İki öğrenme arkadaşı: Farklı Yönlere Bakan Üçgenleri Tanımak

Ortak amaç ve iki rol

İki katılımcı bir kâğıt üçgeni birlikte inceler. Biri parçanın hangi yöne döneceğini seçer, diğeri kenarlarını gösterir; daha sonra isterlerse rol değiştirebilirler. Amaç, kapalı üçgenin üç düz kenarının dönüşten sonra da kaldığını fark etmektir. Bir yetişkin ve çocuk ya da yetişkin desteğiyle iki çocuk oynayabilir. Yanıt sözle, işaretle, bakışla veya kişinin kullandığı iletişim sistemiyle verilebilir.

Oyun bir hız yarışması değildir. Her rol gerçek bir seçime dayanır ve katılımcılar rol değiştirmemeyi de seçebilir. Bir dönüş ve ortak bir kenar incelemesi kısa bir buluşma için yeterli olabilir. Yetişkin malzemeyi hareket ettirmeye yardım ederken çocuğun hangi hareketi istediğini doğrular.

Yön seçen kişi, örneğin bir köşenin kitaba bakmasını isteyebilir. Kenarı gösteren kişi ise şeklin dış sınırını köşeden köşeye takip eder. Bu iki iş aynı anda yapılmak zorunda değildir. Önce yön üzerinde anlaşın, hareketi gerçekleştirin, sonra sınırı inceleyin. Bir yetişkin yardımcı olduğunda hangi seçimin çocuğa ait olduğunu açıkça belirtmesi, ortak işin nasıl yapıldığını görünür kılar.

Çocuklar aynı şeyi farklı sözcüklerle tarif edebilir. Biri «yana döndü» derken diğeri belirli bir nesneyi gösterebilir. Yetişkin iki gözlemi dinleyip hangi köşeden söz ettiklerini açıklığa kavuşturabilir. Bir kişinin yanıtı diğerinin katkısını geçersiz kılmaz. Bir tur sonunda herkesin geometrik bir cümle kurması da gerekmez.

Bir çocuk ve yetişkin birlikte oynadığında yetişkinin gerçek bir partner olması, çocuğa seçenek sunmasıyla başlar. Yetişkin bir yön önerip çocuğun kabul edip etmediğini sorabilir; sonra çocuk kendi yönünü seçebilir. Bilerek yanlış cevap üretmek zorunlu değildir. Bir karışıklık gerçekten ortaya çıkarsa birlikte üç kenarı izlemek konuşmayı somutlaştırır.

Neler hazırlayalım?

Yetişkin büyük bir kâğıt üçgen çizer ve keser. Kapalı sınırında üç düz kenar bulunmalıdır. Daha sonra karşılaştırmak için kare bir kart hazırlanabilir. Kitap ve küçük bir kutu, yönleri anlatan iki durak olabilir; ailenin kullanmasına izin verilen başka güvenli nesneler de uygundur. Çocuğun makas kullanması gerekmez.

Parçayı iki kişinin görebileceği, sabit ve ulaşılabilir bir yüzeye koyun. Arka plan şekille karışıyorsa sade bir kâğıt kullanın. Döndürme için çevresinde boşluk bırakın. Çocuklardan biri iletişim aracı kullanıyorsa cihaz için de yer ayırın. Yeni bir oyun seti satın almak gerekli değildir.

Üçgen hazırlamak için yetişkin üç ayrı noktayı işaretler; noktalar aynı doğru üzerinde bulunmaz. Birinci noktayı ikinciye, ikinciyi üçüncüye ve üçüncüyü birinciye düz çizgilerle bağlar. Böylece kapalı bir sınır oluşur. Parça bu sınırdan kesilir. Üç kenarın aynı uzunlukta olması gerekmez, ancak başlangıçta her kenarın açıkça görülebildiği bir boyut seçmek yararlıdır.

Kitap ve kutu masada ortak yön işaretleri olabilir. Bunlar yoksa iki büyük kâğıt veya çocuğun seçtiği başka güvenli nesneler kullanılabilir. Başka bir kişiye ait eşyayı taşımadan önce izin alın. Yüzey bir başkası tarafından kullanılacaksa ne kadar alanın ve zamanın gerçekten uygun olduğunu başta konuşun. Oyun için yeni malzeme alınması gerekmez.

