Daire, daire, kare: iki kişiyle örüntü kurmak

İki kişi bir örüntü kuruyor

Bu oyunda iki kişi sırayla daire ve kare kartlarıyla bir sıra oluşturur. Önceden seçilen tekrar birimi “daire, daire, kare”dir. Bir birim tamamlandıktan sonra aynı üçlü yeniden başlar. Amaç, görünen sırayı incelemek ve kararlaştırılan kurala göre bir sonraki şekli seçmektir.

Örneğin ilk altı kart daire, daire, kare, daire, daire, kare olarak dizilir. Kural sürdürülürse yedinci kart dairedir. Bu cevap, özellikle baştan birlikte seçilen kurala dayanır. Birkaç şekilden oluşan bir sıra tek başına her zaman yalnızca bir kuralı zorunlu kılmaz; kişiler farklı bir kural da önerebilir.

Katılımcılardan biri çocuk, diğeri bir yetişkin veya oyuna katılmak isteyen başka bir çocuk olabilir. Şekilleri tutmak zorunlu değildir: kişi bir kartı işaret edebilir ya da diğerine nereye koyacağını söyleyebilir. Her iki katılımcı da sırayı değiştirmek, yardım istemek veya oyunu bitirmek isteyebilir.

Bu sırada tekrar eden şey tek bir daire değil, üç karttan oluşan bütündür. İlk iki konum daire, üçüncü konum karedir. Üçüncü karttan sonra aynı konum düzeni baştan başlar. İki kişi şekilleri sırayla yerleştirirken kimin hangi kartı koyduğu örüntünün biçimini değiştirmez; önemli olan kartların üzerinde anlaşılan yerleridir.

Partnerli çalışma bir yarış değildir. Bir kişi örneği gösterip diğeri kartı seçebilir veya ikisi birlikte sırayı gözden geçirebilir. Çocuk bir yanıt vermeden önce örneğe yeniden bakmak isteyebilir. Yetişkin, yardım sunarken çocuğun seçimini kendi eliyle yapmış gibi anlatmaz.

Bir sırayı sürdürmek ile yeni bir tasarım oluşturmak farklı amaçlardır. Çocuk kareleri art arda dizmeyi tercih ederse bu yeni bir tasarım olabilir. Yetişkin, önceki kurala devam edilip edilmediğini sormadan onu yanlış olarak nitelendirmek yerine hangi amaç üzerinde anlaşılacağını netleştirebilir.

Kartları ve çalışma alanını hazırlayın

Büyük kâğıtlara dört daire ve iki kare çizin. İlk altı kart için bu sayı yeterlidir; yedinci kartı eklemek isterseniz bir daire daha hazırlayın. Her şekil ayrı bir kartta olsun. Kartlar çocuğun görme ve tutma ihtiyaçlarına uygun boyutta, yüzeyin üzerinde kaymayacak biçimde kullanılmalıdır.

Daireler aynı renkte, kareler de aynı renkte olabilir; ilk denemede tüm şekilleri aynı renkte çizmek yalnızca biçime odaklanmayı kolaylaştırır. Amaç renk örüntüsü değilse bunu söyleyin. Kartlardaki şekillerin net ve birbirinden ayrılabilir olduğundan emin olun.

Düz ve yeterince geniş bir yüzey seçin. Kartları soldan sağa sıralarken aralarında küçük, eşit sayılabilecek boşluklar bırakın. Küçük parçalar ağza götürebilecek çocuklar için uygun değildir; yetişkin, seçilen malzemeyi ve ortamı kontrol eder. Çocuk kartı kendisi tutmak zorunda değildir.

Kartların arkasını aynı biçimde hazırlayın ve şekilleri ön yüzlerine çizin. Başlangıçta hepsini şekiller görünecek şekilde masaya koyun. Böylece etkinlik bir kartın arkasında ne olduğunu hatırlama oyununa dönüşmez. Bellek oyunu istenirse bu ayrıca planlanabilir.

Daire ve karelerin yaklaşık aynı büyüklükte çizilmesi, ilk karşılaştırmada boyutun ayrı bir ipucu olmasını azaltır. Aynı boy olmaları matematiksel olarak şart değildir; burada hedef şekil sırasını açık tutmaktır. İki dairenin biri daha büyükse çocuğun büyüklüğü kuralın parçası sanıp sanmadığını sorun.

