Oyuncaklarla Renk Hikâyesi: Kahraman Ne Arıyor?

Bir hikâyede renk ipucu kullanın

Oyuncak bir tavşan mavi bir atkı arıyor. Masada mavi ve kırmızı iki kumaş parçası var; tavşanın mavi şapkası da örnek olarak yanında duruyor. Çocuk uygun parçayı gösteriyor, yetişkin seçilen yüzeyi adlandırıyor ve hikâye birlikte devam ediyor.

Bu oyunun hedefi, tanıdık bir nesnenin rengini fark etmek ve renk adını anlamlı bir istekte duymaktır. Çocuk rengi söyleyebilir, nesneyi gösterebilir veya yetişkinden onu hareket ettirmesini isteyebilir. Bütün hikâyeyi anlatması ya da tüm renkleri bilmesi gerekmez.

Atkı veya şapka yoksa iki bez, peçete ya da büyük kâğıt çizimi kullanın. Kahraman da tanıdık bir oyuncak veya kâğıda çizilmiş bir karakter olabilir. Eşyaları katılan çocuklara uygun güvenli malzemelerden seçin.

İlk sahneyi hazırlayın

İki belirgin renkte aynı türden eşya seçin: örneğin mavi ve kırmızı iki bez. Mavi bir bardak veya kitap kapağı örnek olabilir. Eşyaları sabit bir yüzeye, çocuğun görebileceği aralıklarla koyun.

Örnek eşya çok renkliyse karşılaştırılacak bölümü gösterin. Mavi kapağı ve beyaz gövdesi olan bir kutuda “mavi kapak” demek, yalnızca “kutu” demekten daha açık olabilir.

Kahramanın aradığı eşyanın seçenekler arasında bulunduğundan emin olun. Tavşan mavi bez arıyorsa masada gerçekten mavi bir bez bulunmalıdır. Aksi hâlde çocuk yetişkinin hazırlamadığı bir cevabı bulmaya çalışır.

Başlangıç: tavşanın isteği

Oyuncağı mavi örneğin yanına koyun ve “Tavşan bu bardakla aynı renkte bir bez arıyor. Yardım etmek ister misin?” deyin. Çocuk mavi bezi gösterebilir, yetişkinden yaklaştırmasını isteyebilir veya oyunu izleyebilir.

Çocuk mavi bezi seçerse bardakla yan yana koyun: “Bardağın bu kısmı ve bez mavi.” Tonlar farklıysa bunu da konuşabilirsiniz. Çocuk bezi tavşanın yanına koymak isteyebilir.

Çocuk kırmızı bezi seçerse iki bezi bardakla karşılaştırın. “Bu bez kırmızı, bardak mavi. Maviye benzeyen hangisi?” diye sorun. Çocuk istemiyorsa yetişkin uygun bezi gösterebilir ve sahne burada bitebilir.

Orta bölüm: ikinci bir istek

Başka bir oyuncak kırmızı bir bez isteyebilir. Önce isteği açıkça söyleyin ve kırmızı bir örnek varsa gösterin. Çocuk iki seçenekten birini işaret eder veya nesneyi hareket ettirir.

Çocuk oyuncakların eşyaları değiştirmesini istiyorsa fikrini dinleyin. “Şimdi tavşanın yanında kırmızı bez var” diyebilirsiniz. Hikâye değişebilir; yetişkin görülen rengi doğru adlandırır.

Çocuk kırmızı isteğe mavi bezi verirse bunun yeni bir hikâye mi, yoksa karşılaştırma cevabı mı olduğunu sorun. Niyet anlaşıldıktan sonra uygun yüzeyler birlikte incelenebilir.

Son bölüm: bulunanları gözden geçirin

Oyuncakları ve bezleri görünür biçimde yerleştirin. “Tavşanın yanında mavi bez, ayının yanında kırmızı bez var” gibi kısa bir anlatım kurun. Çocuk eklemek isterse dinleyin.