Masadaki ışık bir çocuğun bulunduğu yerden parlamaya neden olabilir. Kâğıdı farklı bir açıya koyun veya mat bir arka plan seçin. Figür küçükse büyütün; iki kişinin aynı sınırı izleyebilmesi önemlidir. Yetişkin parçayı sabit tutarken eliyle köşeleri kapatmamaya dikkat eder. Çocuklardan biri kendi konumunu değiştiremiyorsa parçayı ona uygun biçimde yaklaştırmak bir seçenektir.

Masanın üzerinde ayrı bir sayfa, iki farklı konumu kaydetmek için kullanılabilir. Önce parçayı bir yere koyun, yetişkin çocuğun seçtiği konumda kenarı çizer. Sonra şekli döndürüp boş bir yerde tekrar çizer. Çizgilerin birbirine karışmaması için aralık bırakın. Bu kâğıt ilk turda şart değildir; çocuk aynı anda iki sınırı görmek istediğinde hazırlanabilir.

İlk hareket konusunda anlaşma

«Kim yön seçmek ister, kim kenarı göstermek ister?» diye sorun. Katılımcılar başka bir rol önerebilir veya yalnızca izleyebilir. Örneğin Elif köşenin kitaba bakmasını ister, Arda parçayı çevirir. İsimler örnektir ve ailenin kullandığı isimlerle değiştirilebilir. Çocuk hareket ettiremiyorsa seçimini gösterebilir; yetişkin veya partner onaydan sonra kâğıdı hareket ettirir.

İki çocuk da parçayı tutmak isterse iki üçgen hazırlamak veya zaman varsa kısa sıralar belirlemek mümkündür. İkinci tur için zaman yoksa onu vaat etmeyin. Büyük çocuğu otomatik olarak diğerinin öğretmeni yapmayın. Yetişkin iki çocuğun da seçimine ve gerekli desteğe dikkat eder.

Elif «Köşe kutuya baksın» dediğinde Arda hangi köşeyi kastettiğinden emin olmayabilir. «Şu köşe mi?» diye işaret edip Elif'in yanıtını bekler. Doğrulamadan sonra parçayı hareket ettirir. Elif farklı bir köşe gösterirse plan değiştirilir. Bu kısa konuşma, bir kişinin kararının başka biri tarafından uygulanırken nasıl netleştirildiğini gösterir.

İki çocuk aynı rolü istiyorsa yetişkin «İkiniz de yön seçmek istiyorsunuz» diyerek isteği adlandırabilir. Gerçekten iki tur için zaman varsa bir sıra üzerinde anlaşabilirler. Tek tur mümkünse iki ayrı parça veya eşzamanlı bir karar başka olasılıklardır. Her seçenek mevcut alan ve yetişkin desteğine bağlıdır. Çocuklardan biri öneriyi reddederse başka bir çözüm arayın.

İlk turda yetişkin ortak bir hedef önerebilir: «Bu köşeyi kitabın yanına çevirelim mi?» Her iki katılımcı kendi isteğini gösterir. Bir çocuk başka yön isterse masada o yönün mümkün olup olmadığını birlikte kontrol edin. Anlaşma sağlanamazsa iki ayrı parça veya sırayla seçim sunulabilir. Sıranın gerçekten uygulanabileceği zamanı belirtmek yetişkinin görevidir.

Hareketten önce kenarları inceleyin

Bir katılımcı başlangıç köşesini seçer. Diğeri bir düz kenarı o köşeden diğerine kadar gösterir; yetişkin gerekirse «bir kenar» der. İkinci ve üçüncü kenarlar izlendiğinde başlangıca dönülür. Başka bir köşeden veya başka yönden başlamak mümkündür. Her düz bölüm bir kez sayılmalıdır.

Çocuk köşeyi ayrı bir kenar gibi sayarsa «Burada iki kenar buluşuyor; bu düz bölüm bir kenar» diyerek yolu gösterin. Köşe ile kenar farklı şeylerdir. Bir katılımcı gösterebilir, diğeri sayı sözcüklerini söyleyebilir. Çocuğun iki işi aynı anda yapması veya terimi hemen tekrarlaması şart değildir.

