Onluk çerçevede altı: hareketli kartlar mı çizim mi?

Altıyı iki farklı modelle gösterin

Onluk çerçeve, her birinde beş kutu bulunan iki sıradan oluşur. Toplam on kutuluk bu alana büyük kartlar yerleştirilebilir veya kutuların içine işaret çizilebilir. İki model de seçilen miktarı gösterebilir; hareketli kartlar ekleme ve çıkarma eylemini görünür kılar, çizim ise belirli bir durumu kâğıtta saklar.

Bu örnekte üst sıradaki beş kutuya birer daire, alt sıranın ilk kutusuna bir daire yerleştireceğiz. Dolu kutu sayısı altıdır: üstte beş, altta bir. Henüz işaretlenmemiş dört kutu vardır. Bu sonuç, her kutuya yalnızca bir daire konduğu ve gösterilen yerleşim kullanıldığı durum içindir.

Çocuk daireleri taşıyabilir, kutuları gösterebilir veya bir yetişkine nereye yerleştireceğini söyleyebilir. İşaret edilen kutu belirsizse yetişkin hareket etmeden önce seçimi doğrular. Rakam yazmak veya bütün daireleri yüksek sesle saymak ilk karşılaştırmanın ön koşulu değildir.

Çerçevenin on kutusu, daire sayısından ayrı bir bilgidir. Altı kutu dolu olduğunda çerçevenin kutu sayısı yine ondur; dolu kutu sayısı altıdır. Çocuk “on” dediğinde kutuları mı yoksa daireleri mi saydığını sormak bu ayrımı netleştirebilir.

Bu etkinlik bir miktarı iki gösterim arasında eşleştirmek için hazırlanmıştır. Hareketli modeldeki kartların rengi veya çizimdeki kalemin rengi farklı olabilir; kutulardaki daire sayısı seçilen karşılaştırmadır. Renkleri de karşılaştırmak isterseniz bunu ayrı bir soru olarak söyleyin.

Bir çocuğun tek bir çerçevedeki yanıtı, bütün sayı görevlerinde ne yapacağını göstermez. Kullanılan kutuların büyüklüğü, yetişkinin sayması ve seçilen yerleşim yanıtı etkileyebilir. Bu nedenle etkinlik sonunda yalnızca gerçekten görülen seçimleri ve desteği anlatmak yeterlidir.

Hareketli kartları ve çizimi karşılaştırın

Hazırlık: Hareketli model için iki sıra beşer kutu çizin ve kutulara uygun büyüklükte altı kart hazırlayın. Çizim modeli için ikinci bir çerçeveye altı daire çizin. Kutular, işaretler ve sınırlar çocuğun oturduğu yerden görülebilmelidir.

Değişim: Hareketli kartı boş kutuya koymak veya dolu kutudan almak, miktarın nasıl değiştiğini gösterebilir. Çizilmiş daire kâğıtta sabit kalır; değişikliği göstermek için yeni çizim, silinebilir işaret veya ikinci bir çerçeve gerekir. Bir daireyi elle örtmek onu çizimden silmez.

Kontrol: Her dolu kutuda bir daire varsa kutuları veya daireleri birer kez sayabilirsiniz. İki kart aynı kutuya konursa dolu kutu sayısı ile kart sayısı farklı olabilir. İlk etkinlikte bu belirsizliği önlemek için bir kutuya bir kart kuralı üzerinde anlaşın.

Görünürlük ve saklama: Çizim tek kâğıtta saklanır; kartların bir zarfı veya kutusu olabilir. Kart üst üste gelirse alttaki görünmeyebilir. Çizimde daireler kutu sınırlarını kapatıyorsa daha büyük bir çerçeve veya daha küçük, açık işaretler hazırlayın.

Güvenlik ve katılım: Küçük parçalar ağıza götürebilecek çocuklara uygun değildir. Büyük kâğıt kartlar kullanabilir veya yetişkinden çocuğun isteğiyle hareket etmesini isteyebilirsiniz. Çocuğun seçimi için kartı kendisinin tutması zorunlu değildir.

