Tanıdık bir günlük an: Ara Öğün Hazırlığında Nesneleri Tek Tek Saymak

Tek hedef: her nesne için bir sayı sözcüğü

Bire bir eşleme, sayılan her nesneye sırayla bir sayı sözcüğü karşılık getirmektir. İlk peçete gösterildiğinde “bir”, ikinci peçetede “iki”, üçüncüde “üç” denir. Her nesne bir kez sayılmışsa son sözcük bütün grubun sayısını belirtir.

Çocuğun yazılı rakamları tanıması veya sayıları mutlaka sesli söylemesi gerekmez. O nesneleri seçerken yetişkin sayı sözcüklerini söyleyebilir. Roller çocuğun isteğine ve erişim ihtiyacına göre paylaşılabilir.

Günlük an, bir sınava çevrilmek zorunda değildir. Bir örnekten sonra peçeteleri masaya koyabilir, başka bir işe geçebilir veya çocuğun önerdiği oyunu sürdürebilirsiniz.

Hazırlık: üç görünür peçete

Üç büyük, temiz peçeteyi aralarında boşluk bırakarak yerleştirin. Yan tarafta sayılan peçeteler için boş bir alan ayırın. Çocuk nesnelere ulaşamıyorsa konumlarını birlikte değiştirin veya yetişkinin çocuğun yönlendirmesiyle taşımasını teklif edin.

Peçete kullanılmıyorsa büyük kâğıt parçaları, güvenli tabaklar veya çizimler de uygundur. Gerçek yiyecek saymak şart değildir. Her nesnenin ayrı görülmesi ve güvenli olması önemlidir.

Çocuğa “Bu peçeteleri birlikte saymak ister misin?” diye sorun. Evet, hayır veya farklı bir öneri için zaman tanıyın. Ara öğün, verilen yanıttan bağımsız olarak hazırlanır.

Birinci adım: ilk nesneyi seçin

Yetişkin ilk peçeteyi gösterip “Bunu buraya koyuyorum: bir” diyebilir. Sonra “Hangisini sonraki sayalım?” diye sorar. Çocuk bir peçete seçer veya yetişkinin göstermeye devam etmesini isteyebilir.

Çocuk seçimini bakışla yapıyorsa yetişkin “Bu mu?” diye sorup alışılmış onayı bekler. Seçim doğrulanmadan nesneyi çocuğun seçtiği varsayılmaz.

Çocuk ilk nesneyi kendisi seçmek isterse başlangıç sırasını o belirleyebilir. Soldan sağa gitmek zorunlu değildir; her nesnenin bir kez izlenebilmesi yeterlidir.

İkinci adım: sayılanı ayırın

Seçilen peçeteyi boş alana taşıyın ve “bir” deyin. Sonraki seçilince onu da taşıyıp “iki” deyin. Üçüncü peçete “üç” ile taşınır. Her hareket ile sayı sözcüğü arasında anlaşılır bir eşleşme bırakın.

Sayı sözcüklerini çocuk söylüyorsa yetişkin nesneleri onun yönergesine göre taşıyabilir. Yetişkin sayıyorsa çocuk gösterebilir. Gereken destek aynı oyunda farklı adımlarda değişebilir.

Sayılan nesneler görünür kalsın. Hepsini örtmek veya uzaklaştırmak, son sayının hangi gruba ait olduğunu görmeyi zorlaştırabilir. Ayrı alan yalnızca iz sürmeyi kolaylaştırır.

Üçüncü adım: bütün gruba bakın

Üç peçete sayıldıktan sonra yetişkin hepsini gösterir: “Bir, iki, üç; toplam üç peçete.” İsterse “Kaç peçete var?” diye sorabilir. Çocuk sayı söyleyebilir, simge seçebilir, grubu gösterebilir veya yeniden saymak isteyebilir.

Çocuk yanıt vermezse yetişkin toplamı kendisi söyleyip hazırlığa devam edebilir. Bir cevap almak için soru tekrarlanmak zorunda değildir. Peçeteler gereken yerlere yerleştirilir.