Kahramanlar gezintiye çıkabilir veya eşyalar yerlerine kaldırılabilir. Çocuk kendi sonunu seçebilir. Her rengi yeniden sormak hikâyeyi bitirmek için gerekli değildir.

Bir sonraki sahne isteniyorsa hangi eşyanın ve rengin aranacağını önceden söyleyin. Seçenekler arasında uygun örnek bulunup bulunmadığını kontrol edin.

Farklı cevaplara nasıl karşılık verilir?

Çocuk mavi bezi gösterir ama rengi söylemezse yetişkin “Mavi bezi gösterdin” diyebilir. İşaret etmek de bir yanıttır. Çocuğun sözcüğü tekrarlaması zorunlu değildir.

Çocuk “Bu yumuşak” derse “Evet, bez yumuşak. Rengi de mavi” diye yanıt verin. Bir nesnenin dokusu ve rengi farklı özelliklerdir. Çocuğun gözlemi hikâyeye eklenebilir.

Çocuk “Bilmiyorum” derse örneği yaklaştırın ve iki rengi adlandırın. İsterse yetişkin bir eşleşmeyi gösterir. Yardım istemek oyunun başarısız olduğu anlamına gelmez.

Sık görülen karışıklık: eşya türü ve renk

Tavşan mavi bez ararken çocuk kırmızı bezi seçebilir. Bez olma özelliğini doğru fark etmiş, renk koşulunu ise henüz karşılaştırmamış olabilir. “Bu bir bez. Şimdi iki bezin renklerine bakalım” deyin.

Mavi örnekle iki bezi yan yana tutun. “Bu kırmızı, bu mavi” diye adlandırın. Çocuk tekrar seçmek istemezse yetişkin uygun örneği gösterip hikâyeyi sürdürebilir.

Başlangıçta aynı tür iki nesne ve görünür bir örnek yeterlidir. Nesne türü ile renk ayrımı anlaşılınca farklı türde mavi eşyalar eklenebilir.

Çok renkli bir eşyanın bölümleri

Kutunun kapağı kırmızı, gövdesi beyaz olabilir. Kahraman kırmızı kapağı arıyorsa bunu göstererek söyleyin. “Kutu ne renk?” sorusu birden fazla cevap doğurabilir.

Çocuk beyaz gövdeyi gösterirse “Gövde beyaz; tavşan kırmızı kapağa bakıyor” diyebilirsiniz. İki gözlem farklı bölümlere aittir. Sonra kapakla kırmızı bezi karşılaştırın.

İlk sahnede sade bir eşya kullanmak, renk seçimini kolaylaştırır. Çok renkli nesne daha sonra bölümleri ayırt etmek için ayrı bir fırsat sunar.

Oyunu kolaylaştırın

Tek bir kahraman, görünür bir örnek ve iki seçenek kullanın. “Mavi bardağa benzeyen bezi göster” gibi kısa bir istek kurun. Çocuk işaret edebilir, yetişkin nesneyi hareket ettirebilir.

İki seçenek zor geliyorsa yalnızca mavi bez ve mavi bardağı yan yana koyun. Yetişkin ikisinin rengini söyler. Kırmızı seçenek başka bir gün eklenebilir.

Çocuk konuşmak veya nesneyi tutmak istemiyorsa bakışını ya da alıştığı iletişim yöntemini kullanabilir. Yetişkin belirsiz seçimi doğrular ve yardım eder.

Bir sonraki adımı sunun

İki renk rahatça karşılaştırıldığında üçüncü belirgin renk eklenebilir. Önce yeni örneği gösterip adlandırın, sonra kahramanın isteğini söyleyin. Karışıklık olursa iki renge dönün.

Bir başka adımda kahraman hem nesne türünü hem rengi ister: “Mavi şapkayı arıyorum.” Masada mavi ve kırmızı şapkalarla mavi bir bez bulunabilir. Çocuk doğru rengi başka bir nesnede seçerse nesne türünü ayrıca açıklayın.