Bir değişikliği geri alma: Hareketli modelde altıncı kart dışarı alınarak beş dolu kutuya dönülebilir. İşlem çocuk tarafından seçilmeli veya ona açıkça gösterilmelidir. Çizimde silgi kullanılırsa önce altıncı işaretin silineceği söylenir; silinen iz kutu çizgisini de bozuyorsa yeni bir kopya daha anlaşılır olabilir.

Başlangıcı ve sonucu birlikte görme: Çizimin bir kopyası altıyı, diğeri onu gösterebilir. Hareketli tek bir çerçevede ise yeni kartlar eklenince önceki durum artık aynı anda görünmez. İki hareketli çerçeve hazırlamak da mümkündür, ancak bu daha fazla malzeme gerektirir.

Dokunma ve gösterme: Çocuk kartları kendisi hareket ettirebilir veya bir kutuya işaret ederek yetişkini yönlendirebilir. Çizimdeki işareti göstermek, onu fiziksel olarak taşımakla aynı eylem değildir. Hangi biçimin uygun olduğu çocuğun tercihine ve erişim gereksinimlerine bağlıdır.

Maliyet: Bir kalem ve kâğıt her iki modeli hazırlamak için yeterli olabilir. Hazır bir çerçeve satın almak şart değildir. Kartları yeniden kullanmak isterseniz bir zarfta tutabilirsiniz; çizim de saklanabilir veya etkinlik sonrasında geri dönüştürülebilir.

Çerçeveyi hazırlayın

Büyük bir dikdörtgeni iki yatay sıraya bölün. Her sırayı beş kutuya ayırın: üstte beş, altta beş. Birlikte her sırayı işaret ederek toplam on kutu olduğunu kontrol edin. Çizgilerin kutular arasında açıkça görüldüğünden emin olun.

Altı büyük daire kartı hazırlayın. Kartlar kutu sınırlarını tamamen kapatmadan içine yerleştirilebilmelidir. Şekilleri çocuğun görmesi veya yetişkine tarif etmesi için yeterli büyüklüğü seçin. Kartları kutuların dışında tutarken bunların henüz çerçevedeki dolu kutulara dahil olmadığını söyleyin.

İkinci bir kâğıda aynı iki sıra beşer kutuluk çerçeveyi çizin. Henüz içine daire çizmeyin. İki çerçeveyi yan yana koymak mümkün değilse sırayla gösterin ve hangisinin hareketli kart, hangisinin çizim için kullanıldığını açıklayın.

Kutuları oluştururken iki sıranın her birinde gerçekten beş bölüm bulunduğunu kontrol edin. Çerçevenin dışındaki boşlukları kutu olarak saymayın. Çocukla sırayla üstteki beş kutuyu ve alttaki beş kutuyu gösterebilirsiniz; yetişkin sayıyorsa bu ön gösterimdir.

Kutuların büyüklüğü daire kartlarının yerleştirilmesine uygun olmalıdır. Bir kart iki kutunun sınırına taşıyorsa hangi yeri doldurduğu belirsizleşebilir. Daha büyük bir çerçeve çizin veya kartı kutunun içinde açıkça duracak boyda hazırlayın.

Çocuk renk kullanmayı seviyorsa kutu çizgileri ile daireleri ayırt eden iki renk seçilebilir. Renkleri ayırt etmek zor oluyorsa biçim ve konum da kullanılmalıdır. Görev, renk adını bilmekten çok seçilen kutulardaki daireleri karşılaştırmaya odaklanır.

Kartları yerleştirmeden önce yetişkin ve çocuk hangi sırayı üst olarak adlandırdıklarını belirler. Kâğıt döndürülürse görünen yön değişebilir. İki modeli karşılaştırırken ikisini de aynı yönde tutmak konumları bulmayı kolaylaştırır.

Çocuk isterse her sıranın başına küçük bir işaret koyulabilir. Bu işaret, soldan sağa saymaya nereden başlanacağını gösterir; dolu kutu değildir. Çocuk başka uçtan saymak isterse her dolu kutunun bir kez gösterilmesi koşuluyla aynı toplam elde edilebilir.