Çocuk “bir” derse önce hangi nesneyi düşündüğünü sorun. Belki yalnızca bir peçeteyi gösteriyordur. Tüm grup kastediliyorsa birlikte yeniden sayıp son sözcüğü gösterebilirsiniz.

Günlük konuşma örneği

Yetişkin: “Bir peçeteyi buraya koydum: bir. Hangisini seçersin?” Çocuk ikinciyi gösterir. Yetişkin: “Bunu mu?” Çocuk onaylar. Yetişkin taşır: “İki.” Çocuk üçüncüyü taşır. Yetişkin: “Üç. Toplam üç peçete.”

Başka bir çocuk sayıları söyleyebilir ve yetişkinden taşımasını isteyebilir. Bu durumda “Sen peçeteleri seçtin ve sayıları söyledin; ben taşıdım” demek, iki rolü doğru anlatır.

Bir çocuk yalnızca izlemek isterse yetişkin iki nesneyle kısa bir model gösterebilir. Çocuk istemediğinde onun adına seçim yapıp bunu yanıtıymış gibi sunmayın.

Bir peçete her yere

Aileniz masada ayrı yerler kullanıyorsa üç yeri büyük tabak veya kâğıtla işaretleyin. Çocuk isterse her yere bir peçete koyar. Her yerleştirmeye bir sayı sözcüğü eşlik edebilir.

Sonra eşleri kontrol edin: bir yer ve bir peçete. Bu kontrol, bütün peçetelerin toplam sayısını söylemekten farklı bir sorudur. İkisini açıkça ayırın.

İki peçete aynı yerdeyse “Bir yerde iki peçete var; diğer yer boş. Nasıl yerleştirmek istersin?” diye sorun. Çocuk farklı bir oyun tasarlamış olabilir. Nesneyi izinsiz yeniden düzenlemeyin.

Sık sorun: aynı nesneyi iki kez saymak

Peçeteler üst üste durduğunda çocuk aynı nesneyi tekrar gösterebilir. Sayılanı ayrı bölgeye almak, hangisinin kaldığını görünür kılar. Yetişkin “Bu sayıldı; burada başka peçeteler var” diyebilir.

Resim kullanılıyorsa her sayılan görselin yanına küçük bir işaret konabilir. İşaret diğer görselleri kapatmamalıdır. Çocuk işaretlemek istemezse resimleri büyütmek veya ayrı kartlar kullanmak başka seçeneklerdir.

Bu durumu hemen dikkatsizlik diye açıklamayın. Düzen, görme, hareket veya sorunun anlaşılması etkili olabilir. Bir koşulu değiştirip çocuğun devam etmek isteyip istemediğini sorun.

Sayılarla hareketler farklı hızdaysa

Çocuk bir peçeteyi taşırken “bir, iki, üç” diyebilir ya da iki peçeteyi aynı anda taşıyabilir. Yetişkin iki nesneyle yavaş bir model gösterebilir: bir hareket ve “bir”, başka hareket ve “iki”.

Nesneleri hareket ettirmek zor geliyorsa sabit tutun ve çocuğun bakış, işaret veya işaretçiyle seçmesine izin verin. Yetişkin her seçimde bir sayı sözcüğü söyler. Çocuk isterse sözcükleri kendisi kullanır.

Modelden sonra yeniden denemek istemezse oyunu bitirin. Desteği hemen kaldırmak ya da bir sonucu defalarca istemek gerekli değildir.

Bakış, işaret ve iletişim cihazı

Bakışla seçim için peçeteleri yeterince ayırın. Belirsiz bakışta “Bu peçete mi?” diye sorup onay bekleyin. Yanıt netleşmezse tahmini kesin seçim gibi anlatmayın.

Cihazda çocuğun alıştığı “bir”, “başka”, “yardım” ve “bitti” mesajları bulunabilir. Seçim ve gezinme için zaman tanıyın. Yetişkin kendi bastığı bir simgeyi çocuğun yanıtı olarak kaydetmez.

