Küçük bir hikâye: Ara Öğün Hazırlığında Nesneleri Tek Tek Saymak

Hikâyenin sayı hedefi

Bire bir eşlemede her nesneye bir sayı sözcüğü karşılık gelir. İlk peçete “bir”, ikinci “iki”, üçüncü “üç” ile gösterilir veya taşınır. Her nesne bir kez sayıldıysa son sözcük grubun toplamını belirtir.

Çocuk nesneleri taşıyabilir, gösterebilir, bakışıyla seçebilir, sayıları söyleyebilir veya bir iletişim cihazı kullanabilir. Yetişkin çocuğun seçimine göre taşıyabilir ve sayıları söyleyebilir.

Her oyuncak için bir peçete koymak ilişkili ama ayrı bir eşleme görevidir. “Her oyuncağın peçetesi var mı?” ve “Toplam kaç peçete var?” sorularını ayrı sorun.

Malzemeler

Bir oyuncak tavşan ve çocuğun seçtiği iki başka karakter alın. Oyuncak yerine büyük resimler veya tanıdık simgeler kullanılabilir. Üç büyük peçete ya da onları temsil eden kâğıt parçaları hazırlayın.

Nesneler güvenli ve çocuğun erişimine uygun olmalıdır. Peçeteleri aralıklı koyun; sayılanlar için ayrı bir alan bırakın. Gerçek yiyecek kullanmak gerekli değildir.

Çocuk isterse masayı temsil eden büyük bir kâğıt seçebilir. Kimin nesneleri taşıyacağı ve kimin sayıları söyleyeceği birlikte belirlenir.

Birinci sahne: misafirler geliyor

Yetişkin “Tavşan iki arkadaşını bekliyor. Onlara yer hazırlamak ister misin?” der. Çocuk kabul edebilir, başka kahramanlar seçebilir veya farklı bir oyun isteyebilir.

Üç karakteri ayrı yerlere yerleştirin. Çocuk onlara ad verebilir. Bir araba, kuş veya hayali karakter misafir olabilir; belirli bir aile düzeni veya yemek biçimi gerekli değildir.

Peçeteleri gösterin ve adlarını birlikte belirleyin. Çocuk kâğıt parçalarını başka bir adla çağırıyorsa onun sözünü dinleyin ve hikâyede neyi temsil ettiklerine karar verin.

İkinci sahne: peçeteleri sayın

İlk peçeteyi boş alana taşıyıp “bir” deyin. Çocuğa sonraki nesneyi seçmek isteyip istemediğini sorun. İkinci hareket “iki”, üçüncü hareket “üç” ile eşleşir.

Çocuk nesneleri gösterebilir, sayıları söyleyebilir veya yetişkinden taşımasını isteyebilir. Seçim bakışla yapılıyorsa yetişkin “Bu mu?” diye sorup onay bekler.

Sonunda bütün grubu gösterin: “Toplam üç peçete.” Çocuk sayıyı söyleyebilir, simge seçebilir veya oyunu bitirebilir. Bir cevap almak için soruyu tekrarlamak gerekmez.

Üçüncü sahne: her misafire bir peçete

“Her oyuncağın önüne bir peçete koymak ister misin?” diye sorun. Çocuk yeri ve nesneyi seçer. Yetişkin istenirse seçilen peçeteyi çocuğun yönlendirmesiyle taşır.

Yerleştirmeden sonra eşleri kontrol edin: tavşan ve peçete, birinci arkadaş ve peçete, ikinci arkadaş ve peçete. Ardından istenirse peçetelerin toplamı ayrıca sayılır.

Bir yerde iki peçete varsa çocuğun fikrini sorun. Belki başka bir misafir bekliyordur. “Her yere bir” koşuluna dönmek için yeniden anlaşın; nesneyi sessizce taşımayın.

Örnek konuşma

Yetişkin: “Bir peçeteyi buraya koyuyorum: bir. Hangisini seçersin?” Çocuk ikinciyi gösterir. Yetişkin: “Bu mu?” Çocuk onaylar. Yetişkin: “İki.” Çocuk sonuncuyu taşır. Yetişkin: “Üç. Toplam üç peçete.”