Yetişkin çizimi hazırlamadan önce çocuğun hangi malzemeyle çalışmak istediğini sorabilir. Hareketli kartlar yerine doğrudan büyük daireler çizmek seçilirse, değişim için yeni bir kopya veya silinebilir yüzey düşünülür. Seçim sonradan değiştirilebilir; iki model de zorunlu değildir.

Başlamadan önce çocuğun her iki sırayı rahatça görebildiğinden birlikte emin olun.

Hareketli modelde altıyı kurun

Birinci kartı üst sıranın ilk kutusuna koyun. Sonraki dört kutuya birer kart daha yerleştirin. Çocuk bir kartı seçebilir ve yetişkin, onay alarak gösterilen kutuya taşıyabilir. Beşinci karttan sonra üst sırada beş dolu kutu vardır.

Altıncı kartı alt sıranın ilk kutusuna koyun. “Üst sırada beş, alt sırada bir var” diye açıklayın. Çocuk tüm dolu kutuları tek tek saymayı seçebilir: bir, iki, üç, dört, beş, altı. Yetişkin sayıyorsa bunu destek olarak belirtin.

Alt sıradaki diğer dört kutu boştur. “Kaç kutu boş?” sorusu, “Kaç daire var?” sorusundan farklıdır. Önce çocuğun hangi grubu saydığını belirleyin; sonra istenirse boş kutuları birer kez işaret ederek sayın.

Birinci kutuya kart koyarken “Bu kutuda bir kart var” deyin. İkinciye geçerken ilk kartı yerinde bırakın ve yeni kartı boş kutuya koyun. Böylece ekleme, önceden bulunan kartı taşımakla karıştırılmaz. Beş kutu tamamlanana kadar aynı açık hareket sürer.

Çocuk üst sıradaki beş kartı tek tek göstermek yerine dolu sıranın tamamını işaret edebilir. Yetişkin “Bu sırada beş kutu var ve hepsinde birer kart bulunuyor” diyebilir. Bu açıklama yetişkin desteğidir; çocuğun tek tek saydığı varsayılmamalıdır.

Altıncı kartı alt sıraya koyduktan sonra dışarıda kalan diğer malzemeler varsa onları çerçevenin içindeki sayıya eklemeyin. Önce hangi bölgeyi saydığınızı belirtin. Masadaki bütün kartlar ile çerçevedeki kartlar farklı gruplar olabilir.

Çocuk alt sıranın başka bir kutusunu seçerse bu da altı kart gösterebilir; üstteki beş ve alttaki bir sayıları değişmez. Ancak çizimle konumları bire bir karşılaştırmak istiyorsanız çizimde de aynı alt kutuyu işaretleyin veya yerleşimlerin farklı olduğunu söyleyin.

Yetişkin ve çocuk yerleştirmeden sonra üst sıradaki kartların her birinin ayrı kutuda olduğunu kontrol edebilir. Kartlardan biri sınırı kapatıyorsa, çocuğun isteği doğrulandıktan sonra daha açık bir konuma alınır.

Aynı durumu çizimle gösterin

İkinci çerçevenin üst sırasındaki beş kutunun her birine bir daire çizin. Alt sıranın ilk kutusuna da bir daire ekleyin. Çizilmiş daireler birbirinden ve kutu çizgilerinden ayırt edilebilmelidir.

İki modeli yan yana gösterip her iki üst sırayı, ardından her iki alt sırayı karşılaştırın. Her modelde üstte beş, altta bir daire vardır. Bir modelde daireler hareketli kâğıt kartlardır; diğerinde kâğıda çizilmiş işaretlerdir.

Çocuk çizilmiş bir daireyi gösterip yetişkinden karşısındaki hareketli kartı göstermesini isteyebilir. Kart ile çizim birbirinin aynısı değildir, ancak seçilen yerleşimde aynı kutu konumunu ve aynı sayıda dolu kutuyu temsil eder.

Daireleri yetişkin çiziyorsa çocuğa hangi kutunun işaretleneceğini sorabilir. Çocuk üst sırada beş yeri ve altta bir yeri sırayla gösterebilir. Yetişkin her seçimi doğruladıktan sonra daireyi çizer. Böylece karar ile kalemi tutma eylemi ayrı kalır.