Çalışma alanında başlangıç noktasını bir kâğıt okla gösterebilirsiniz. Ok, sıranın soldan sağa inceleneceğini anlatır; örüntünün bir kartı değildir. Önce okun anlamını açıklayın. Kartlar okun üzerine konursa başlangıç yönü gizlenebilir, bu nedenle oku sıranın dışında tutun.

Kesilmiş kartları kullanmadan önce kenarlarının uygunluğunu kontrol edin. Çocuk küçük parçaları ağzına götürebiliyorsa büyük, tek parça kâğıtlar kullanın ve yetişkin gözetimini sürdürün. Kesme işlemi çocuğun katılımı için zorunlu değildir; yetişkin kartları önceden hazırlayabilir.

Oyundan önce bütün kartların ve boş yerlerin iki katılımcı tarafından görülebildiğini kontrol edin. Gerekirse sırayı daha geniş bir yüzeye taşıyın.

Önce kural üzerinde anlaşın

İlk katılımcı üç kartı gösterir: daire, daire, kare. “Bu üçlü tekrar edecek” der. Diğer katılımcı kartları işaret edebilir veya yetişkinin sırayla adlandırmasını isteyebilir. Kural yalnızca yetişkinin aklında kalmamalıdır; üç kart örnek olarak görünür durabilir.

İkinci katılımcı aynı üçlüyü yanına koymayı dener: daire, daire, kare. İki üçlü yan yana geldiğinde toplam altı kart vardır. Her üçlüyü ayrı ayrı gösterin ve benzer sırada olup olmadıklarına bakın. Bir kartın ters dönmesi veya kapanması görünür karşılaştırmayı zorlaştırıyorsa düzeltin.

Bir kişi “Ben kare, daire, daire yapmak istiyorum” diyebilir. Bu başka bir tekrar kuralıdır. İki katılımcı hangi kuralı kullanacaklarına birlikte karar verebilir. Önceden seçilen daire, daire, kare örneğini değerlendirirken ise yeni kuralı aynı anda uygulamayın.

Örnek üçlüyü gösterirken her karta sırayla dokunun: “Daire, daire, kare.” Sonra aynı kartları tekrar işaret ederek üçlünün nerede başladığını ve nerede bittiğini belirtin. Çocuk sesli söylemek istemezse bakarak veya işaret ederek katılabilir.

Diğer katılımcı “İki daireden sonra kare mi geliyor?” diye sorarsa anlaşmayı bu sözlerle doğrulayın. Ardından karenin ardından birimin başına dönüldüğünü gösterin. İki daire ve bir kareyi saymak, bu üç şeklin her defasında hangi sırada durduğunu tek başına anlatmaz; sıralama da gereklidir.

Çocuk kuralı farklı anladıysa ilk üçlüyü yeniden dizip her konumu birlikte inceleyin. Gerekirse örneği başka bir kâğıda da çizin. Yetişkinin gösterdiği sıra bir destek olur; sonraki yanıtı kaydederken bu desteği belirtmek mümkündür.

İlk katılımcı örneği kurduktan sonra diğerine “Bu üçlüyü nasıl adlandırmak istersin?” diye sorabilir. Kişi daireleri ve kareyi gösterebilir veya sırayı sözle tekrar edebilir. Ardından ilk katılımcı gösterilen sıra ile kendi önerisinin aynı olup olmadığını kontrol eder. Böylece kuralı bir tarafın sessizce tahmin etmesi beklenmez.

Kural kartları masadan kaldırılacaksa bunu önceden söyleyin. Örneğe bakarak sürdürmek ve örneği görmeden hatırlamak farklı görevlerdir. Bu etkinliğin ilk sürümünde kartları görünür bırakmak önerilir; çocuk ve partneri isterlerse bellek görevini başka bir tur olarak seçebilir.

İlk tur: bir üçlüyü birlikte kurun

İlk katılımcı bir daire kartını başlangıca koyar. İkinci katılımcı örnek üçlüye bakar ve ikinci yere bir daire seçer. İlk katılımcı üçüncü yere kare koyar. Her adımda şeklin adı ve sırası söylenebilir; çocuk yalnızca göstermek isterse söylenmesi zorunlu değildir.