Çocuk bir nesneyi işaret edip yetişkinden taşımasını isteyebilir. “Sen seçtin, ben taşıdım” ifadesi rolleri korur. Erişim desteği oyunun doğal bir parçasıdır.

Daha kolay bir seçenek

İki peçete ile başlayın. Yetişkin birini taşıyıp “bir” der; çocuk ikinciyi seçebilir veya yalnızca izleyebilir. İkinci hareket “iki” ile eşleştirilir.

Çocuk tek bir nesneyle oynamak isterse bir hareket ve bir sayı sözcüğü de yeterli bir örnektir. Üç nesneye geçmek için belirlenmiş bir süre yoktur.

Görselleri büyütün, alanı sadeleştirin veya yetişkinin taşımasını teklif edin. Çocuğun tercih ettiği desteği sonraki gün de kullanabilirsiniz.

Bir sonraki adımı eklemek

Çocuk isterse dördüncü peçeteyi ekleyip tüm grubu yeniden sayın: “bir, iki, üç, dört”. Her sözcük için ayrı bir nesne gösterin veya taşıyın.

Başka bir seçenek, daha büyük bir gruptan üç peçete seçmektir. Bu görev, saymanın yanında belirlenen sayıda durmayı da içerir. Önce çocuğa bu yeni görevi isteyip istemediğini sorun.

Peçeteleri sıra yerine aralıklı bir grup olarak koymak da mümkündür. İzlemek zorlaşırsa sıraya dönün. Daha karmaşık düzen her çocuk için daha iyi değildir.

Ailenizin gerçek düzenine uyarlayın

Bazı aileler ara öğünde peçete kullanır, bazıları tabak, bardak veya yalnızca bir örtü kullanır. Çocuğun tanıdığı güvenli nesneleri seçin. Bütün Türkçe konuşan aileler için tek bir yemek düzeni varsaymayın.

Çok dilli bir evde çocuk sayıları alıştığı dilde söyleyebilir. Diğer kişi her nesneyi aynı sırada gösterebilir. Her kelimeyi çevirmek şart değildir; önemli olan her nesneye bir sayı sözcüğü eşlenmesidir.

Ailenin kullandığı nesne adlarını kabul edin. Bir görselin neyi gösterdiği belirsizse önce birlikte adlandırın. Sayı oyunu, belirli bir bölgesel sözcüğü zorunlu kılmak için kullanılmaz.

Günlük anı seçerken

Çocuk açken ve yemek beklerken uzun bir etkinlik başlatmak gerekli değildir. Peçeteler zaten hazırlanıyorsa bir veya iki taneyi saymak kısa bir seçenek olabilir. Çocuk istemiyorsa yetişkin masayı hazırlamaya devam eder.

Bazı günler mutfak kalabalık veya yüzey dolu olabilir. O gün sayma oyununu atlayın ya da daha sonra bir çizim kâğıdıyla deneyin. Etkinlik için düzenli bir takvim veya kaçırılan günü telafi etme zorunluluğu yoktur.

Çocuğa “Peçeteleri saymak ister misin, yoksa ben yerleştireyim mi?” gibi iki gerçek seçenek sunun. Her iki seçenek de uygulanabilir olmalıdır. Cevap için zaman bırakın ve hayır yanıtını kabul edin.

Hangi nesneleri sayacağınızı belirtin

Masada üç peçete ve iki bardak varsa “Kaç tane var?” sorusu belirsiz olabilir. Çocuk bardakları gösterip “iki” diyebilir. Yetişkin peçeteleri düşünmüş olsa bile çocuğun cevabı seçtiği grup için doğru olabilir.

“Bu peçeteleri sayalım” diyerek grubu gösterin. Gerekirse bardakları başka bir yere alın veya peçeteleri daha belirgin ayırın. Çocuk nesnelerin adını farklı kullanıyorsa önce hangi şeylerden söz ettiğinizi birlikte netleştirin.