Çizim tamamlandıktan sonra iki çerçevenin dış çizgilerini ve sıralarını gösterin. Hareketli modeldeki birinci üst kutu, çizimdeki birinci üst kutuyla karşılaştırılabilir. Aynı işlemi altıncı dolu kutu için yapın. Bütün kutuları tek tek eşleştirmek ancak çocuk isterse gereklidir.

Bir çizimde daire kâğıt üzerine, diğerinde kartın üzerine çizilmiş olabilir. Bu malzeme farkı, dolu kutu sayısının aynı olduğu karşılaştırmasını bozmaz. Öte yandan kartın kaldırılabilmesi çizimdeki işaretin de fiziksel olarak taşınabildiği anlamına gelmez.

İki çerçevenin boyu farklı olsa bile her birinde iki sıra ve sırada beş kutu bulunabilir. Dolu kutuları aynı konumlarda karşılaştırmak için sıraların yönünü eşitleyin. Büyük çerçevede çizilmiş bir daire küçük çerçevedeki karttan büyük görünebilir; bu fark dolu kutu sayısını değiştirmez.

Çocuk bir çizimi göstermek yerine yetişkine hangi kutuya bakacağını tarif edebilir. Yetişkin “Üst sıradaki ikinci kutuyu mu kastediyorsun?” diye doğrular. Onaydan sonra iki modeldeki karşılığı birlikte bulun. Bu yöntem, çocuğun kalem tutmasını veya kartları taşımasını gerektirmez.

Örnek bir konuşma

Yetişkin: “Üst sırada kaç dolu kutu var?” Çocuk beş kutuyu işaret eder. Yetişkin: “Üstteki beş kutuyu gösterdin. Alt sırada kaç daire var?” Çocuk bir daireyi gösterirse iki gözlemi birlikte adlandırabilirsiniz: “Beş ve bir, toplam altı.”

Çocuk “Dört var” diyorsa neyi saydığını sorun. Alt sırada dört boş kutu gerçekten vardır. Bu cevap, boş kutu sayısına ait olabilir. “Boş kutular dört; dolu kutuları da sayalım mı?” demek iki farklı grubu ayırır.

Çocuk bir daireyi iki kez işaret ederse kartları birlikte birer kez göstermeyi teklif edin. Yetişkinin işaret etmesi veya sayması destek olur. Çocuk istemezse aynı turu tekrar etmek zorunlu değildir.

Çocuk “On var” diyebilir. Önce neyi gösterdiğini sorun: iki sıradaki toplam kutular ondur. Yetişkin “Evet, çerçevede on kutu var. Kaç kutuda daire olduğuna da bakalım mı?” diyebilir. Toplam kutu sayısı ile dolu kutu sayısı karıştırılmadan konuşulur.

Çocuk “Beş” derse yalnızca dolu üst sırayı saymış olabilir. Alt sıradaki bir daireyi birlikte gösterin ve soruyu yineleyin: “Üstteki ve alttaki bütün daireleri sayarsak kaç eder?” İpucundan sonra gelen yanıt, ipucu verilmeden verilen ilk yanıttan farklı koşullardadır.

Çocuk cevap vermek yerine çizim yapmak isterse bir kutuya daire çizmesi teklif edilebilir. Yetişkin o kutunun önceden dolu olup olmadığını gösterir ve seçimi doğrular. Çocuk başka bir desen çizmek isterse bunun sayı görevinden farklı bir seçim olduğu söylenebilir.

Çocuk “Bir kutu altta” derse yetişkin bu gözlemi doğrulayabilir: “Evet, seçtiğimiz düzende alt sırada bir dolu kutu var.” Sonra isterse üst sıradaki beşle birlikte kaç dolu kutu olduğunu sorabilir. Alt sıradaki bir, bütün çerçevedeki miktarın tek başına cevabı değildir.

Çocuk dört boş kutuyu göstermek yerine bir daireyi gösterirse, yetişkin hangi sorunun sorulduğunu açıklayabilir: “Şimdi boş kutuları arıyoruz. Daire bulunan kutu dolu.” Daha sonra çocuk başka bir kutuyu seçebilir veya bu karşılaştırmayı bitirebilir.

