynı sayı, farklı yerleşim

Yedi pulu başlangıçtaki gibi beş üstte ve iki altta yerleştirdikten sonra, üst sıradaki bir pulu alt sıradaki boş kutulardan birine taşıyın. Artık üstte dört, altta üç pul vardır. Hiçbir pul eklenmediği veya çıkarılmadığı için toplam yine yedidir. İki arkadaş bunu sayarak ve boş kutuları inceleyerek doğrulayabilir.

Bu düzen, başlangıçtaki 5 ve 2 ayrımını ilk bakışta göstermeyebilir; buna karşılık 4 ve 3 ayrımını gösterir. İki düzen de aynı toplamı temsil eder. “Doğru yedi” yalnızca bir görünümden ibaret değildir. Ancak “üst sırayı tamamen doldur, sonra iki pul ekle” yönergesi verilmişse yeni düzen bu özel yerleştirme yönergesine uymaz; sayı doğru, düzen ise istenenden farklı olabilir.

İsterseniz iki ayrı çerçeve kullanın: Birinde 5 ve 2, diğerinde 4 ve 3 gösterilsin. Toplamları karşılaştırmadan önce iki çerçevenin de on kutuya sahip olduğundan emin olun. Pulları birer birer eşleyerek veya sayarak her ikisinde yedi bulunduğunu doğrulayabilirsiniz. Böylece yerleşimle miktarın farklı özellikler olduğunu görürsünüz.

Yön farklılığı da benzer bir soruya yol açabilir. Bir arkadaş alt sıradaki iki pulu soldaki kutulara, diğeri sağdaki kutulara koyabilir. Hangi kutuların dolu olduğu farklıdır, fakat her iki çerçevede de toplam yedi pul olabilir. Eğer oyun aynı görüntüyü kopyalamayı amaçlıyorsa yerleri eşleştirmek gerekir; yalnızca miktarı göstermek amaçlanıyorsa iki düzen de uygun olabilir.

Altıdan yediye, yediden sekize

Başlangıçta üstte beş ve altta bir pul yerleştirin. Bu düzende altı pul vardır. Boş bir kutuya bir pul eklediğinizde dolu kutu sayısı yediye çıkar ve boş kutu sayısı dörtten üçe iner. Ekleme hareketiyle iki değişikliği birlikte izleyin: Bir yer dolmuş, bir pul gruba katılmıştır.

Yedi pullu çerçeveye bir pul daha koyulduğunda sekiz pul ve iki boş kutu kalır. Ardından yeni eklenen pulu çıkararak yediye geri dönün. Çocuk yalnızca iki durumu karşılaştırabilir veya hareketin hangi kutuda olduğunu gösterebilir. Bir şeyin değiştiğini söylemek kadar, neyin eklendiğini veya çıkarıldığını görmek de önemlidir.

İki arkadaş sırayla “bir ekle” ve “bir çıkar” yönergeleri verebilir. İlk durumu açıkça söylemeden sonuç istemeyin: Bir pul eklemek, başlangıçta altı varsa yediye, yedi varsa sekize götürür. Her turda dolu kutuları kontrol etmek, önceki oyundan kalan pulların yeni soruya yanlışlıkla karışmasını önler.

Bir pul çerçevenin dışındaysa onu toplamın içine katıp katmadığınızı belirtin. “Çerçevede kaç pul var?” sorusunda dışarıdaki pul sayılmaz. “Masadaki bütün pullar kaç tane?” diye sorulursa hem içerdeki hem dışarıdaki pullar hesaba katılabilir. Grupların sınırını netleştirmek, aynı sahnede farklı doğru cevapların neden ortaya çıktığını açıklar.

Her kutuda bir pul kuralı neden işe yarar?