Çocuk kahramanın isteğini kendisi belirleyebilir. Yetişkin isteği tekrar eder, bir eşya seçer ve çocuğa doğru anlayıp anlamadığını sorar. Rol değişimi yalnızca çocuk isterse yapılır.

Mavi durak ve oyuncak otobüs

Masaya mavi ve kırmızı iki büyük kâğıt koyun. Bunlar otobüs durakları olsun. Oyuncak yolcu “Mavi durakta inmek istiyorum” der. Çocuk durağı gösterebilir veya güvenli oyuncak otobüsü oraya götürebilir.

Çocuk kırmızı durağı seçerse iki kâğıdı ve görünür mavi örneği karşılaştırın. “Bu kırmızı durak, bu mavi durak” deyin. Çocuk isterse yolcuyu mavi durağa götürür; istemezse hikâyeyi değiştirebilir.

Sonraki yolcu kırmızı durağı seçebilir. Kâğıtların yerini değiştirirseniz bunu önceden söyleyin. Amaç çocuğu eski konuma göre yanıltmak değil, istenen rengi anlaşılır biçimde aramaktır.

Misafir için iki bardak

İki oyuncak masaya misafir gelir. Biri mavi, diğeri kırmızı bardak ister. İstekleri sırayla söyleyin; çocuk her seferinde hangi bardağın arandığını görebilsin. Güvenli, uygun büyüklükte bardaklar kullanın.

Çocuk kırmızı bardağı mavi isteyen misafire verirse “Misafir mavi bardağı istemişti. İkisine birlikte bakalım” deyin. Bardakların renkli yüzeylerini gösterin ve çocuğun seçimini açıklamasını veya değiştirmesini bekleyin.

Daha sonra çocuk misafirlerin ne içtiğini hayal edebilir. Her harekette renk sorusu sormak gerekmez. Bir açık istek ve karşılaştırma, sahne için yeterli olabilir.

Kaybolan eldivenin hikâyesi

Oyuncak ayı mavi eldivenini arar. Önüne mavi ve kırmızı eldivenler veya büyük çizimleri koyun. Mavi bir şapka örnek olarak görünür kalır. “Şapkanın rengine benzeyen eldiven hangisi?” diye sorun.

Çocuk bir eldiven gösterdiğinde onu şapkayla yan yana getirin. Mavi örnekte ton farkı varsa “Şapka daha koyu” gibi gördüğünüz farkı söyleyin. Çocuğun farklı gözlemini de dinleyin.

Eldiven yoksa iki bez kullanın ve hikâyeyi buna göre değiştirin. Aynı malzemeyi bulmak zorunlu değildir. Önemli olan kahramanın isteğiyle seçeneklerin birbirini karşılamasıdır.

Kitap kapağını arayan karakter

Tavşan mavi kapaklı bir kitap arar. Güvenle erişilen iki kitabı gösterin; birinin kapağında belirgin mavi bir alan bulunsun. Hangi bölüme bakılacağını işaret edin.

Kapak aynı zamanda kırmızı bir resim içeriyorsa çocuk o bölümü adlandırabilir. “Resim kırmızı; tavşan mavi arka plana bakıyor” diyerek iki gözlemi ayırın. Kitapları yüksek bir yerden çocuğun alması gerekmez.

Kitap seçildikten sonra çocuk okumak isterse hikâyeyi açabilirsiniz. Renk soruları kitabın her sayfasını kesmek zorunda değildir. Bir karşılaştırma yeterli olabilir.

Kâğıttan iki ev

Kâğıda biri kırmızı, biri mavi çatılı iki ev çizin. Oyuncak karakter “Mavi çatılı eve gitmek istiyorum” der. Çocuk çatıyı gösterebilir veya oyuncağı çizimin yanına götürebilir.

Evlerin duvarları başka renklerdeyse çatıyı özellikle işaret edin. Çocuk kapıyı gösterirse onun rengini de söyleyin, ardından kahramanın istediği bölümü açıklayın.

Çocuk evlere pencere, bahçe veya başka renkler ekleyebilir. Serbest çizimde seçtiği renkleri düzeltmek gerekmez. Renk eşleştirme isteği ile yaratıcı çizim farklı amaçlara hizmet eder.