Bir yetişkin yanlışlıkla aynı kartı iki kez sayarsa bunu düzeltmesi uygundur: “Bu kartı iki kez gösterdim; yeniden her dolu kutuya bir kez bakalım.” Hata yetişkinin eylemine aittir ve çocuğun yanıtıymış gibi kaydedilmez.

Beş ve bir nasıl görünür?

Bu özel yerleşimde üst sıranın beş kutusu doludur ve alt sırada bir dolu kutu vardır. Bu yüzden miktar beş ve bir olarak görülebilir. Tüm altı daireyi tek tek saymak da aynı miktarı kontrol etmenin bir yoludur.

Altı daire başka biçimde de yerleştirilebilir: örneğin üstte üç, altta üç. İki sıra beşer kutu olmaya devam eder ve toplam dolu kutu altıdır, ancak artık dolu üst sıra üzerinden “beş ve bir” doğrudan görünmez. Yerleşim değiştiğinde açıklamayı buna göre değiştirin.

İki model farklı yerleşimler kullanıyorsa önce her birinde kaç dolu kutu olduğunu sayın. Aynı miktar farklı konumlarda gösterilebilir. “Aynı sayıda” demek, dairelerin her zaman aynı kutularda durduğu anlamına gelmez.

Üst sırayı beş olarak tanımak için bütün kutuların dolu olduğundan emin olun. Bir kart çizginin üstünde duruyor ya da başka bir kartı kapatıyorsa önce yerini belirleyin. Ancak görünür beş kartın üst sırada olduğu netleşince alttaki bir kartla toplam altı açıklanır.

Üstte üç, altta üç örneğinde her sırayı ayrı sayın: üç ve üç birlikte altı. Bu farklı bir parçalama biçimidir. “Altı yalnızca beş ve bir şeklinde gösterilir” demeyin; çerçevenin izin verdiği farklı yerleşimler seçilen kurala göre incelenebilir.

Çocuk “İki sıra var” dediğinde bu doğru bir gözlemdir. İki sıra bulunması, her sıradaki dolu kutu sayısının iki olduğu anlamına gelmez. Önce sıraları, sonra her sıradaki dolu kutuları göstererek hangi sayının neyi anlattığını ayırın.

Boş kutular ve on

Hazırlanan altılık modelde on kutunun altısı dolu, dördü boştur. İstenirse boş kutulara dört ayrı kart eklenerek çerçeve doldurulabilir. Her ekleme görünür yapılmalı ve bir kutuya bir kart kuralı korunmalıdır.

Altı kartın üzerine dört kart koymak yerine boş kutulara birer kart yerleştirin. Son durumda on kutunun her birinde bir kart vardır. Bu modelde altı ve dört birlikte onu oluşturur; çocuk isterse tüm kartları sayarak kontrol edebilir.

Çizim modelinde dört yeni daire eklemek eski çizimi değiştirir. Önceki altılık durumu korumak isterseniz ikinci bir kopya hazırlayın. İki durumun hangisinin önce ve hangisinin sonra olduğunu etiketleyin veya birlikte açıklayın.

Dört boş kutuyu işaretlemek için üzerlerine kart koymak zorunlu değildir. Çocuk boş kutuları sırayla gösterebilir, yetişkin de sayabilir. Bu saymada kutuların içi boştur; çerçevenin dışındaki masa boşlukları hesaba katılmaz.

Dört kart eklenirken birinci eklemeden sonra yedi, ikinci eklemeden sonra sekiz, üçüncüden sonra dokuz, dördüncüden sonra on dolu kutu oluşur. Bu ara sayıları konuşmak isteğe bağlıdır. Ana karşılaştırma, ilk altılık durumla sonunda dolu on kutu arasındadır.

Çocuk boş kutuların üzerine işaret çizmek istiyorsa çizim değişmeden önceki durumu ayrı bir kâğıtta saklayabilirsiniz. Böylece “önce altı doluydu, sonra on” denirken iki farklı durum da görünür. Bir kopya yoksa yetişkin değişikliğin nasıl yapıldığını açıkça anlatır.

Altı dolu ve dört boş kutuyu aynı anda gösterirken iki grup arasındaki sınırı açık tutun. Yetişkin önce dolu kutuları, sonra boş kutuları işaret edebilir. Çocuk hangisini önce saymak istediğini seçebilir. İki sayı farklı sorulara aittir; birinin söylenmesi diğerinin yanlış olduğu anlamına gelmez.