İki pul aynı kutuda üst üste durduğunda kutu yine tek bir dolu kutudur, ama içinde iki pul bulunur. Bu durumda dolu kutu sayısı ile pul sayısı aynı değildir. Yedi pulu göstermek için her kutuya en fazla bir pul koyma kuralı, bu iki sayının eşleşmesini sağlar.

Yanlışlıkla iki pul bir kutuya gelirse önce ne olduğunu birlikte görün. “Bu kutu dolu, içinde de iki pul var” demek gözlemi doğru açıklar. Sonra amacınız yedi dolu kutu göstermekse pullardan birini boş bir kutuya taşıyın. Bir pulu başka kutuya taşımak toplam pul sayısını değiştirmez, fakat dolu kutu sayısını değiştirebilir.

Bir pul iki kutunun çizgisini kapatıyorsa nereye ait olduğu net olmayabilir. Daha küçük bir pul, daha büyük bir kutu veya pul yerine merkezde duran bir işaret seçin. Çerçevenin kalitesi, çocuğun düşüncesini görünür kılacak kadar açık olmalıdır. Belirsiz bir malzeme üzerinden verilen cevap, çocuğun miktar fikrine ilişkin güvenilir bir değerlendirme sunmaz.

Pulun rengi ya da üzerinde bir resim bulunması, kural aksini söylemediği sürece onun sayısını değiştirmez. Bir kırmızı ve bir mavi pul iki ayrı nesnedir; aynı kutuda üst üste dururlarsa bir dolu kutu oluştururlar. İki kavramı birbirinden ayırmak, çocuklar iki farklı soruya farklı cevap verdiğinde nedenini konuşmayı kolaylaştırır.

Çerçeveyi çizime ve sayı cümlesine bağlamak

Gerçek pullarla oluşturulan 5 ve 2 düzenini bir çizime aktarın. İki sıra beşer kutu çizin ve dolu kutulara nokta koyun. Üst sıradaki beş noktayla alt sıradaki iki noktayı sayın. Çocuk çizmek istemezse hangi kutuya nokta konacağını gösterebilir; arkadaşı da onun yönlendirmesiyle işaretleyebilir.

Çizim saklanabilir ve başka birine gösterilebilir, fakat pulun gerçekten nasıl yerleştirildiğini ancak hazırlanmış bir kayıt olarak anlatır. Kutuların bazıları eksik çizilmişse boş yer sayısı anlaşılmaz. Bu nedenle resmi gerçek çerçeveyle yan yana koyup önce on kutunun ve yedi işaretin görünür olup olmadığını kontrol edin.

Sayı cümlesi olarak 5 + 2 = 7 yazılabilir. Burada 5 üstteki dolu sırayı, 2 alttaki pulları, 7 ise tüm pulları temsil eder. “+” işareti grupların birlikte ele alınmasını, “=” işareti iki tarafın aynı miktarı gösterdiğini ifade eder. İşaretleri yazmadan da aynı ilişki pullar ve sözcüklerle anlatılabilir.

Aynı yedi pul 4 ve 3 diye düzenlenirse 4 + 3 = 7 yazısı bu yeni gruplamaya uyar. İlk sayı cümlesi de yediyi başka bir ayrımla anlatır, fakat çizimde hangi grupların gösterildiğini belirtmek gerekir. Bir yazıyı ezberlemek yerine sayıları somut gruplarla eşleştirmek, ifadelerin neden aynı toplamı verdiğini görmeyi kolaylaştırır.

Eksik bilgiyle soru sormak

Bir arkadaş üst sıraya beş pul, alt sıraya iki pul koyar ve yalnızca alt sırayı bir kâğıtla kapatır. Diğeri toplamın yedi olduğunu biliyorsa üstteki beşten sonra altta iki pul bulunduğunu çıkarabilir. Ardından kâğıt kaldırılır ve gerçek düzen kontrol edilir. Bu oyunda bilinenler açıkça söylenmelidir: Üst sırada beş, toplamda yedi pul vardır.