Yetişkin kartı çocuğun isteğiyle hareket ettiriyorsa önce seçimi doğrular: “Bu daireyi ikinci yere koymamı istiyorsun, doğru mu?”. Onaydan sonra kartı yerleştirir. Seçimi yapan kişiyle kartı fiziksel olarak taşıyan kişi farklı olabilir.

Üç kart tamamlandığında örnekle karşılaştırın. İlk kart daire, ikinci daire, üçüncü karedir. “Aynı üçlüyü yaptık” diyebilirsiniz. Bir sonraki adım ancak katılımcılar devam etmek isterse ikinci üçlüyü başlatmaktır.

İlk kart konduktan sonra örnek üçlü görünür kalabilir. İkinci katılımcı, örnekteki ikinci yere bakıp masadaki seçeneklerden daireyi seçer. Eğer seçenekler arasında yalnızca daire varsa seçim farklı bir görev olur; bir daire ve bir kare sunulduğunda hangi şeklin seçildiği gözlenebilir.

İlk katılımcı kareyi üçüncü yere koyarken diğerine “Üçüncü yer burası mı?” diye sorabilir. Karşı taraf göstererek veya sözle onaylayabilir. Böylece partnerlerden biri yalnızca bekleyen kişi olmaz; sıranın kurulmasına kontrol ederek de katılabilir.

Daire kartları üst üste gelirse ikisi tek şekil gibi görünebilir. Kartları çocuğun onayıyla ayrı yerlere taşıyın ve iki konumu gösterin. Yerleşim belirsizken “kaç daire var?” sorusuna verilen yanıt malzemenin görünürlüğünden etkilenebilir.

Sıra tamamlandığında herkes kartları görüyorsa ilk üçlüye dönüp konumları yeniden adlandırın. Çocuk bir şeklin adını söylemek yerine kartı gösterebilir. Yetişkin hangi kartın gösterildiğini onayladıktan sonra sözcüğü ekleyebilir. Bu destek, çocuğun yaptığı seçimi değiştirmeden onun neyi işaret ettiğini paylaşmaya yardımcı olur.

İkinci tur: tekrarın başladığı yeri bulun

Kareden sonra yeni bir üçlü başlar. Katılımcılardan biri örnek üçlünün ilk kartını gösterir ve dördüncü yere daire koyar. Beşinci yere bir daire, altıncı yere bir kare gelir. Sıra artık iki kez “daire, daire, kare” içerir.

İki üçlüyü görmek için her birinin altına ayrı bir kâğıt şerit koyabilirsiniz. Şerit kart değildir ve örüntüye yeni bir şekil eklemez. Birinci şerit ilk üç kartı, ikinci şerit sonraki üç kartı işaret eder. Şeritler karışıklık yaratıyorsa kaldırın.

Bir katılımcı kareden sonra başka bir kare koyarsa önce seçimin nedenini sorun. Belki sıra dışı yeni bir tasarım yapmak istiyordur. Önceden kararlaştırılan örüntüyü sürdürmek isteniyorsa örnek üçlünün başlangıcını gösterip hangi şeklin yeniden geldiğini birlikte inceleyin.

İlk üçlünün sonundaki kare ile ikinci üçlünün başındaki daireyi yan yana gösterin. “Burada bir üçlü bitti; burada aynı üçlü başladı” diyebilirsiniz. Bu açıklama, iki birim arasındaki geçişi gösterir. Birimlerin arasına gerçek bir boş kart koymak gerekmez.

İkinci üçlüyü kurarken kişi yalnızca son kartı değil tüm örnek sırasını kullanabilir. Dördüncü kart ilk daireye, beşinci kart ikinci daireye, altıncı kart kareye karşılık gelir. Karşılıkları işaret etmek için her iki üçlüyü de aynı sırada gözden geçirin.

İkinci üçlü yanlışlıkla daire, kare, daire olarak dizilirse önce her iki üçlüyü yüksek sesle okuyun. Çocuk farkı bulmak isterse karşılık gelen ikinci yerlere bakabilir. Yetişkin kartı hemen değiştirmek yerine hangi düzeltmenin istendiğini sorar.