Dış sınırı izlerken yetişkin ilk köşeye yakın durabilir; çocuk hangi yönde ilerleyeceğini seçer. Her düz bölümün sonunda kısa bir durak, köşe ile kenarı ayırmaya yardımcı olur. Üçüncü bölüm başlangıç noktasına ulaştığında çevre tamamlanır. Bir çocuk gösterirken diğeri saymak istemezse yetişkin sayı sözcüklerini söyleyebilir. Katılımcılar daha sonra aynı yolu başka bir köşeden deneyebilir.

Şeklin üzerinde bir yüz veya desen varsa çocuk bunu hikâyeye katabilir. «Gözünü gördün; istersen kâğıdın dış kenarına da bakalım» diyebilirsiniz. İçteki çizgi yeni bir dış kenar değildir. Desen sınırı kapatıyorsa sade bir parça hazırlamak gözlemi kolaylaştırabilir. Çocuğun süsleme fikrini tamamen reddetmek gerekli değildir.

Bir çocuk ilk kenarı, diğeri ikinciyi gösterdiğinde üçüncü kenarı yetişkin veya gönüllü olan katılımcı gösterebilir. Kimin hangi bölümle ilgilendiği önceden konuşulabilir. Sayılar, gösterilen her düz bölümle aynı anda söylenir. Bir çocuk kenarın tamamını görmekte zorlanıyorsa şekli daha büyük yapın veya tutan eli başka bir noktaya alın. Sayının doğruluğu kadar hangi sınırın incelendiği de açık olmalıdır.

Birlikte döndürün ve kontrol edin

İlk katılımcı bir köşeyi ve yönü seçer. İkinci katılımcı veya yetişkin aynı kâğıt parçasını masanın üzerinde döndürür. Parçayı katlamayın, gizlice değiştirmeyin. «Ne değişti?» sorusuna çocuk «köşe kitaba bakıyor» diyebilir veya o yönü gösterebilir. Daha sonra sınırı tekrar izleyin: üç düz kenar kalmıştır.

Karşılıklı oturan kişiler sağ ve solu farklı görebilir. Ortak bir nesne kullanmak daha açık olabilir: «Bu köşe kutuya baksın.» Partner «Bu köşe mi?» diye sorup onay bekleyebilir. Hareketin anlaşılması ortak işin bir parçasıdır; açıklama istemek hata değildir.

Bir köşeyi hareket boyunca takip etmek için köşenin yakınına küçük bir nokta konabilir. İşaret, kenarın üzerine gelmemeli ve yeni bir köşe gibi görünmemelidir. Çocuk dönmeden önce ve sonra aynı noktayı gösterebilir. İşaret karışıklık yaratıyorsa parçayı daha yavaş çevirin ve nokta kullanmayın. Daha sonra üç kenarın tamamını yeniden takip edin.

Şekil hem kutuya kayıp hem de döndüyse iki değişikliği birlikte anlatın: «Parça kutunun yanına geldi ve köşesi kitaba döndü.» Bir nesnenin gittiği yön, köşesinin baktığı yönle aynı olmak zorunda değildir. İlk örneği sadeleştirmek için parçayı yerinden fazla kaydırmadan döndürebilirsiniz. Çocuk hangi hareketi yapmak istediğini partnerine gösterebilir.

Kâğıdın diğer yüzünü üste çevirmek, masanın üzerinde döndürmekten farklıdır. İki yüz farklı renkliyse görünen renk değişebilir; dış sınır yine üç düz kenarlıdır. Bu hareket çocukların ilgisini çekerse ayrı bir turda incelenebilir. İlk turda tek bir yüz üstte kalırsa değişen özelliği takip etmek daha kolay olur.

Çocuk yönü söyledikten sonra partner parçayı beklenenden farklı yere çevirebilir. Yetişkin hemen doğru konumu dayatmak yerine «İstediğin yön bu muydu?» diye sorar. Çocuk hayır derse veya başka bir yeri gösterirse partner yeniden deneyebilir. Böyle bir düzeltme, ortak planın anlaşılmasına yardımcı olur. Ardından kenarlar yine birlikte incelenir; yönü netleştirmek ile kenar sayısını kontrol etmek ayrı adımlardır.