Eğer toplam söylenmediyse kapalı sıradaki pul sayısını yalnızca üstteki beşten kesin olarak belirleyemeyiz. Alt sırada sıfırdan beşe kadar farklı sayılar olabilir. “Bilmiyorum, kapağı açıp bakalım” geçerli bir yanıttır. Eksik bilgiyle sorulan bir soruda çocuğun yetişkinin aklındaki düzeni tahmin etmesini beklemeyin.

Bir başka örnekte üst sıradaki beş pul ve alt sıradaki iki pul görünür, fakat üç boş kutudan biri küçük bir kartla işaretlenmiştir. “Bu kartı kaldırırsak orada pul var mı?” sorusu malzemenin nasıl hazırlandığına bağlıdır. Kart yalnızca boş yeri işaretlemek için kullanıldıysa altında pul yoktur; farklı bir nesneyi gizliyorsa sonuç değişebilir. Kuralı önceden anlaşılır kılın.

Arkadaşlar kendi sorularını oluştururken hangi bilgilerin verildiğini birbirlerine söyleyebilir. Biri “Toplam yedi, üst sırada beş var” der; diğeri alt sırayı tahmin eder ve kontrol eder. Yanıtın kontrol edilmesi için çerçeve yeniden açılır. Hafıza veya tahmin, somut düzeni görmenin yerine geçmez; onunla karşılaştırılır.

Zorlanılan adımı belirlemek

Çocuk yedi pulu doğru yerleştirip sonucu altı olarak söylüyorsa önce sayma hareketine bakın. Bir pul atlanmış olabilir veya aynı pula iki kez dokunulmuş olabilir. Çerçeveyi daha açık bir açıya getirmek, pulları ayırmak ya da üst sırayı önce ayrı saymak yardımcı olabilir. Hata, çocuğun sayı fikrine ilişkin tek başına kesin bir yargı değildir.

Çocuk tüm pulları saymadan “beş ve iki” diyorsa bunu nasıl gördüğünü göstermesini isteyin. Üst sırayı bir bütün olarak, alt sıradaki iki pulu ayrı göstermesi düşüncesini açıklayabilir. Her zaman baştan saymayı zorunlu tutmak, kullandığı başka bir geçerli stratejiyi görünmez kılabilir. Buna karşılık çocuk isterse yeniden sayarak kendi sonucunu kontrol edebilir.

Boş kutu sorusunda dolu kutuları işaret ediyorsa soruyu ve işaretleri netleştirin. “Pul olmayan kutuları gösterelim” deyip birlikte bir boş kutuyu bulun. Sonra kalan boş yerleri onun seçmesine fırsat verin. Çerçevede kaç pul bulunduğunu bilmekle kaç kutunun boş olduğunu belirlemek bağlantılı ama ayrı görevlerdir.

Alt sıraya iki pul konması istendiğinde çocuğun toplam iki pul yerleştirmesi de yönergenin farklı anlaşılmasından kaynaklanabilir. “Üst sıradaki beş kalsın; alt sıraya iki tane daha ekleyelim” ifadesi başlangıç koşulunu açıklar. Her yeni turda hangi pulların kalacağını ve hangilerinin ekleneceğini göstermek, yanlış anlaşılmaları azaltır.

Beşlik sırayla başlamak veya ilerlemek

On kutunun tamamı ilk karşılaşmada fazla gelirse bir beşli sıra hazırlayın. Üç kutuya pul koyup kaçının dolu ve kaçının boş olduğunu konuşun. Beşli sıra, bir kutuya bir pul kuralını ve dolu-boş ayrımını daha az malzemeyle gösterir. Çocuk ikinci sıraya geçmek isterse ikinci bir beşli ekleyip çerçevenin artık toplam on yer içerdiğini açıkça belirtin.