Yedinci kartı seçin

İlk altı kart görünürken iki seçenek sunun: bir daire ve bir kare. “Kararlaştırdığımız üçlü yeniden başlarsa sıradaki kart hangisi?” diye sorun. Altıncı kart bir karedir; yeni birimin ilk kartı dairedir. Çocuk gösterebilir, söyleyebilir veya yetişkinden örneği yeniden okumasını isteyebilir.

Çocuk kareyi seçerse örnek üçlüye dönün ve üç şekli sırayla gösterin. “Kareden sonra aynı üçlünün ilk şekline dönüyoruz. İlk şekil hangisi?” sorusu bir ipucudur. Çocuk seçimini değiştirebilir veya oyunu bitirebilir; yetişkinin ipucundan sonraki yanıt, ipucu olmadan verilen yanıttan ayrıdır.

Daire seçildiğinde onu yedinci yere koyun. Bu kart ikinci bir daireyle birlikte yeni birimin başlangıcı olabilir; ancak oyunu tamamlamak için sekizinci ve dokuzuncu kartları hazırlamak zorunlu değildir. Kuralı göstermek için tek yeni kart yeterli olabilir.

İlk altı kartın altında iki üçlüyü gösteren şeritler varsa yedinci yer yeni bir şeridin başlangıcı olabilir. Şerit görsel destek olarak kullanılır. Çocuk yalnızca önceki kartların ardından tahmin yapıyorsa ve bu şerit yoksa görev farklı koşullarda gerçekleşmiştir.

Yedinci karta kadar saymak zor geliyorsa yetişkin sıradaki boş yeri gösterebilir. “Buraya hangi şekil gelir?” sorusu, konumun yerini yetişkinin belirlediğini açık eder. Çocuk şekli seçebilir; sayma görevi ile kuralı sürdürme görevi birbirinden ayrılabilir.

Bir daire seçildikten sonra başka bir katılımcı kartı yerleştiriyorsa, yerleşimden önce doğrulayabilir: “Bu daireyi boş yere koyuyorum, doğru mu?” Kart yanlış yere konursa düzeltme yapılırken kimin neyi seçtiği ve kimin taşıdığı karıştırılmamalıdır.

İki katılımcı arasında rol paylaşımı

Bir kişi kartı seçerken diğeri kartı sıraya yerleştirebilir. Sonraki turda rolleri değiştirmek isterlerse bunu konuşurlar. Kartı tutamayan biri de seçimi işaret ederek yapabilir. Yetişkin, bir işaretin anlamı belirsizse kartı taşımadan önce hangi şeklin seçildiğini sorar.

İki çocuk birlikte oynuyorsa hangisinin önce seçim yapacağına karar verebilirler. Birinin kartı paylaşmak istememesi veya sırası geldiğinde katılmak istememesi duyulmalıdır. Yetişkin “Şimdi senin sıran, mecbursun” demek yerine başka bir rol veya ara verme seçeneği sunabilir.

Bir katılımcı örnek üçlüyü tutup diğerine göstermeyi seçebilir. Örnek gösterildiğinde yapılan seçim, görünür destekle yapılan bir seçimdir. Bu destek etkinliği geçersiz kılmaz; daha sonra neyin yardımcı olduğunu anlamak için açıkça belirtilir.

Partnerlerden biri sırayı adlandırmayı, diğeri aynı şekli seçenekler arasından göstermeyi seçebilir. Bir sonraki turda roller değişebilir, fakat değişmek zorunda değildir. Her iki kişinin de anlaşılır bir katkı yolu olması, kartları eşit sayıda taşımalarından daha önemlidir.

Çocuk “Sen koy, ben bakacağım” dediğinde yetişkin kartları hareket ettirebilir ve çocuğun yalnızca izlemeyi mi yoksa seçim yapmayı mı istediğini sorabilir. İzleme bir katılım biçimidir. Ancak yetişkinin bütün seçimleri yaptığı bir tur, çocuğun kendi seçimini göstermez.

İki çocuk aynı kartı almak isterse yetişkin yeni bir sıra önermek veya birinin kararını ötekine zorla kabul ettirmek yerine seçenekleri sorabilir. Uygun başka bir kart, farklı rol veya ara verme çözüm olabilir. Kişisel bir kartı başkasına verme konusunda da sahip olan çocuğun tercihi dikkate alınır.