Örnek konuşma

Elif: «Köşe kitaba baksın.» Arda: «Şu köşe mi?» Elif başını sallar. Arda parçayı döndürür. Yetişkin: «Ne değişti?» Arda: «Şimdi kitaba bakıyor.» Elif dış kenarı gösterirken yetişkin «bir, iki, üç kenar» der. Yetişkin, yönün değiştiğini ve üç kenarın kaldığını birlikte özetler.

İkinci turda Arda yönü seçmek isterse Elif parçayı hareket ettirebilir. Elif istemezse önceki rolünü koruyabilir veya oyun bitebilir. Katılımcıların farklı roller üstlenmesi birinin daha başarılı olduğu anlamına gelmez. Yetişkin gerçek yardımı da belirtir: «Sen yönü gösterdin, ben kâğıdı tuttum.»

İkinci bir örnekte Arda «Bu köşe pencereye baksın» diyebilir. Elif pencereyi gösterip hangi köşeyi kastettiğini sorar. Arda onayladıktan sonra Elif şekli çevirir. Yetişkin «Arda yönü seçti, Elif parçayı çevirdi» diye katkıları açıklar. Ardından çocuklardan biri kenarları göstermek isterse yetişkin sayabilir. Bu anlatım yardımı ve kararları doğru kişilere bağlar.

Bir katılımcı «Bu kare» derse öteki çocuğa onu düzeltme görevi vermek yerine yetişkin «Sınırında kaç düz bölüm var, birlikte bakalım mı?» diye sorabilir. Üç kenarı izledikten sonra kare kartın dört kenarı ayrı bir örnek olarak incelenir. Karşılaştırma herkesin görebildiği bir özelliğe dayanır. Çocukların anlaşamadığı anda durmak da mümkündür.

Üçgen döndüğünde tanınmıyorsa

Bir çocuk «Bu artık üçgen değil» diyebilir; alıştığı resimlerde köşe hep yukarıda olabilir. «Evet, köşe şimdi yana bakıyor» diyerek gözlenen değişimi kabul edin. Sonra aynı parçayı görünür biçimde eski konuma ve yeniden yana çevirin. Kenarları birlikte izleyin. Çocuklar birbirini düzeltmek zorunda değildir; yetişkin kontrol edilebilir özelliği gösterir.

Kâğıt buruşmuş veya bir kenar elin altında kalmışsa önce sınırı görünür hâle getirin. Çocuk yalnızca gördüğü iki kenarı söylemiş olabilir. «Tamamını açalım mı?» diye sorun. Daha sonra istemezse karşılaştırmayı erteleyin. Tek bir cevap bir çocuğun bütün şekilleri nasıl tanıdığını göstermez.

Yana bakan bir köşenin farklı görünmesi gerçek bir değişimdir. Bir çocuk bunu fark ettiğinde yetişkin «Konumu değişti» diyebilir. Ardından başka bir soru gelir: «Kenar sayısı değişti mi?» İki soru farklı özellikleri ele aldığı için cevapları da birbirini tamamlayabilir. Çocuğun ilk gözlemini yanlış diye silmek yerine birlikte hangi özelliğin konuşulduğunu belirleyin.

Parça hızlı döndüğünde çocuk hareketi takip edememiş olabilir. Önceki konuma geri dönün ve çocuğun «devam» ya da «dur» işaretiyle yavaşça hareket edin. Aynı parçanın görünür kaldığını gösterin. Çocuk ikinci denemeyi istemiyorsa ısrar etmeyin. Başka bir gün daha büyük bir parça veya sade bir arka plan kullanılabilir.

Rolleri değiştirmek

Bir turdan sonra iki kişiye de rol değiştirmek isteyip istemediklerini sorun. Yönü seçmek istemeyen çocuk kenarı gösterebilir veya izleyebilir. Çocuğun kullandığı iletişim aracı erişilebilir kalmalıdır. Bir yetişkin hareketi gerçekleştirse bile yön çocuğun seçimi olabilir. Yavaş bir onay süresi gerektiğinde partner bekler.

Rol değişimi gerçek bir seçenektir, şart değildir. Her iki çocuk da hareket ettirmek istiyorsa iki ayrı parça kullanılabilir. Önce hangi parçanın döndürüldüğünü belirtin; iki nesnenin karşılaştırılması ile aynı nesnenin önceki ve sonraki konumu aynı soru değildir. Yetişkin iki katılımcıya da uygun yardım sağlar.