Sonraki bir turda bardaklar seçilirse yeni grubu yeniden belirtin. Önceki sayı otomatik olarak yeni gruba uygulanmaz. Her turda her nesne bir kez gösterilir veya taşınır.

Örnek: yetişkin sayar, çocuk seçer

Üç peçete ayrı durur. Çocuk ortadakini gösterir. Yetişkin “Bunu mu seçtin?” diye sorar; onaydan sonra peçeteyi boş alana taşır ve “bir” der. Çocuk sağdakini seçer; yetişkin taşırken “iki” der.

Üçüncü seçimde yetişkin “üç” der ve tüm taşınmış peçeteleri gösterir. Çocuk toplamı söylerse dinleyin; söylemek istemezse “Toplam üç” diye yetişkin örnekleyebilir. Bundan sonra peçeteler kullanılacak yerlere konur.

Bu örnekte çocuk seçimi yapar, yetişkin taşıma ve sözlü saymayı üstlenir. Bir not tutulursa roller böyle yazılır. Fiziksel hareketin yetişkine ait olması çocuğun kararını ortadan kaldırmaz.

Örnek: çocuk sayar, yetişkin taşır

Çocuk “bir” der ve bir peçeteyi gösterir. Yetişkin doğrulayıp onu sayılanlar alanına koyar. Çocuk “iki” deyip başka bir peçete seçer; yetişkin aynı işlemi yapar. Üçüncü nesnede “üç” denir.

İşaret belirsizse yetişkin iki seçenek gösterip hangisinin kastedildiğini sorabilir. Onay gelmeden bir peçeteyi kendi seçip çocuğun seçimiymiş gibi sunmaz. Çocuk yanıtı değiştirebilir veya oyunu bitirebilir.

Sayı sözcüklerinden biri yetişkin tarafından hatırlatıldıysa bu destek olarak kabul edilir. Bir sonraki turda çocuk aynı yardımı isteyebilir veya başka bir yol seçebilir.

Sayılanlar alanı nasıl hazırlanır?

Masanın bir yanına boş bir örtü, büyük bir tabak resmi veya kâğıt koyun. Başlangıçta bütün peçeteler “henüz sayılmadı” tarafında bulunur. Her seçimden sonra bir peçete boş alana taşınır.

Çocuk daha önce taşınmış bir peçeteyi gösterirse iki alanı işaret edin: “Bunları saydık; burada henüz saymadıklarımız var.” Çocuk sonraki seçimi yapabilir veya yardım isteyebilir. Konumlar çocuğun erişimine göre ters çevrilebilir.

Sayılan peçeteler görünür kalmalıdır. Üzerlerini kapatmak ya da başka odaya götürmek toplam grubu görmeyi güçleştirebilir. Alanın amacı nesneleri saklamak değil, sayma yolunu belirginleştirmektir.

Görsellerle aynı günlük an

Gerçek peçeteler uygun değilse üç büyük peçete resmi çizin. Çocuğa çizimlerin neyi gösterdiğini sorun. “Kâğıt” veya “dikdörtgen” demesi de mümkündür; birlikte hangi adı kullanacağınızı kararlaştırın.

Her resmi gösterirken “bir, iki, üç” deyin. Resimlerin yanına küçük birer nokta koymak, hangilerinin sayıldığını gösterebilir. Noktalar diğer resimleri kapatıyorsa aşağıya veya kenara yerleştirin.

Çocuk işaret koymak istemezse yetişkin onun yönlendirmesiyle koyabilir veya yalnızca resimleri gösterebilir. Kâğıt sonradan çizim yapmak için de kullanılabilir; tamamlanması gereken bir çalışma sayfası değildir.

Her yere bir nesne koymak ile toplamı saymak

Üç kişi için üç yer hazırlanıyorsa çocuk her yere bir peçete yerleştirebilir. İlk yerle peçete, ikinci yerle peçete, üçüncü yerle peçete eşleşir. Bu adım iki gruptaki öğeleri birbirine karşılık getirir.