Yetişkin çocukla yan yana oturursa ikisi sırayı aynı yönden görebilir. Karşılıklı oturulduğunda bir kişinin solunda olan yer diğerinin sağında görünebilir. Sıranın başlangıcını bir okla veya sözle belirlemek, “buradan sonra” ifadesini anlaşılır kılar. Katılımcılar okun yönünü birlikte onaylamalıdır.

Bir partner kartı seçerken diğeri sıradaki boş yeri gösterebilir. Bu iki rol farklı yardımlar sağlar. Çocuk şekli seçtikten sonra yetişkin yeri gösterdiyse notta her iki katkı da yer alabilir. Çocuk hem şekli hem yeri seçmek isterse zaman tanınır ve yetişkin ancak istendiğinde müdahale eder.

Bir katılımcı ara vermek istediğinde kartları olduğu gibi bırakıp daha sonra dönmek mümkün olabilir. Sonradan başlayan kişi önce üzerinde anlaşılmış üçlüyü kontrol eder. Kartların yeri değiştirilmişse eski sırayı varsaymak yerine mevcut durumu birlikte incelemek gerekir.

Farklı cevapları konuşun

Çocuk “Sırada kare var” dediğinde hangi parçaya baktığını sorabilirsiniz. Son gördüğü kartın kare olduğunu söylemek istiyor olabilir. “Evet, son kart kare. Biz sonraki kartı seçiyoruz; örnek üçlünün ilk şekline bakalım” demek son gözlemi silmeden yeni soruyu açıklar.

Çocuk “Ben burada üç kare istiyorum” diyebilir. Bu, seçilen tekrar kuralına devam etmek yerine yeni bir sıra önerisidir. İsterseniz ayrı bir satırda onun tasarımını yapın ve kuralını sorun. Yeni tasarımın cevabı, ilk satırdaki daire, daire, kare kuralıyla karıştırılmaz.

Çocuk yanıt vermiyorsa önce kartları görüp görmediğini, hangi yerin sorulduğunu ve karar için zamana ihtiyacı olup olmadığını kontrol edin. Yetişkin doğru kartı gösterebilir, ama bu durumda gösterilen örnek ile çocuğun bağımsız seçimi farklıdır. Durmak da geçerli bir seçenektir.

Çocuk “İki daire var” derse bunun hangi bölüme ilişkin olduğunu sorun. İlk üçlüde iki daire vardır; altı kartlık iki tam üçlüde toplam dört daire vardır. Her iki cevap farklı bir grubu sayıyor olabilir. İşaret edilen sınır, sayının neyi anlattığını belirler.

“Kareden önce daire var” cevabı ilk ve ikinci üçlüdeki yerel ilişkiyi anlatır, fakat tek başına bütün tekrar birimini açıklamaz. Yetişkin “Evet, kareden hemen önce daire var. Ondan önce hangi şekil var?” diyerek görünür sırayı birlikte inceleyebilir.

Çocuk aynı sırayı renklerle adlandırırsa önce renklerin kartlarda nasıl kullanıldığını kontrol edin. Tüm şekiller aynı renkteyse renk adı şekilleri ayırmaz. Farklı renkler kullanıldıysa hangi özelliğin tekrar kuralı olduğu önceden konuşulmalıdır.

Çocuk örnek üçlüyü başka bir yönden okuyabilir ve kare, daire, daire diyebilir. Önce hangi uçtan başladığını sorun. Bu oyun için seçilen başlangıç yönünü gösterin; ardından aynı kartları o yönde okuyun. Yön açıklanmadıysa yetişkinin sorusu belirsiz kalmış olabilir.

Çocuk dördüncü yeri sorarken ikinci daireyi gösteriyorsa, yetişkin boş yerin konumunu işaretleyebilir. Bu yardım birimi bulmaya değil, hangi yer hakkında konuşulduğunu netleştirmeye yöneliktir. Çocuk yine de şekil seçimini kendisi yapabilir veya başka bir destek isteyebilir.

Bir örüntü birimini işaretleyin

Üçlü tamamlandığında ilk daireden kareye kadar olan bölümü parmağınızla gösterin. “Bu birim tekrar ediyor” deyin. Sonra ikinci daire, daire, kare grubunu gösterin. Parmakla gösterme, kartları değiştirmez ve gruplar arasında yeni bir kart oluşturmaz.