On kutunun tamamı doldurulduktan sonra “Şimdi kaç kutu boş?” diye sorulabilir. Her kutuda bir kart ve başka boş kutu yoksa cevap sıfırdır. Sıfır burada boş kutuların sayısıdır; çerçeve veya kartların yok olduğu anlamına gelmez. Bu ek soru çocuğun ilgisine bağlıdır.

Tekrar altılık duruma dönmek için dört ek kartı birer birer dışarı alın. Hangi dört kartın çıkarıldığını gösterin. Son durumda altı kartın kaldığını sayarak veya önceki çizimle karşılaştırarak kontrol edin. Çıkarılan kartlar masa üzerinde bulunmaya devam eder.

Bir kutuya iki kart gelirse

İki kart yanlışlıkla aynı kutuya konduğunda kaç kart ve kaç dolu kutu bulunduğu farklı sorulardır. Bir kutuda iki kart varsa iki kart vardır ama bu yer tek dolu kutudur. İlk örnekte her kutuya bir kart anlaşması kullanıldığı için kartları ayırmayı önerebilirsiniz.

Çocuğun hangi kartı nereye taşımak istediğini sorun. Yetişkin doğrudan kartları yeniden düzenlerse çocuğun seçimiyle yetişkinin düzeltmesi karışabilir. Konum doğrulandıktan sonra bir kartı boş kutuya taşıyın ve miktarı yeniden kontrol edin.

Çizimde dairenin kutu çizgisi üzerine gelmesi de belirsizlik yaratabilir. İşaretin hangi kutuya ait olduğunu sorun veya daha açık bir çizim hazırlayın. Malzemenin belirsizliği çocuğun sayma becerisi hakkında kesin sonuç vermez.

Örneğin beş kutuda birer kart, bir kutuda iki kart varsa toplam yedi kart ve altı dolu kutu vardır. Bu yeni örnek başlangıçtaki bir kutuya bir kart düzeninden farklıdır. Her iki sayıyı doğru anlamak için hangi nesnenin sayıldığını belirtin.

Kartın bir kısmı kutu sınırını aşıyorsa çocuk hangi kutuyu seçtiğini gösterebilir. Yetişkin kartı seçilen kutunun içine yerleştirmeyi teklif eder. Kutuya yerleştirmeden önce onay beklemek, malzemenin yetişkin tarafından sessizce değiştirilmesini önler.

Daha kolay bir başlangıç

Önce yalnızca iki kutuya birer kart koyun ve hangilerinin dolu olduğunu gösterin. Çerçevenin diğer sekiz kutusu boş kalır. Çocuk bir kartı işaret edebilir veya yetişkinden göstermesini isteyebilir. Altı ve dört boş kutu karşılaştırması daha sonra yapılabilir.

Çizim yerine yalnızca hareketli modeli kullanmak veya tam tersini seçmek mümkündür. Bir modelle tek bir miktarı gözlemek de tamamlanmış bir etkinliktir. İki biçimi karşılaştırmak çocuğun ilgisine ve malzemelerin erişilebilirliğine bağlıdır.

Yetişkin bir kutuyu gösterip “Buraya kart koymamı ister misin?” diye sorabilir. Onay alındığında kartı koyar. Bu destekle yapılan seçim, çocuğun kendi başına bütün çerçeveyi doldurmasıyla aynı koşul değildir; ikisi de katılımın farklı yollarıdır.

Yalnızca iki dolu kutuyla başlayınca çocuk önce dolu ve boş kavramlarını inceleyebilir. Yetişkin bir dolu ve bir boş kutu gösterir, sonra çocuk isterse başka bir kutuyu seçer. Toplam on kutuyu bir oturuşta saymak gerekli değildir.

Çerçeveyi büyük bir kâğıda çizmek ve kartların altına kaymayan bir yüzey koymak yardımcı olabilir. Çocuk kartı tutmak yerine hangi kutuya konacağını tarif eder. Yetişkinin taşıma desteği açıkça belirtilir.