Şemsiye çizimleri

İki büyük şemsiye resmi çizin; birini sarı, diğerini mavi boyayın. Kahraman yağmur hikâyesinde sarı şemsiyeyi arar. Çocuk seçimi gösterebilir veya yetişkinden resmi yaklaştırmasını isteyebilir.

Sarı kalem beyaz kâğıtta zor görünüyorsa daha belirgin bir renk seçin. Gerçek şemsiyeyi açmak gerekmeyebilir; kâğıt üzerindeki büyük alan yeterlidir. Hikâyenin malzemesi ailede mevcut olanlara göre değişebilir.

Çocuk kahramanın mavi şemsiyeyi istemesini önerirse isteği yeniden söyleyin ve yeni seçimi karşılaştırın. Hikâye değişebilir, ancak kullanılan renk adları görülen yüzeylerle uyumlu olmalıdır.

İki peçete ve bir misafir

Masada kırmızı ve mavi iki temiz peçete olsun. Oyuncak misafir mavi peçeteyi seçmek ister. Çocuk peçeteyi işaret eder veya güvenliyse misafirin yanına koyar.

Çocuk kırmızıyı verip “Misafir bunu seviyor” derse bunun yeni bir tercih olup olmadığını sorun. Kırmızı bir peçetenin tercih edilmesi yanlış değildir. Eğer önceki mavi isteği sürdürmek istiyorsa iki yüzeyi karşılaştırın.

Gerçek sofraya geçildiğinde aile uygun gördüğü peçeteyi kullanır. Renk seçimi yemek için bir ödül veya koşul hâline getirilmez.

Hikâyeyi çocuğun kurması

Oyuncağı çocuğa verip “Kahraman ne arıyor?” diye sorun. Çocuk bir renk söyleyebilir, örneği gösterebilir veya tamamen farklı bir hikâye seçebilir. Yetişkin önce niyeti anlamaya çalışır.

İstek “Şu renkte bir şey” ise gösterilen örneğe bakın ve uygun bir eşya seçin. “Bu mavi bardağı mı arıyorsun?” diye doğrulayın. Çocuk farklı bir bölüm kastetmişse seçimi düzeltin.

Çocuğun tam cümle kurması gerekmez. İşaret, bakış veya alıştığı başka bir iletişim biçimi hikâyeyi yönetmeye yeterli olabilir. Yetişkin doğal sözlerle rengi ekler.

Yetişkinin yanlış anlaması

Çocuk kırmızı kapağı gösterir, yetişkin beyaz kutu gövdesini seçer. Çocuk itiraz ederse “Kapağı mı kastettin?” diye sorun. Aynı nesnede farklı bölümlere bakıldığı açıklanır.

Yetişkin doğru bölümü bulduğunda “Şimdi kırmızı kapağı görüyorum” diyebilir. Her turda bilerek yanlış cevap vermek gerekmez. Gerçek bir anlaşmazlığın sakin biçimde çözülmesi yeterlidir.

Çocuk açıklama yapmak istemezse nesneyi kendisi gösterebilir veya yetişkinden başka bir yeri işaret etmesini isteyebilir. Bir düzeltme sözel olmak zorunda değildir.

Bir renk için iki nesne

Mavi bir bez ve mavi bir bardak seçin. Kahraman önce bezi bulur, sonra “Aynı renkte başka bir şey var mı?” diye sorar. Çocuk bardağı gösterir ve iki nesne yan yana incelenir.

Yetişkin “Biri bez, biri bardak; ikisinin bu yüzeyi mavi” diyebilir. Çocuk nesnelerin yumuşaklık veya biçim farkına dikkat ederse bunu da kabul edin. Aynı renk, her özelliğin aynı olduğu anlamına gelmez.

Uygun ikinci eşya yoksa bir mavi çizim yapılabilir ya da sahne tek nesneyle bitirilebilir. Arama için bütün evi dolaşmak şart değildir.