“Her yerde peçete var mı?” sorusu bu eşleşmeye yöneliktir. “Toplam kaç peçete var?” sorusu ise peçetelerin bütün sayısını sorar. Her iki soruyu aynı anda sormak yerine sırayla açıklamak daha anlaşılır olabilir.

Çocuk bir yere iki peçete koyarsa önce niyetini sorun. Belki başka bir kişi için hazırlık yapıyordur. Eğer hâlâ her yere bir peçete koymak üzerinde anlaşılmışsa boş yeri birlikte arayabilirsiniz.

Bir peçete eksik olduğunda

Oyun için üç yer ve iki peçete hazırlayın. Çocuk ikisini yerleştirince bir yer boş kalır. “Ne yapmak istersin?” diye sorun. Çocuk bir peçete daha getirmeyi, yer sayısını değiştirmeyi veya başka bir hikâye kurmayı seçebilir.

Üçüncü peçete eklenirse tüm peçeteleri yeniden sayabilirsiniz: “bir, iki, üç”. Eklenen nesnenin hangi yerde olacağına çocuk karar verebilir. İsterse yetişkin onun yönergesini uygular.

Bu eksiklik yalnızca oyun düzeninde oluşturulur. Gerçek ihtiyaç duyulan peçete veya yiyecek, çocuğun sayma görevini tamamlamasına bağlı olmamalıdır.

Çocuk başka bir toplam söylerse

Üç nesne sayıldıktan sonra çocuk “iki” diyebilir. Önce hangi grubu düşündüğünü kontrol edin: belki iki bardak veya iki kişiyi saymıştır. “Ben bütün peçeteleri soruyorum” diyerek grubu gösterin.

Çocuk peçeteleri yeniden saymak isterse her nesneyi bir kez göstermesine zaman tanıyın. Yetişkin “bir, iki, üç; toplam üç” diye model verebilir. Bu model, çocuğun kendi yanıtından ayrı bir yetişkin eylemidir.

Tek bir farklı cevap çocuğun bütün sayı bilgisini göstermez. Malzemelerin görünüşü, sorunun açıklığı ve verilen destek sonucu etkileyebilir. Oyun kısa bir deneyim olarak kalabilir.

Seçim yapılmadığında

Çocuk peçetelere bakabilir ama seçim belirtmeyebilir. Yetişkin “Ben birini göstereyim: bir” diyebilir ve devam etmek isteyip istemediğini sorabilir. Çocuk cevap vermek zorunda değildir.

Bir kayıt tutuluyorsa “sorudan sonra doğrulanmış seçim olmadı; yetişkin bir örnek gösterdi” yazılabilir. “Saymayı bilmiyor” veya “dinlemiyor” gibi ifadeler tek bir durumdan çıkarılamaz.

Çocuk kartları iter ya da başka etkinlik isterse peçeteler kaldırılabilir. Ara öğün hazırlığı devam eder. Oyuna katılmamak, ihtiyaç duyduğu desteği veya yemeği geciktirmez.

İki çocukla iş bölümü

Bir çocuk sıradaki peçeteyi seçebilir, diğeri onaydan sonra taşıyabilir. Sayıları iki çocuk, biri veya yetişkin söyleyebilir. Rolleri önceden sorun ve herkesin kabul ettiği bir düzen bulun.

İkisi aynı peçeteyi taşımak isterse “Bu nesneyi biri, sonrakini diğeri taşımak ister mi?” diye teklif edin. Kabul etmezlerse iki ayrı küçük grup hazırlamak mümkün olabilir. Yarışma gerekmiyor.

Cihaz veya bakışla iletişim kullanan çocuğa seçim için zaman tanıyın. Diğer çocuğun hızlı yanıtı onun yerine karar vermez. Roller daha sonra değişebilir veya aynı kalabilir.