Bir çizim örneği seçiliyorsa önce sadece bir dolu kutu gösterilebilir. Çocuk daireye veya kutuya bakabilir. Sonraki adım ancak isterse ikinci işareti eklemektir. Burada hedef çocuğun yanıt hızını artırmak değil, seçilen durumu anlamlı biçimde göstermektir.

Bir sonraki adım

Altı kartlık modelden bir kartı görünür biçimde çıkarın ve dışarı koyun. Çerçevede beş kart kalır. Önce hangi kartın alındığını, sonra hangi kartların çerçevede kaldığını gösterin. Dışarıdaki kart var olmaya devam eder; yalnızca çerçevedeki gruptan çıkarılmıştır.

Çocuk yeni bir miktar seçebilir; örneğin yedi kart isterse önce yeterli kart hazırlanır. Bir kutuya bir kart koyarak yedi dolu kutu oluşturun ve kalan boş kutuları sayın. Yerleşim seçilen kurala göre açıklanır; önceden kullanılan altı ve dört sonucu yeni duruma taşınmaz.

İki çerçevede aynı miktarı farklı düzenlerde göstermeyi de deneyin. Birinde beş üstte ve bir altta, diğerinde üç üstte ve üç altta olabilir. İkisinde de altı dolu kutu vardır. Dolu kutuların yeri ve toplam miktar ayrı özelliklerdir.

Altıdan beşe geçerken çıkarılan kartı çerçevenin dışındaki belirlenmiş yere koyun. “Çerçevenin içinde beş kaldı; dışarıda da bir kart var” demek, çıkarılan nesnenin kaybolmadığını açıklar. Masadaki toplam kart sayısı ile çerçevede kalan kart sayısı farklıdır.

Yedi dolu kutu örneğinde üst sırada beş, alt sırada iki kart seçilirse üç kutu boş kalır. Çocuğa önce hangi yerleşimi istediğini sorun. Farklı konumlara yerleştirilmiş yedi kart da yedi dolu kutu gösterebilir; beş ve iki ifadesi bu özel düzenin anlatımıdır.

Çocuk bir miktarı çizip yetişkinden aynı miktarı hareketli modelde kurmasını isteyebilir. Yetişkin önce çizimdeki dolu kutuları gösterir, sonra kartları yerleştirir. Çocuk toplamı mı yoksa aynı konumları mı karşılaştırmak istediğini belirler; bu iki hedef birbirinden farklıdır.

Başka bir turda çocuk yetişkine “üç kutuya kart koy” diyebilir. Yetişkin üç ayrı kutu seçer ve çocuğa düzenin istediği gibi olup olmadığını sorar. Sayı aynı kalsa da konumlar farklı olabilir. Eğer çocuk belirli kutuları seçmişse yetişkin o konumları ayrıca doğrulamalıdır.

Not ve BrainHunters ile devam

İsteğe bağlı not şöyle olabilir: “Üst sıradaki beş kartı ve alt sıradaki bir kartı yetişkinle birlikte saydı; yetişkin kartları çocuğun isteğiyle taşıdı.” Hangi modelin ve desteğin kullanıldığını belirtmek, tek bir yanıttan genel bir sonuç çıkarmaktan daha açıklayıcıdır.

Başka bir isteğe bağlı etkinlik için sayılar ve sayma bölümüne bakın ve seçilen etkinliğin yönergesini okuyun. Dijital bir sayı görevi aynı çerçeveyi kullanmayabilir. Bir miktarı tek modelde göstermek de tamamlanmış bir çalışmadır.

Çizim ve kartlar arasındaki eşleştirme için başka bir not şu olabilir: “Yetişkin iki çerçeveyi aynı yöne çevirdi; çocuk alt sıradaki dolu kutuyu her iki modelde gösterdi.” Bu ifade tüm miktarın bağımsız sayıldığını iddia etmez.

Daha sonraki bir çalışmada kutu düzeni, kullanılan kart sayısı veya yetişkin desteği değişirse bu farklar belirtilmelidir. Tek bir sayıya verilen yanıt genel bir başarı etiketi değildir. Aile not tutmak istemiyorsa yalnızca konuşup malzemeleri kaldırabilir.