Bir nesnede iki renk

Beyaz kutunun kırmızı kapağı kahramanın aradığı bölüm olabilir. Yetişkin isteği “Kırmızı kapağı göster” diye kurar. Çocuk kutunun beyaz tarafını işaret ederse iki alanı birlikte adlandırın.

Sonra kırmızı kapakla kırmızı bir bez karşılaştırılabilir. Çocuğun hangi kısmı gördüğünü netleştirmek, çok renkli nesnelerde gereksiz düzeltmeleri azaltır.

Kapak çıkarılmak için uygun değilse yerinde kalır; yalnızca gösterilir. Nesneyi açmak veya içindekileri boşaltmak renk hikâyesinin bir koşulu değildir.

Açık ve koyu tonlar

Mavi şapka koyu, mavi bez açık olabilir. Çocuk “Aynı değiller” dediğinde yetişkin farkı kabul eder: “Evet, şapka daha koyu. İkisini de mavi olarak adlandırabiliriz.”

İlk oyunda çok yakın veya tartışmalı tonlar yerine belirgin örnekler seçin. Kırmızıyla turuncu arasında kalan bir eşya iki kişinin farklı adlandırmasına yol açabilir. Böyle bir durumda kahramanın isteği için daha net bir nesne kullanın.

Daha sonra çocuk isterse açık ve koyu iki mavi nesneyi yan yana inceleyebilir. Bu, renk adını ilk kez duymaktan farklı bir karşılaştırmadır.

Boyut renk seçiminden ayrı olsun

Büyük kırmızı bez ile küçük mavi bez arasında seçim yaparken çocuk boyuta dikkat edebilir. “Büyük olanı istiyorum” demesi, renk sorusuna verdiği bir cevap olmayabilir. Tercihini dinleyin ve kahramanın renk isteğini ayrıca açıklayın.

Benzer boyda iki bez veya aynı biçimli iki büyük kâğıt alanı ilk karşılaştırmayı kolaylaştırabilir. Çocuk daha sonra farklı boydaki nesnelerde aynı rengi arayabilir.

Yetişkin “Büyük kırmızı bez” gibi iki özelliği aynı cümlede adlandırabilir. Ancak ilk turda çocuktan iki koşulu birden izlemesini istemek gerekmez.

Eşyaların yerini değiştirirken

Mavi nesne her tur aynı yerdeyse çocuk konumu hatırlayabilir. Başka bir turdan önce “Nesnelerin yerlerini değiştiriyorum” deyin. Mavi örnek görünür kalır ve kahraman isteğini yeniden söyler.

Çocuk eski yere işaret ederse iki nesneyi örnekle karşılaştırın. Yer değiştirme gizli bir test değildir. Çocuk istemezse önceki düzeni geri getirebilirsiniz.

Yeni bir renk, yeni nesne ve yeni yerleşimi aynı anda eklemeyin. Tek değişiklik, hangi desteğin işe yaradığını anlamayı kolaylaştırır.

İki çocukla rol paylaşımı

Bir çocuk kahramanın isteğini belirler, diğeri eşyayı arar. Sonra roller değişebilir. Yetişkin sıralamayı kısa bir cümleyle açıklar ve iki çocuğun da malzemeleri görebildiğini kontrol eder.

İki çocuk aynı oyuncağı kullanmak isterse başka bir kahraman veya kısa bir sıra önerin. Çocuklar anlaşmadan birinin seçimini diğerine zorlamayın. Her ikisi de işaretle veya sözle katılabilir.

Farklı renkli bölümler gösterirlerse her birini adlandırın. Kimin daha hızlı cevap verdiği yerine hangi yüzeyin karşılaştırıldığı üzerinde durun.

Çocuğun sözcüklerini dinleyin

Çocuk bir nesneyi yetişkinin beklediğinden farklı adlandırabilir. Önce neyi gösterdiğini sorun. Bir bez “battaniye” olarak hikâyeye katılabilir; yetişkin onun görünen rengini bu adla birlikte söyleyebilir.