Bir çocuk yön seçme rolünü sürdürmek, diğeri kenarları incelemek isteyebilir. Bu anlaşma, ikisi de kabul ettiği sürece kullanılabilir. İkinci çocuk aynı zamanda hareketi de denemek isterse yetişkin uygun bir sırayı konuşmalarına yardım eder. Roller yalnızca fikir üretmek, hareket etmek ve sınırı göstermekle sınırlı değildir; biri parçayı sabit tutarken diğeri sayabilir.

Bir katılımcı oyundan erken ayrılırsa diğerine yetişkin partner olabilir. Ayrılan çocuğun dönmesini şart koşmayın. Kalan çocuk da bitirmeyi seçebilir. Ortak etkinliğin amacı ikisini aynı anda aynı uzunlukta meşgul etmek değildir; her birinin erişilebilir bir katılım biçimi bulabilmesidir.

Kareyle karşılaştırma

Kare kartı üçgenin yanına koyun. Bir katılımcı kareyi, diğeri üçgeni seçebilir. Sınırları sırayla takip edin: karede dört düz kenar, üçgende üç düz kenar vardır. Kareyi köşesi yukarı gelecek biçimde döndürdüğünüzde yine dört kenar görürsünüz. Dönüş kareyi üçgene çevirmez.

Çocuk önce renk veya boyut farkını söyleyebilir. Bunu kabul edip «Kenar sayılarına da bakalım mı?» diye sorun. Erişim için farklı renkler veya dokunsal işaretler gerekiyorsa onları koruyun. İki kart fazla gelirse kareyi kaldırıp tek üçgenle devam edin.

Kareyi incelerken bir köşeden başlayıp her düz kenarı bir kez takip edin. Dördüncü bölüm başlangıç noktasına döner. Üçgende aynı yol üç bölümden oluşur. Bir çocuk yalnızca bir kenarı göstermek isterse yetişkin veya partner kalanları gösterebilir. Destek verilen bölümleri açıkça belirtmek, kimin ne yaptığını görünür kılar.

Döndürülmüş bir kare günlük konuşmada baklava biçimine benzetilebilir. Aynı kare dört eşit kenarını ve dik açılarını korur. Bu kısa oyunda bütün dörtgen adlarını açıklamak gerekli değildir. Çocuk yeni bir terim kullanırsa onu dinleyin ve seçilen kartın sınırını birlikte inceleyin. Dönüşün kenar sayısını değiştirmemesi iki şekil için de gözlenebilir.

Bir turda yalnızca kareyi döndürüp üçgeni aynı yerde bırakabilirsiniz. Çocuklardan biri «Kare döndü» der veya gösterir; diğeri iki sınırı sayar. Üçgen hareket etmediyse onun da döndüğünü söylemeyin. Sonraki turda istenirse üçgen çevrilir. Hangi nesnenin hareket ettiği açık tutulduğunda, her birinin kenar sayısını gözlemlemek kolaylaşır.

Farklı üçgenler ve belirsiz örnekler

Geniş ve dar iki üçgen farklı görünebilir ama her biri üç düz kenarla kapanabilir. Bir partner birinci sınırı, diğeri ikinciyi gösterebilir. Parçalar üst üste tam çakışmak zorunda değildir. Aynı parçayı döndürme ile farklı oranlı iki parçayı karşılaştırmayı sözle ayırın.

Kitaptaki bir çatı veya bayrak üçgene benzeyebilir. Çocuğun hangi bölümü gösterdiğini sorun. Kenar dalgalıysa veya bir taraf kapalıysa «Buradan üç düz kenarın tamamını göremiyorum» demek uygundur. Daha belirgin bir kâğıt örneğine dönün. Çocuğun benzetmesini dinleyin ama belirsiz bir sınırı kesin örnek gibi sunmayın.

Büyük ve küçük iki üçgende çocuğun önce boyutu fark etmesi doğaldır. «Evet, bu daha büyük. Her birinin çevresine de bakalım mı?» diye sorabilirsiniz. Küçük parça köşeleri göremeyecek kadar küçükse daha büyük bir örnek hazırlayın. Büyüklük, üç düz kenarlı kapalı sınırın sayısını belirlemez; fakat görünürlüğü etkileyebilir.