Yediyi gösterirken önceki sırayı değiştirmeden üstte beş, altta iki pul kurun. Beşli sıradan onluğa geçişte kutuların sayısı değişir; bu nedenle eski oyundaki boş yer sayısını otomatik olarak yeni çerçeveye taşımayın. Önce yeni çerçevenin tamamını inceleyin, sonra dolu ve boş kutuları karşılaştırın.

Daha ileri bir soru için yedi pulu iki gruba başka nasıl ayırabileceklerini araştırın. Örneğin üstte altı kutu olamayacağı için 6 ve 1 düzenini aynı iki beşli sıraya “üstte altı” şeklinde sığdıramazsınız. Bunun yerine altı pulu göstermek için üstte beş ve altta bir kullanıp bu altılı grubu bir sınır veya işaretle belirleyebilir, yedinci pulu ayrı gösterebilirsiniz. Grup sınırı açık değilse yeni gösterim kolayca belirsizleşir.

Bu örnek, çerçevenin yapısının bazı gruplamaları diğerlerinden daha görünür kıldığını gösterir. İki sıranın her biri beş kutudur; yine de yedi nesne 6 ve 1 olarak da ayrılabilir. Gerekirse pulu çerçeve dışında değil, ayrı bir işaretle belirleyin ve hangi pulların altılı gruba katıldığını partnerinize gösterin.

Farklı katılım yolları

Büyük ve kaymayan bir çerçeve, kutuları seçmeyi kolaylaştırabilir. Kontrastlı çizgiler veya uygun dokulu ayraçlar kimi çocuklar için yararlıdır. Her katılımcının görme, dokunma ve hareket ihtiyaçları farklı olduğundan malzemeyi birlikte deneyin. Pulun rengini kullanıyorsanız bilgiye erişim yalnızca renk farkına bağlı kalmasın.

Sözel cevap vermeyen bir çocuk dolu sırayı gösterebilir, bir sayı kartı seçebilir veya alışık olduğu iletişim aracında “beş”, “iki” ve “boş” karşılıklarını kullanabilir. Yetişkin ya da arkadaşı seçenekleri erişilebilir biçimde sunar ve cevap için bekler. Başkasının çocuğun yerine seçmesi ile onun yönlendirmesiyle hareket etmesi aynı şey değildir.

Kalemle çizmek güçse hazır pul yerleştirmek; pul tutmak güçse kutuyu göstermek; sayıları okumak güçse bir arkadaşın sayıları seslendirmesi seçenek olabilir. Bu destekler miktar üzerine düşünmeyi mümkün kılar. Gereken uyarlama için çocuğa ve onu tanıyan kişilere danışın; tek bir yöntemi herkese uygun varsaymayın.

Sıfırdan ona çerçevenin sınırları

Çerçeve boşken içinde sıfır pul ve on boş kutu vardır. Bir pul eklendiğinde bir kutu dolar, dokuzu boş kalır. Her adımda yalnızca bir pul eklenirse dolu kutu sayısı bir artar ve boş kutu sayısı bir azalır. İki arkadaş isterse bu değişimi yalnızca birkaç adım için izleyebilir; sıfırdan ona bütün ara durumları tek oturumda kurmak zorunda değildir.

On kutunun her biri dolduğunda çerçevede on pul ve sıfır boş kutu bulunur. On birinci pulun aynı çerçevede ayrı bir boş kutusu yoktur. Bu, ondan büyük sayıların olmadığı anlamına gelmez; yalnızca bu çerçevenin on ayrı yeri vardır. On biri göstermek isterseniz ikinci bir çerçeve ekleyebilir ve ilkinde on, ikincisinde bir pul bulunduğunu belirtebilirsiniz.

İkinci bir çerçeve kullanmak bugünkü yedi örneğinin gerekli bir parçası değildir. Çocuk sınırı merak ettiğinde modelin neyi gösterdiğini açıklamak yeterlidir. On dolu yerin ve bir yeni yerin farklı çerçevelerde bulunması, toplamın hangi alanlarda sayılacağına ilişkin açık bir anlaşma gerektirir.