Başka bir çocuk sayıları söyler ve yetişkinden nesneleri taşımasını ister. “Sen seçtin ve saydın; ben taşıdım” ifadesi iki kişinin katkısını açıklar.

Çocuk toplam sorusuna farklı bir sayı derse hangi grubu düşündüğünü sorun. İsterse peçeteleri birlikte yeniden sayın. Yeni cevap vermek istemezse hikâye devam edebilir.

Sık sorun: bir nesne iki kez seçilir

Peçeteler yakın durduğunda aynı nesne yeniden gösterilebilir. Sayılan peçeteyi ayrı alana koymak geriye kalanları görünür kılar. Yetişkin “Bunu saydık; burada başka peçeteler var” diyebilir.

Resim kullanılıyorsa sayılan görselin yanına küçük bir işaret konabilir. İşaret diğer görselleri kapatmamalıdır. Çocuk işaretlemek istemezse yetişkin onun izniyle yapabilir.

Tekrarın nedenini kesin olarak söylemeyin. Nesnelerin görünürlüğü, hareket hızı veya sorunun anlamı etkili olabilir. Başka düzen teklif edin ve çocuğun devam isteğini sorun.

Sayı sözcükleri ve hareket farklıysa

Çocuk tek peçeteyi taşırken “bir, iki, üç” diyebilir. Yetişkin iki nesneyle bir model gösterebilir: bir hareket ve “bir”, sonraki hareket ve “iki”. Her sayı için ayrı bir nesne seçilir.

Nesneleri taşımak güçse çocuk bakış veya işaretçiyle seçebilir. Yetişkin onaydan sonra taşıyabilir ya da nesneleri yerinde bırakarak her seçimde sayı söyleyebilir.

Çocuk modelden sonra denemek istemezse oyun biter. Destek kaldırılmak veya tekrar sayısı artırılmak zorunda değildir.

Dördüncü misafir gelebilir

Çocuk isterse dördüncü bir karakter ekler. “Bu misafir için ne hazırlamak istersin?” diye sorun. Çocuk bir peçete daha seçebilir veya hikâyeyi farklı sürdürebilir.

Bir peçete eklenirse bütün grubu “bir, iki, üç, dört” diye yeniden saymak teklif edilebilir. Her sayı bir nesneyle eşleşir. Çocuk istemezse yeni sayma turu yapılmaz.

Dördüncü karakter bir zorunluluk değildir. Çocuk üç misafirle devam edebilir veya masayı kaldırabilir.

Bir peçete eksikse

Üç karakter için iki peçete koyun. İki eş oluşturulduğunda bir yer boş kalır. “Ne yapmak istersin?” diye sorun. Çocuk peçete ekleyebilir veya misafir sayısını değiştirebilir.

Üçüncü peçete eklenirse tüm grubu yeniden sayın. Çocuğun seçimi ve yetişkinin desteği ayrı ayrı anlatılabilir.

Bu eksiklik yalnızca oyuncak hikâyesindedir. Gerçek ihtiyaç duyulan yemek veya eşya, çocuğun sayma görevini yapmasına bağlanmaz.

Erişilebilir yanıtlar

Bakışla seçim için nesneleri yeterince ayırın. Yetişkin belirsiz bir bakışı “Bu mu?” diye doğrulayabilir. Onay gelmezse tahmini kesin yanıt olarak kaydetmeyin.

Cihazda tanıdık “bir”, “başka”, “yardım” ve “bitti” mesajları bulunabilir. Çocuğa seçim için zaman verin. Yetişkinin yaptığı dokunuş çocuğun cevabı olarak sunulmaz.

Çocuk yetişkinden nesneyi taşımasını isteyebilir. Yetişkin konumu doğrulayarak hareket eder. Fiziksel taşıma ve seçim farklı kişiler tarafından yapılabilir.

Kolaylaştırın ve genişletin

Başlangıç için iki oyuncak ve iki peçete yeterlidir. Yetişkin bir hareketi “bir” ile gösterir; çocuk ikinciyi seçebilir veya yalnızca izleyebilir.