Renk başka bir aile dilinde söylenirse seçilen yüzeyi doğrulayın. Türkçe adı eklemek isterseniz doğal bir cümle kurun: “Evet, bu mavi bez.” Başka dilde yanıt tek başına yanlış değildir.

Ailenin kullandığı hitapları ve isimleri tercih edin. Hikâye, belirli bir aile yapısını veya tek bir kültürel alışkanlığı varsaymak zorunda değildir.

Hikâyeyi başka bir yetişkin sürdürürse

Kısa bir açıklama yeterlidir: “Tavşan mavi bezi arıyor; çocuk mavi bardağı örnek olarak kullanıyor.” Hangi yüzeyin karşılaştırıldığını gösterin. Yeni yetişkin kendi doğal sözleriyle sahneyi anlatabilir.

Çocuk genellikle işaret ediyorsa veya nesneyi yetişkinin hareket ettirmesini istiyorsa bu tercihi paylaşın. Böylece sonraki katılımcı cevabı anlamak için uygun desteği hazırlar.

Çocuk yeni bir son düşünürse yetişkin onu dinler. Uzun bir senaryoya harfiyen bağlı kalmak, ortak renk konuşmasının önüne geçmemelidir.

İki buluşmalık plan

İlk buluşmada bir kahraman ve iki renkli eşya kullanın. Görünür örnekle bir seçim yapın ve birlikte karşılaştırın. Çocuk istemezse ikinci bir sahne eklemeyin.

Başka bir gün aynı kahramanla aynı renkleri yeniden kullanabilirsiniz. Çocuk isterse eşya türünü değiştirin veya yetişkine isteği kendisi söylesin. Tek bir değişiklik yeterlidir.

Yeni renkler için belirlenmiş günlük bir takvim gerekmez. Çocuğun ilgisi ve ailenin koşulları, sonraki sahnenin ne zaman oynanacağını belirler.

Hikâyenin sonunda neyi hatırlamalı?

Yetişkin bir gözlemden yararlanabilir: “Çocuk mavi bezi, örnek bardak yanındayken gösterdi.” Başka bir durumda “Kutunun beyaz gövdesini gösterdi; ben kırmızı kapağı sormuştum” notu sorunun nasıl netleştirileceğini anlatır.

Bir sahne çocuğun bütün renk bilgisini göstermez. Görünürlük, nesnenin biçimi ve kullanılan sözcükler cevabı etkileyebilir. Bir sonraki oyunda yalnızca bir koşulu değiştirerek tekrar bakabilirsiniz.

Görme veya renkleri ayırt etme konusunda sürekli bir kaygı varsa somut örnekleri uygun bir uzmanla görüşün. Bu oyun tanı koymak için kullanılmaz.

Bir hediye torbası sahnesi

Kahraman arkadaşına hediye götürmek için kırmızı bir torba arar. Masada kırmızı ve mavi iki güvenli torba veya bunların çizimleri bulunur. Çocuk tavşanın isteğini dinleyip birini gösterir.

Çocuk mavi torbayı seçerse “Bu torba mavi. Tavşan kırmızı torbayı arıyordu; iki rengi karşılaştıralım” deyin. Çocuk yeni seçim yapabilir veya kahramanın isteğini değiştirebilir.

Torbanın içine gerçek küçük parçalar koymak gerekmez. Çocuk bir büyük kâğıt çizimini veya hayalî bir hediyeyi seçebilir. Sahnenin amacı renkli yüzeyi belirgin biçimde konuşmaktır.

Bir yastık sahnesi

Oyuncak ayı dinlenmek için mavi yastığı arar. Mavi ve sarı iki güvenli yastık varsa çocuk seçebilir; yoksa iki büyük renkli alan çizin. Yetişkin mavi örneği görünür bırakır.

Çocuk sarı yastığı tercih ederse ayının fikrini değiştirmek isteyip istemediğini sorun. Tercih ve önceki mavi isteği ayrı şeylerdir. Oyuncak sarı yastıkta dinlenebilir; yetişkin rengini doğru söyler.