İsterseniz üç büyük kutu çizip ilk birimi bu kutulara yerleştirin. Sonraki üç kutuya aynı sırayı kurun. Kutular yalnızca yer gösterir. Kartlardan biri kutunun çizgisini kapatıyorsa sınırı yeniden gösterebilir veya daha büyük kutular çizebilirsiniz.

Birimi sayarken birinci ve ikinci dairenin farklı kartlar olduğunu unutmayın. İki daire aynı şekli gösterir ama iki ayrı konum doldurur. Bir daire kartını iki yere birden saymak, üç konumun nasıl tekrar ettiğini görmeyi zorlaştırabilir.

Birinci birimin altına üç ayrı kutu çizmek, her kartın bir yer kapladığını gösterir. İkinci birim için de üç kutu hazırlayın. Çocuk bir kutuya iki kart koyarsa önce hangi kartların görünür olduğunu kontrol edin; daha sonra her konum için tek kart kullanma anlaşmasını hatırlatın.

Birimin başlangıcını işaretleyen okla kartların sırası karıştırılmamalıdır. Okun yönünü değiştirirseniz yeni yönde hangi karttan okunacağını yeniden belirleyin. İlk etkinlikte oku ve sırayı sabit tutmak, çocukların aynı konumları karşılaştırmasını kolaylaştırır.

Üç şekli yüksek sesle söylemek isteyen çocuk kendi hızında söyleyebilir. Yetişkin ikinci kez söylemeden önce çocuğun bitirmesini bekleyebilir. Sesli adlandırma şart değildir; işaret etme veya uygun bir iletişim aracıyla seçim de sırayı paylaşmanın yoludur.

Daha kolay bir sürüm

Yalnızca bir tamamlanmış örnek üçlü ve ikinci üçlüdeki ilk iki kartı gösterin. Son yer için bir daire ve bir kare seçeneği sunun. Önce örnek üçlünün üçüncü kartına bakın; bu karedir. Yetişkinin örneği göstermesi bir destek olduğu için seçim bu koşulla birlikte anlatılır.

Kart sayısını azaltmak isterseniz yetişkin üç şekli bir kâğıda çizip altında aynı sırayı birlikte tamamlayabilir. Çocuk gösterebilir, yetişkin çizebilir. Fiziksel kart taşımadan da hangi şeklin hangi yere karşılık geldiği konuşulabilir.

Şekilleri adlandırmak zor gelirse önce iki kartı karşılaştırın: “Bu daire, bu kare.” Bir seçimde yalnızca bu iki seçeneği sunun. Yeni kelimeler, renkler ve daha uzun sıra aynı anda eklenmek zorunda değildir.

İkinci birimin yalnızca son yeri boş bırakıldığında çocuk örnekteki üçüncü şekli karşılaştırır. İlk iki yerin yetişkin tarafından hazırlanmış olması önemli bir destektir. Not tutulursa “son kartı seçti” demek, “bütün sırayı bağımsız kurdu” demekten daha doğru olur.

Çocuk iki seçeneği aynı anda görmekte zorlanıyorsa kartları sırayla gösterebilir ve her birinin istenen yer için uygun olup olmadığını sorabilirsiniz. Bunun bir karşılaştırma biçimi olduğunu açıklayın. İki kartın arka planını benzer tutmak, şeklin kendisine odaklanmaya yardımcı olabilir.

Sözcükleri kullanmadan eşleştirmek istiyorsanız örnek üçlünün her konumunun altına karşılık gelen kartı koyun. Çocuk bir yeri gösterebilir; yetişkin kartı yerleştirebilir. Sonra iki sırayı birlikte gözden geçirin. Bu, kapalı kartları hatırlamayı gerektirmez.

Bir sonraki adım

Katılımcılar isterse üçüncü üçlüyü tamamlayabilir: yedinci ve sekizinci yerlere daire, dokuzuncu yere kare. Önceden hazırlanan kartlar yetmezse ek kartları yetişkin çizebilir. Her ek kartın hangi konuma ait olduğu açıkça gösterilir.