Çocuk isterse dört nesneden üçünü seçmeyi deneyebilir. Bu görev belirli miktarda durmayı da içerir. Seçilen nesneleri ayrı alanda tutun.

Dağınık ama aralıklı nesneler başka bir düzen sunar. Takip etmek güçse sıraya dönün. Daha zor düzen zorunlu değildir.

Kısa bir aile notu

İstenirse “Üç peçete ayrıydı; çocuk bakışla seçti; yetişkin taşıdı ve saydı” yazılabilir. Önceden gösterilen örnek veya tekrar da belirtilir.

Tek bir oyun matematik gelişimi hakkında tanı koymaz. Not yalnızca malzemeleri ve desteği hatırlatabilir. Fotoğraf ve ses kaydı gerekli değildir.

Bir sonraki oyunda çocuğa yeni nesne ve rol seçimi sunun. Önceki not aynı cevabı verme yükümlülüğü yaratmaz.

Hikâye masasını birlikte hazırlayın

Büyük bir kâğıdı masa olarak kullanın. Çocuğa tavşanın ve iki arkadaşının nerede oturmasını istediğini sorun. Çocuk figürleri taşıyabilir veya bir yetişkine yerleri gösterebilir.

Her yerin önünde bir peçeteye yetecek boşluk bırakın. Üç peçeteyi ayrı bir yerde ve birbirinden görülebilir biçimde hazırlayın. Kâğıt kolayca kayıyorsa çocuk isterse bir yetişkin onu tutabilir.

Misafirler tanıdık oyuncaklar, çizimler veya çocuğun hayal ettiği karakterler olabilir. Birinin araba olması, diğerinin hayvan olması hikâyeyi bozmaz. Birlikte hangi figürlerin sayılacağını belirlemek yeterlidir.

Tek karakterle açılış

Önce tavşanı ve bir peçeteyi gösterin. Yetişkin “Tavşan için bir peçete” diyerek nesneyi taşır ve “bir” sözcüğünü söyler. Çocuk dokunabilir, gösterebilir veya yalnızca izleyebilir.

Çocuk kâğıda “örtü” demek isterse bu adı kabul edin. Nesnenin hikâyedeki işlevi birlikte anlaşılırsa örtüler de sayılabilir. Yetişkinin önerdiği kelimeyi tekrar etmek koşul değildir.

Çocuk burada durmak isterse diğer misafirler başka bir gün gelebilir. Bir nesneye bir sayı sözcüğü eşlenmesi başlı başına kısa bir örnektir.

İki arkadaşın yerini seçmek

Çocuk iki yeni karakter seçer ve tavşanın yanına yerleştirir. Yetişkin “Tavşan ve iki arkadaş burada” der. İstenirse karakterlerin isimleri veya simgeleri birlikte belirlenir.

Üç peçeteyi ayrı bir bölgeye koyun ve “Peçeteleri saymak ister misin, yoksa önce yerleştirelim mi?” diye sorun. İki seçenek de yapılabilir olmalıdır. Çocuk üçüncü bir fikir de önerebilir.

Sayma seçilirse her peçete bir kez gösterilir veya taşınır. Yerleştirme seçilirse her hareket sırasında sayı sözcüğü söylenebilir. Hikâye çocuğun seçtiği sıraya göre ilerler.

Bir hareket için bir sayı

Çocuk ilk peçeteyi seçer. Yetişkin onaydan sonra nesneyi boş alana taşır ve “bir” der. Çocuk ikinciyi seçtiğinde “iki”, üçüncüyü seçtiğinde “üç” denir.

Çocuk sayıları kendisi söylemek isterse yetişkin hareketleri onun yönergesine göre yapabilir. Bir nesne gösterilmeden sonraki sayı sözcüğünü aceleyle söylememek, eşlemeyi görünür kılar.

Sonunda üç peçeteyi birlikte gösterin: “Toplam üç.” Çocuk toplamı söyleyebilir, simge seçebilir veya yeniden saymak isteyebilir. Hiçbir yanıt zorunlu değildir.

Misafirlerin önüne yerleştirme

Çocuğa hangi karakterin önce peçete alacağını sorun. Çocuk tavşanı seçerse bir peçete onun önüne konur. Sonraki iki nesne seçilen arkadaşların önüne yerleştirilir.