İki yastığın boyutu farklıysa çocuk büyüklüğe dikkat edebilir. İlk renk aramasında benzer boydaki yüzeyler veya çizimler daha anlaşılır olabilir.

Bir kalem kutusu sahnesi

Kahraman kırmızı kapaklı kalem kutusunu arar. Kırmızı ve mavi kapaklı iki kutu uygunsa çocuk kapağı gösterebilir. Kutuların içeriğini açmak veya kullanmak gerekmez.

Bir kutunun gövdesi de farklı renkteyse “Kapakları karşılaştırıyoruz” deyin. Çocuk gövdeyi gösterirse onu da adlandırın ve kahramanın aradığı bölümü işaret edin.

Kutu yoksa kâğıda iki kapak çizimi yapılabilir. Renk adlarının anlaşılması için büyük ve belirgin alanlar seçin. Çocuğun çizim yapması zorunlu değildir.

Bir oyuncak treni için vagon

Bir oyuncak trenin yanında iki büyük kâğıt vagon resmi bulunur: biri yeşil, biri kırmızı. Kahraman yeşil vagonu seçmek ister. Çocuk resmi gösterir veya yetişkine hangisini trene yaklaştıracağını söyler.

Çocuk başka bir renk seçerse hangi vagonu istediğini netleştirin. Hikâyedeki seçim değişebilir; yetişkin görünen rengi doğru adlandırır. Aranan renk ve çocuğun yeni tercihi ayrı ayrı ifade edilir.

Tren oyunu devam ederken her durakta renk sorusu eklemeyin. Bir karşılaştırmadan sonra çocuk güzergâhı veya yolcuyu hayal edebilir.

Hikâyede bulunmayan eşya

Tavşan mavi şapka istiyor ama masada yalnızca kırmızı şapka ve mavi bez var. Çocuk uygun şapka olmadığını fark ederse bunu kabul edin. Mavi bez renk olarak benzer olsa da şapka değildir.

Yetişkin uygun bir şapka ekleyebilir veya kahramanın isteğini değiştirebilir. Yeni istekten önce çocuğa açıklayın. Çocuk iki özelliği de yerine getiren bir nesne bulmak zorunda olduğu hâlde seçenek yoksa soru adil değildir.

Bu durum nesne türü ve renk arasındaki ayrımı konuşmak için kullanılabilir, fakat ilk sahnede tüm seçeneklerin açık olması daha kolaydır.

Bir resmi gerçek eşya ile karşılaştırma

Çocuk mavi bir bardak resmi çizer veya yetişkin büyük bir mavi alan hazırlar. Gerçek mavi bez yanına konur. Kahraman “Bardak resmiyle aynı renkte bir şey arıyorum” der.

Çocuk iki yüzeyi karşılaştırır. Tonlar farklıysa farkı kabul edin: “Resim daha açık, bez daha koyu.” Kalem izi kumaşla tamamen aynı görünmek zorunda değildir.

Çocuk resme farklı renkler eklerse hangi alanın örnek olduğunu yeniden gösterin. Yaratıcı ayrıntılar serbest kalır; karşılaştırma yalnızca seçilen yüzey için yapılır.

Kısa bir sahneyle bitirin

Kahraman istediği eşyayı bulduktan sonra çocuk ona bir son seçebilir: misafire gitmek, kitabı açmak veya eşyayı kutuya koymak. Yetişkin seçilen nesneyi ve rengini bir cümlede adlandırır.

Çocuk başka bir renk aramak istemezse oyun biter. Malzemeler güvenli biçimde yerlerine kaldırılır; çocuğun kendi çizimini saklamak isteyip istemediği sorulabilir.

Sonraki buluşmada aynı kahramanı kullanmak veya yenisini seçmek aileye bağlıdır. Zorunlu bir renk listesi tamamlamak gerekmez.