Kısa bir not örneği

Aile hatırlamak isterse şu tür bir cümle yazabilir: “Üç büyük peçete ayrıydı; çocuk bakışla seçti; yetişkin taşıdı ve saydı.” Önceden gösterilen örnek veya tekrar da eklenebilir.

İkinci gün iki çizim kullanıldıysa bu yeni koşulu ayrı yazın. Nesne sayısı, görünüm ve destek değiştiğinde yalnızca son cevabı karşılaştırmak yeterli değildir. Not bir tanı veya gelişim puanı değildir.

Fotoğraf ya da ses kaydı gerekli değildir. Aile notu saklamamayı da seçebilir. Pratik amaç, bir sonraki oyunda hangi malzeme ve desteğin sunulabileceğini hatırlamaktır.

Başka bir günlük nesneye geçiş

Ara öğün dışında üç çizim kâğıdı veya üç büyük kitap kullanılabilir. Önce hangi grubun sayılacağını belirleyin. Bir nesneye bir sayı sözcüğü eşleyin ve sayılanları görünür tutun.

Çocuk kitapları taşımak istemiyorsa kapaklarını gösterebilir. Yetişkin sayıyı söylerken kitaplar yerinde kalabilir. Bir kâğıda işaret koymak veya yalnızca gösterme sırasını izlemek başka seçeneklerdir.

Malzeme değiştiğinde çocuk yeni adlar ve düzenle karşılaşır. Önce bunları birlikte inceleyin. Farklı nesnelerle aynı yanıtın hemen gelmesini beklemek gerekmez.

Oyunu çocuğun hikâyesine katmak

Çocuk üç oyuncak için yer hazırlamak isteyebilir. Her oyuncak için bir peçete koyarken sayabilirsiniz. Sonra oyuncakların bir hikâyesi başlayabilir; sayma bu hikâyenin yalnızca küçük bir bölümüdür.

Bir oyuncak masadan ayrılırsa hangi nesnelerin sayılacağını yeniden konuşun. Bütün peçeteler mi, kalan yerler mi? Soru netleştiğinde çocuk grubu seçebilir.

Çocuk hikâyeyi başka yöne çevirdiğinde yetişkin onun fikrini izleyebilir. Sayma sorusuna dönmek isterseniz önce izin isteyin. Etkinliğin amacına ulaşması için belirli bir sonuca zorunlu olarak varmak gerekmez.

Bir sonraki buluşmayı hazırlamak

Önceki oyunda peçeteler birbirine karıştıysa daha geniş aralık bırakın. Çocuk tekrarı yararlı bulduysa sayı sözcüklerini tekrar sunun. Cihaz kullanıldıysa tanıdık mesajları erişilebilir tutun.

Çocuğa aynı nesneleri isteyip istemediğini yeniden sorun. Bugün peçete, başka gün resim seçebilir. Önceki yanıtı yeni oyun için otomatik karar hâline getirmeyin.

Bir oyun turu matematik gelişimi hakkında tanı koymaz. Ailenin soruları varsa uygun bir uzmana gerçek örnekleri ve sağlanan desteği anlatabilir. Günlük etkinliklerin amacı erişilebilir katılım ve birlikte keşiftir.

İki peçeteyle tam bir örnek

Masaya iki peçete koyun ve aralarında çocuğun görebileceği boşluk bırakın. Yetişkin “Birini sayalım mı?” diye sorar. Çocuk kabul ederse ilk peçeteyi gösterir veya hangisinin taşınacağını söyler. Yetişkin hareketle birlikte “bir” der.

İkinci peçete için çocuk aynı yolu kullanabilir ya da yardım isteyebilir. Peçete taşınırken “iki” denir. Yetişkin bütün grubu gösterip “Toplam iki peçete” diye özetleyebilir. Çocuk isterse sayıyı cihazdan seçebilir.