Açık bir sınırla karşılaştırma yapılacaksa uçların arasında belirgin bir boşluk bırakılmış çizim kullanın. Çocuklar parmakla yolu izleyip hangi örnekte başlangıca kesintisiz dönüldüğünü gösterebilir. Biri boşluğu kapatmak isterse yetişkin düz çizgiyle birleştirebilir. Bu, sınırın kapalı olmasıyla ilgili yeni bir sorudur ve ilk döndürme oyununu tamamlamak için şart değildir.

Bir kitap kapağında üçgene benzeyen bir bölüm varsa önce hangi çizginin dış sınır olduğunu belirleyin. Yazı veya başka bir resim kenarı kapatıyorsa tüm şekli saymak güç olabilir. Çocuk «Burada üçgen var» dediğinde «Hangi kısmı gösteriyorsun?» diye sorun. Belirsizliği kabul edip açık bir kâğıt örneğine dönmek, hayali bir eksik çizgi varsaymaktan daha anlaşılırdır.

Kolaylaştırma ve yeni bir adım

Tek büyük üçgen ve tek dönüşle başlayın. Bir çocuk yönü seçer, yetişkin sınırı gösterir; ikinci çocuk isterse izler veya bir kenarı seçer. Kare ve ek kartlar bekleyebilir. Katılımcı konuşmadan bakış veya işaretle de karar verebilir.

Daha sonra biri «üç düz kenarlı kapalı şekli arıyorum» diye ipucu verebilir, diğeri üçgen ve kare arasından seçer. İki farklı üçgen sunulursa ikisi de uygun olabilir. Bir başka seçenek aynı üçgeni dönüşten önce ve sonra iki ayrı yere çizdirmektir. Çocuk konumu seçer, yetişkin gerekirse kalemi kullanır.

Basit oyunda yetişkin «Üçgeni kitaba doğru çevirelim mi?» diye sorar. Çocuk kabul ederse kendisi çevirir veya yetişkine işaret eder. Diğer çocuk bir kenarı gösterebilir; kalanları yetişkin takip eder. Tek hamleden sonra herkes devam etmek isteyip istemediğini seçer. Dikkati dağıtan kartları kaldırmak, hedefi küçültmeden seçimi kolaylaştırabilir.

Yeni adım olarak iki konumu kaydetmek isterseniz üçgenin çevresini bir yerde çizin, sonra döndürüp sayfanın boş bir yerine yeniden çizin. Bir çocuk konumu seçebilir, yetişkin kalemi kullanabilir. İki iz üst üste gelirse ayrı sayfalar deneyin. Çizgi yanlışlıkla açık kaldığında gerçek kâğıt sınırına dönün; çizim kusuru çocukların şekil bilgisini tek başına ölçmez.

İpucu veren çocuk sözcük kullanmak istemezse üçgen örneğini gösterebilir. Partner örnekle kartları karşılaştırır ve seçimini belirtir. Farklı büyüklükte bir üçgen de üç düz kenara sahip olabilir; kartın örneğe tam boyutta uyması gerekli değildir. Seçimden sonra yetişkin her iki sınırı ayrı ayrı gösterebilir. İletişim biçimi çocuğun erişimine göre belirlenir.

Erişim ve evde kullanılan diller

Şekli uygun yükseklikte, yeterli ışık ve kontrastla sunun. Çocuk işaret, bakış, söz veya iletişim aracıyla seçim yapabilir; yetişkin emin olmadığında sorar ve bekler. Dokunarak inceleme uygunsa güvenli ve sağlam bir kabartmalı sınır hazırlanabilir. Her çocuğun aynı uyarlamayı tercih edeceğini varsaymayın.

Evde birden fazla dil varsa çocuk bildiği sözcüğü kullanabilir veya şekli gösterebilir. Yetişkin Türkçe «Üçgenin üç kenarı var» diyebilir, fakat her yanıtın çevirisini istemek gerekmez. Yön sözcükleri farklı bakış açılarından değişebilir; ortak kitap veya kutuyu işaret etmek anlaşmayı kolaylaştırır.

İletişim aracı kullanan katılımcının cihazı masaya yerleştirilirken şekli görmesini de sağlayın. Yetişkin belirsiz seçim için «Bu köşeyi mi seçtin?» diye sorar ve yanıtı bekler. İstek doğrulanmadan parçayı hareket ettirmek çocuğun kararını değiştirebilir. Çocuk gerekirse «dur» veya «yeniden» işaretini kullanabilmelidir.