Karşılaştırmayı erişilebilir tutun

Çocuk nesneyi tutamıyorsa yetişkin onu çocuğun gösterdiği yere koyabilir. Kâğıt üzerindeki büyük renkli alanlar bakışla veya işaretle seçilebilir. Yetişkin, seçim net değilse iki seçeneği sırayla gösterir.

Sesli cevap zorunlu değildir. Çocuğun kullandığı iletişim aracı veya jest, kahramanın isteğini belirlemek ve seçimi doğrulamak için kullanılabilir.

Malzemeler ya da ışık uygun değilse daha görünür bir yüzey seçin. Özel görme veya erişim ihtiyaçları için çocuğu tanıyan uygun kişilerle kullanılabilecek seçenekler konuşulabilir.

Hikâyenin isteğini kontrol edin

Sahne başlamadan önce yetişkin kahramanın istediği renk ve eşyanın masada bulunup bulunmadığına bakar. Mavi bir bez aranacaksa seçeneklerden biri gerçekten mavi bez olmalıdır.

Renkli yüzey desenin altında kalıyorsa onu gösterin veya sade bir örnek seçin. Çocuk başka bir bölümü fark ederse gözlemini dinleyin. İki kişinin farklı yerlere bakması anlaşılır bir durumdur.

Açık hazırlık, çocuğu yetişkinin niyetini tahmin etmeye zorlamadan hikâyeye katılmasını sağlar. Seçenekler değişirse yeni isteği önceden söyleyin.

Çocuk yeni bir kahraman seçerse

Tavşan yerine çocuk bir kedi, ayı veya kendi çizdiği bir karakter seçebilir. Yeni kahramanın ne aradığını sorun. Çocuk bir eşya ve renk gösterdiğinde yetişkin isteği tekrar ederek doğru anlayıp anlamadığını kontrol eder.

Kahramanın aradığı nesne seçenekler arasında yoksa birlikte ekleyin veya isteği değiştirin. Çocuk başka bir macera anlatmak isterse renk aramasını bırakmak da mümkündür.

Yeni kahramanı kullanmak yeni renk öğretmek zorunda değildir. Aynı mavi bezi bu kez kedinin araması, çocuğun bildiği yüzeyi farklı bir hikâyede görmesini sağlayabilir.

Saklanacak bir çizim

Çocuk kahramanı veya bulunan nesneyi çizmek isterse kâğıdı ona bırakın. Yetişkin çocuğun istediği sözleri yazabilir: “Kedi mavi bezi buldu.” Çizimin birebir nesneye benzemesi gerekmez.

Daha sonra çizim gösterildiğinde çocuğa hangi bölümün neyi anlattığını sorun. Renkli alanla gerçek eşyayı karşılaştırmak isterse uygun bir nesne bulun; istemezse yalnızca hikâyeyi dinleyin.

Çizimi saklayıp saklamamaya aile ve çocuk birlikte karar verir. Bir kayıt, oyunun şartı değil, çocuğun seçebileceği bir devamdır.

Bir sonraki sahne için seçim

Çocuğa iki hazır seçenek gösterebilirsiniz: tavşanın mavi bezi araması veya ayının kırmızı bardağı seçmesi. Her iki sahne için gereken eşyaların gerçekten hazır olduğundan emin olun. Çocuk birini işaret edebilir ya da başka bir öneri getirebilir.

Seçilen sahnede kahramanın isteğini açıkça söyleyin ve örneği görünür tutun. Çocuk karşılaştırmaya başlamadan önce hangi nesnenin ve hangi rengin arandığını sorabilir. Yetişkin aynı yüzeyi göstererek açıklama yapar.

BrainHunters ile devam edin

Çocuk isterse renk etkinliklerine birlikte bakın. Ekrandaki gerçek yönergeyi okuyun ve hangi bölgenin sorulduğunu gösterin. Evdeki hikâye uygulamada otomatik bir cevap kaydı oluşturmaz.

Ekrandan sonra oyuncak kahraman bir renkli eşya daha arayabilir veya hikâye bitebilir. Çocuğun ilgisine göre tek bir karşılaştırma seçmek yeterlidir.