Çocuk yalnızca bir peçeteyle oynamak isterse ikinci adımı atlayın. Kalan nesne gerçek hazırlık için yetişkin tarafından kullanılabilir. Bir örneğin süresi veya cevap sayısı önceden belirlenmek zorunda değildir.

Dört nesneye geçmeden önce

Üç peçetelik bir turdan sonra “Bir tane daha eklemek ister misin?” diye sorun. Çocuk evet derse dördüncü peçeteyi açıkça gösterin. Önceki üçlü gruba eklenen nesneyle birlikte tüm grubu saymak, hangi toplamdan söz edildiğini netleştirir.

Çocuk her nesneyi gösterebilir, yetişkin “bir, iki, üç, dört” diyebilir. Sayılanlar ayrı bir yerde tutulursa dördüncü seçimi izlemek kolaylaşır. Çocuk farklı bir iletişim biçimi seçerse ona zaman tanıyın.

Dört nesne fazla gelirse üçe veya ikiye dönün. Bu karar bir başarısızlık işareti değildir; malzemenin ve görevin erişilebilirliğini ayarlamaktır. Çocuk tekrar denemek isteyip istemediğini söyleyebilir.

Daha büyük gruptan üç seçmek

Dört büyük peçeteyi açıkça ayırın ve “Üç tanesini masaya koymak ister misin?” diye sorun. Çocuk kabul ederse her seçilen peçete ayrı alana taşınır. Sırasıyla “bir”, “iki” ve “üç” denir.

Üçüncü seçimden sonra seçilmiş grubu gösterin: “Burada üç peçete var.” Bir peçete başlangıçta kalır. Bu görev, hazır üç nesneyi saymaya ek olarak belirlenen miktarda durmayı gerektirir.

Çocuk dördüncüyü de seçerse nedenini sorun. Dört kişi için hazırlık yapmak istemiş olabilir. Nesneyi izinsiz geri almak yerine yeni amacı konuşun veya üçlü görevden vazgeçin.

Tabak resmiyle örnek

Bir kâğıda üç büyük tabak resmi çizin. Çocuk resimleri tabak veya daire olarak adlandırabilir. Ortak adı belirledikten sonra her resme bir kez işaret ederek “bir, iki, üç” deyin.

Çocuk kalem kullanmak isterse sayılan resmin yanına nokta koyabilir. Yetişkin kâğıdı tutacaksa önce sorar; çocuğun işaretlediği yeri veya seçimini değiştirmez. Nokta diğer resimleri kapatmamalıdır.

Resimleri saydıktan sonra gerçek tabaklara geçmek zorunlu değildir. İsterseniz bir gerçek tabağı bir resmin yanına koyup ilişkinin ne olduğunu konuşabilirsiniz. Çocuk bu ek karşılaştırmayı reddedebilir.

Bardakları sayarken grubu açık tutun

İki güvenli bardak ve üç peçete masadaysa önce “Bardakları sayalım” deyip bardakları gösterin. Birinci bardak için “bir”, ikinci için “iki” kullanın. Peçeteler bu sorunun grubuna dahil değildir.

Ardından “Şimdi peçeteleri saymak ister misin?” diye sorabilirsiniz. Çocuk kabul ederse yeni bir sayma turu başlar. Bardakların toplamını peçetelerin toplamıyla karıştırmamak için iki grubu ayrı tutun.

Çocuk “üç” derken peçeteleri gösteriyorsa bu farklı bir gruba ait cevap olabilir. Hangi nesneleri seçtiğini sorun. İlk belirsiz soruyu çocuğun hatası gibi sunmayın.

Hareketi desteklemek

Peçeteyi kavramak zorsa yetişkin onu çocuğun belirttiği yöne taşıyabilir. “Bunu mu?” ve “Buraya mı?” soruları seçim ile yerleştirmeyi ayrı ayrı doğrular. Çocuk uygun gördüğü işaretle onay verir.

Çocuk sayı sözcüğünü cihazından seçerken yetişkin bekler. Sayıyı yetişkin söyleyecekse her doğrulanmış seçimle aynı anda söyler. Bir nesne için bir sayı eşlemesi, farklı kişiler tarafından gerçekleştirilen hareketlerle de kurulabilir.