Kabartmalı sınır hazırlanıyorsa yetişkin parçaların sağlam biçimde sabitlendiğini kontrol eder. Bazı çocuklar dokunmak istemeyebilir; bu durumda sözlü açıklama veya büyük kontrastlı şekil daha uygun olabilir. Her iki katılımcıya aynı desteği vermek yerine ihtiyaçlarına göre farklı yollar sunun. Yardımın miktarı bir üstünlük sıralaması oluşturmaz.

İki çocuk farklı dillerde aynı şekli adlandırdığında yetişkin ortak parçayı göstererek konuşmayı bir arada tutabilir. Birinin sözünü diğerine zorunlu olarak çevirmesini istemeyin. «İkiniz de bu parçanın kenarına bakıyorsunuz» gibi bir açıklama, kullanılan adlardan bağımsız ortak referansı belirtir. Çocuklar isterse kendi sözcüklerini paylaşabilir. Ailelerin dil kullanımı ve tercihleri birbirinden farklı olabilir.

Bitirme ve sonraki seçim

Oyun bittiğinde çocuklar parçaları bir dosyaya koyabilir veya bir resimde kullanmayı seçebilir. Masa başka bir iş için gerekiyorsa yetişkin bunu açıklar ve toplamaya yardım eder. Bir katılımcı erken bitirdiyse ona gerçekten mevcut bir sonraki etkinlik sunun. Tanımı tekrar etmesi bitiş koşulu değildir.

Yetişkin isterse «Ortak kitap yönü belirtmeyi kolaylaştırdı» gibi somut bir gözlem kaydedebilir. Bu bir tanı veya çocuklar arasında sıralama değildir. Bir sonraki uygun zamanda aynı desteği kullanmak ya da başka bir oyun seçmek mümkündür. Çocukların önceki rolü gelecekteki seçimlerini bağlamaz.

Masa beklenenden önce yemek için gerekiyorsa durumu her iki katılımcıya açıklayın. Bir çocuk şekli dosyaya koymayı, diğeri kartları toplamayı seçebilir; yetişkin gerektiğinde yardım eder. Çocuk oyunun kesilmesine üzülebilir. Bu duygu kabul edilirken masa da ailece gerekli iş için hazırlanabilir. Devam sözü yalnızca gerçekten mümkünse verilmelidir.

Bir sonraki karşılaşmada çocuklara aynı rolleri isteyip istemediklerini yeniden sorun. Önceki seçimleri kalıcı bir görev değildir. Üçgenin kenarı zor görülmüşse daha büyük bir parça, yön karışmışsa ortak bir kitap işareti hazırlayın. Kısa bir not isteğe bağlıdır; hangi düzenin işe yaradığını hatırlamak için somut bir cümle yeterlidir.

Kâğıt parça yırtılmışsa sonraki buluşma için yetişkin yeni bir örnek hazırlayabilir. Bunun önceki parça değil, aynı türde başka bir şekil olduğunu söyleyin. Eski çizimleri saklayan çocukla yeni parçanın üç kenarını karşılaştırabilirsiniz; yine de farklı boyutlarda olabileceklerini açıklayın. Saklama yeri ve devam zamanı ailece belirlenir, bir çocuğun tek başına bütün malzemeleri toplaması gerekmez.

Çocuklar parçaları kaldırırken biri dosyanın yerini gösterebilir, diğeri parçayı taşıyabilir. İsterlerse yetişkin her iki işi de yapar. Oyun sonunda yeni bir şekil sorusu sormak zorunlu değildir. Bir sonraki etkinlik için herkesin ihtiyaç duyduğu alanı ve iletişim desteğini açık tutun.

İki katılımcı daha sonra yeniden oynamayı seçebilir.

BrainHunters üzerinde devam edin

Başka örnekler için farklı yönlere bakan üçgenler yazısına bakabilirsiniz. Dijital bir devam isterseniz şekiller ve nesneler bölümünde görünür bir şekil seçin. Birlikte kenarları gösterin ve anlaşılmayan yönü açıklayın. Kâğıtla oynanan ortak etkinlik ekran veya yeni ürün gerektirmez.