Başka bir adımda tekrar birimi kare, kare, daire olarak değiştirilir. Bu yeni kural için yeni bir örnek sıra kurun ve öncekinden ayrı tutun. “Önceki oyunda daire, daire, kare kullanıyorduk; şimdi kare, kare, daire seçtik” diyerek değişikliği belirtin.

Çocuk bir kural tasarlayabilir ve yetişkinden onu sürdürmesini isteyebilir. Kuralı yalnızca birkaç karta bakarak tahmin etmek yerine çocuğa sorun: “Hangi sıra tekrar edecek?” Yanıtın gösterilmesi veya söylenmesi, aynı diziden çıkarılabilecek farklı olasılıkları ayırmaya yardımcı olur.

Üçüncü birim tamamlandığında üç grubu ayrı ayrı karşılaştırın. Dokuz kartın sonundaki karenin ardından, aynı kural sürdürülüyorsa yeni birimin ilk kartı daire olur. Çocuk o kartı eklemek istemiyorsa sadece söyleyebilir veya gösterebilir.

Bir kartı sıradan geçici olarak kaldırıp boş yeri göstermek daha zor bir görev olabilir. Önce hangi birimin hangi konumunda boşluk bulunduğunu belirleyin. Örneğin ilk üçlünün ikinci yeri boşsa kararlaştırılan daire, daire, kare biriminde oraya daire gelir. Kaldırılan kartın yetişkin tarafından saklandığını belirtin.

Farklı bir örüntü kurulduğunda iki sırayı karşılaştırmak mümkündür: daire, daire, kare ile kare, kare, daire. Her ikisinde ilk iki şekil aynı türdendir; hangi türün iki kez tekrar ettiği değişir. Çocuk isterse bir sırayı seçip kendi sözleriyle anlatabilir.

Bir sonraki turda bir katılımcı örnek üçlüyü gösterip diğerinden üçüncü birimi kurmasını isteyebilir. İlk iki birim daire, daire, kare olarak görünür kalır. Üçüncü birimin her kartından sonra iki taraf da örnekle karşılaştırır. Hangi kişinin seçim yaptığı ve hangi kişinin kartı taşıdığı önceden belirlenir.

Şekiller yerine büyük kâğıtlara çizilmiş yaprak ve çiçek resimleri kullanılabilir: yaprak, yaprak, çiçek. Bu yeni bir malzemedir, ama tekrar birimindeki konum düzeni aynı kalır. Çocuk resimlerin neyi gösterdiğini farklı adlandırırsa önce isimler üzerinde anlaşın. Gerçek bitki koparmak veya çiçek toplamak bu karşılaştırma için gerekli değildir.

Bir çocuk iki daire ve bir kare kartını bir arada tutup “bu grup” diye göstermek isteyebilir. Üçlüyü bir kâğıt üzerine koyarak grup sınırını belirleyin; ardından aynı üç kartı aynı sırada içeren ikinci grubu hazırlayın. Şekillerin toplam sayısı ile grupların sayısı farklı sorulardır: iki grupta altı kart vardır.

Kısa bir not ve devam

İsteğe bağlı bir not şöyle olabilir: “Örnek üçlü görünürken çocuk yedinci yer için daireyi gösterdi; yetişkin kartı taşıdı.” Başka bir turda yetişkin şekli önce gösterdiyse bunu da belirtin. Bir seçim bütün örüntüler hakkındaki bilgiyi göstermez.

İsterseniz BrainHunters’ta şekiller ve nesneler bölümüne bakın ve seçilen etkinliğin yönergesini okuyun. Dijital bir etkinlik aynı kartları veya aynı tekrar kuralını kullanmayabilir. Bir üçlüyü birlikte kurmak da tamamlanmış bir çalışmadır.

Kayda kullanılan şekiller ve destek eklenebilir: “Daire, daire, kare örnek kartları açık duruyordu; yetişkin yedinci yeri gösterdi; çocuk daire kartını seçti.” Bu, aynı sorunun tüm destekler kaldırıldığında nasıl cevaplanacağını bildirmez.

Kartları daha sonra kullanmak isterseniz zarfın içine koyun ve sıranın ne olduğunu ayrı bir kâğıda yazın. Çocuğun adını veya fotoğrafını eklemek gerekli değildir. Aile malzemeleri saklamamayı da seçebilir; etkinlik sırasında yapılan karşılaştırma başlı başına yeterlidir.