Arkadaşın düzenini tarif etmek

İlk arkadaş beş ve iki düzenini kurar; ikinci arkadaş bakıp tarif eder: “Üst sıra dolu, alt sırada iki pul var.” Sonra ilk arkadaşın yerine ikinci kişi aynı düzeni boş bir çerçevede kurar. Çerçeveleri yan yana koyarak hem toplamı hem de hangi kutuların dolu olduğunu karşılaştırırlar. Sayı aynı olsa bile pullar farklı kutulardaysa bunu bir gözlem olarak adlandırabilirler.

Sadece toplamın eşit olması isteniyorsa 4 ve 3 düzeni de yediyi gösterir. Birebir kopya isteniyorsa başlangıçtaki dolu kutuların yerleri de eşleşmelidir. Oyunun bu iki amacı farklıdır. Başlamadan önce hangisinin amaçlandığını söylemek, partnerin makul bir yerleşimini açıklama yapmadan yanlış saymayı önler.

İki arkadaş farklı sonuca ulaşırsa birinin çerçevesindeki pulları diğerindekilerle sırayla eşleyebilir. Eşlenmemiş pul kalıp kalmadığını görür ve gerekirse tek tek sayarlar. Kimin önce doğruyu söylediği değil, hangi yerleşimin hangi koşulu karşıladığı tartışılır. Ardından her iki kişi de yeni bir soru önerebilir.

Karşılaştırma sırasında bir pul kaybolur veya masanın kenarına düşerse düzen kendiliğinden eski miktarı göstermeye devam etmez. Önce pulu bulun ve çerçeveye ait olup olmadığını konuşun. Sonra çerçevedeki bütün dolu yerleri birlikte birer birer yeniden sayın. Yalnızca alt sırayı değil, üst sıradaki pulları da kontrol edin; kaybolan parça üst sıradan düşmüş olabilir. Bu adım, daha önce verilen “yedi” bilgisini yeni durumda otomatik olarak doğru kabul etmek yerine malzemeyi kontrol etmeyi öğretir.

Bir arkadaş çerçeveyi dik tutarken pullar hareket ediyorsa yatay bir yüzeye geri koymak veya sabit duran işaretler kullanmak karşılaştırmayı kolaylaştırır. Yerleşimin aynı kalması gereken bir soruda pulların kayması ek bir değişikliktir; partnerler neyin değiştiğini gördükten sonra istedikleri düzeni birlikte yeniden kurabilir.

Oyunu kaydetmek ve bitirmek

Bir arkadaş üst sıranın, diğeri alt sıranın çizimini yapabilir. Ardından iki çizimi bir araya getirip çerçevede gerçekten beş ve iki pul olup olmadığını kontrol ederler. Dilerlerse yanına “7 dolu, 3 boş” yazarlar. Kayıt bir başkasına gösterilecekse hangi işaretlerin pul, hangilerinin boş kutu olduğunu açıklamak gerekir.

Yetişkin kısa bir gözlem notunda kullanılan desteği de belirtebilir: “Üst sıradaki beş pulu birlikte saydıktan sonra alt sıradaki iki pulu ekleyerek yedi sonucuna ulaştı.” Bu, tek bir oyun anını anlatır; genel yetenek hakkında kesin hüküm değildir. İlgili küçük gözlem yazısı bir eylemi bağlamıyla kaydetme fikrini geliştirir.

Bitirirken arkadaşlar çerçevede birer şey gösterebilir: Biri yedi dolu yeri, diğeri üç boş yeri seçer. İsterlerse rolleri değiştirir veya tüm pulları toplayıp oyunu sonlandırırlar. Bir sonraki buluşmada aynı yedi düzenine dönmek ya da yeni bir miktar seçmek mümkündür; önce çerçevenin on yerini ve dolu ve boş kutuların neyi gösterdiğini yeniden hatırlamak yeterlidir.