Desteği yazarken “çocuk seçti, yetişkin taşıdı” gibi somut ifadeler kullanın. Yetişkinin çocuğun ihtiyacına göre hareket etmesi, çocuğun etkinlikteki rolünü azaltmaz.

Tekrar isteğine yanıt

Çocuk “bir daha” dediğinde aynı grubu tekrar saymayı teklif edebilirsiniz. Nesneleri başlangıç alanına geri koymadan önce çocuğa sorun; o mevcut düzeni korumak isteyebilir. Tekrarın nasıl başlayacağını birlikte belirleyin.

Yetişkin sayı dizisini tekrar ederken her nesneyi yeniden bir kez gösterir. Çocuk yalnızca dinleyebilir veya bir sonraki nesneyi seçebilir. Önceki turdaki cevabı yeniden üretmek zorunda değildir.

Çocuk tekrar istemezse hazırlığa geçin. Bir turun tamamlanması için ayrıca sınav yapmak veya belirli sayıda doğru cevap almak gerekli değildir.

Bir sonraki gün aynı nesneleri sunmak

Önceki gün büyük peçeteler kolay görünmüşse tekrar kullanılabilir. Çocuk bugün çizimleri tercih ederse yeni seçimi kabul edin. Önceki not, çocuğa aynı malzemeyi dayatmak için değildir.

Yetişkin “Bu peçetelerle saymak ister misin, yoksa bugün kullanmayalım mı?” diye sorabilir. Her iki yanıt da uygulanabilir olmalıdır. İstenirse yalnızca bir nesneyle kısa bir örnek yapılır.

Günlük rutinler aileden aileye değişir. Sayma için uygun olmayan bir günde etkinlik yapılmayabilir. Ara öğün ve gerekli destekler her durumda erişilebilir kalır.

Oyun bittikten sonra

Peçeteler hazırlanan yerlere konabilir veya çocuk onları oyuncakları için kullanabilir. Yetişkin “Üç peçeteyi birlikte saydık” diye kısa bir özet sunabilir. Çocuk özet istemezse bir sonraki işe geçilir.

Aile not tutuyorsa yalnızca hatırlanan olayları yazın: kullanılan nesneler, destek ve çocuğun seçimi. Emin olunmayan ayrıntıları sonradan uydurmayın. Çocuk notu görmek isterse birlikte okuyabilirsiniz.

Malzemeleri saklamak ya da yeni bir gün farklı nesneler kullanmak aileye bağlıdır. Sayma etkinliği bir performans kaydı değil, günlük bir durumda birlikte yapılan keşiftir.

Son bir kontrol

Oyundan önce hangi nesnelerin sayılacağını belirleyin ve her birini görünür kılın. Çocuğun seçtiği iletişim yoluna zaman tanıyın. Her sayı sözcüğünü bir nesnenin gösterilmesi veya taşınmasıyla eşleyin.

Sayılan nesneleri ayrı tutmak tekrarları görmeyi kolaylaştırır; çocuğa hangi yerleşimin uygun olduğunu sorun. Bir destek yararlıysa aynı desteği sonraki buluşmada da sunabilirsiniz.

Çocuk durmak istediğinde ara öğün hazırlığı devam eder. Etkinlik, yemek için koşul değil, çocuğun isterse katılabileceği kısa bir keşiftir.

Bir başka gün çocuk farklı bir nesne veya başka bir oyun seçebilir.

BrainHunters üzerinde devam edin

Farklı malzemelerle aynı beceriyi denemek için ara öğün hazırlığında nesneleri tek tek sayma yazısına bakın. Önce hangi nesneleri sayacağınızı belirleyin.

Çocuk diğer miktarlarla ilgilenirse sayılar bölümünü inceleyebilirsiniz. Bu günlük oyun için yazılı rakam bilgisi gerekmez.