Yetişkin her yeri ve peçeteyi eş olarak gösterir: “Tavşan ve peçete; birinci arkadaş ve peçete; ikinci arkadaş ve peçete.” Daha sonra bütün peçeteler ayrı bir soruyla sayılabilir.

Bir peçete iki karakter arasında kalırsa kime ait olduğunu çocuğa sorun. Yetişkin konumu sessizce değiştirmemelidir. Çocuk ortak bir örtü hikâyesi de kurabilir.

Çocuk hikâyenin yönünü değiştirirse

Çocuk tavşana iki peçete koyup birinin daha sonra gelecek başka bir misafire ait olduğunu söyleyebilir. Yetişkin fikri dinler ve hangi nesnelerin sayılacağını yeniden sorar.

“Her yere bir peçete” görevi sürdürülmek isteniyorsa bu koşul yeniden kararlaştırılır. Çocuk istemezse kendi hikâyesi devam edebilir. Farklı bir amaç seçmek otomatik olarak hata değildir.

Yetişkin “Tavşanın önündeki peçeteleri mi, masadakilerin hepsini mi sayalım?” diye netleştirebilir. Cevap, seçilen gruba bağlıdır.

Aynı peçete yeniden seçildiğinde

Çocuk bir peçeteyi gösterdikten sonra onu yeniden gösterebilir. Yetişkin “Bunu saydık. Ayrı alana koyalım mı?” diye sorar. Çocuk kabul ederse nesne taşınır.

Kalan nesneler görünür olduğunda çocuk başka birini seçebilir veya durabilir. Yetişkin bir nesneyi kendisi gösterirse bunun yardım olduğunu belirtir. Yardım kayıt dışında bırakılmaz.

Bir tekrarın sebebini dikkatsizlik olarak kesinleştirmeyin. Nesneler birbirine benziyor veya çocuk başka bir hareket düşünüyor olabilir. Bir sonraki düzende aralıkları artırmak teklif edilebilir.

Toplam sorusu net olduğunda

Masada üç peçete ve iki oyuncak bardak varsa “Kaç tane?” sorusu farklı gruplara işaret edebilir. Yetişkin “Bütün peçeteleri soruyorum” diyerek grubu gösterir.

Çocuk bardakları gösterip “iki” derse önce hangi grubu saydığını sorun. Bardaklar için iki doğru olabilir. Peçeteler ayrıca sayılabilir.

Üç peçeteden sonra çocuk tekrar “bir” diyebilir. Birlikte her nesneyi yeniden gösterip “bir, iki, üç; toplam üç” demeyi teklif edin. Tekrar çocuğun seçimine bağlıdır.

Bakışla yönlendirme örneği

Üç peçeteyi yeterince ayırın. Çocuk birine bakar; yetişkin “Bunu mu seçtin?” diye sorar. Alışılmış onaydan sonra nesneyi taşır ve sıradaki sayıyı söyler.

Bakış iki peçete arasında kalırsa seçenekleri daha fazla ayırın. Onay gelmediğinde yetişkin tahminini kesin cevap gibi kaydetmez. Çocuk başka bir iletişim yolu seçebilir.

Kısa bir not “Çocuk onaylanmış bakışla seçti; yetişkin taşıdı ve saydı” olabilir. Seçim ve fiziksel hareket iki kişiye aitse ikisi de belirtilir.

Cihazla yönlendirme örneği

Çocuğun cihazında tanıdık “bir”, “başka”, “yardım” ve “bitti” mesajları bulunabilir. Nesnelerin adları da erişilebilir durumdaysa çocuk seçimini bunlarla ifade edebilir.

Çocuk “yardım” dediğinde yetişkin hangi hareketin istendiğini sorar. Peçeteyi yaklaştırmak, taşımak veya sayı sözcüğünü söylemek farklı desteklerdir. Onaydan sonra yalnızca kararlaştırılan eylem yapılır.

Yetişkin örnek göstermek için bir simgeye basarsa bu yetişkinin eylemidir. Çocuğun daha sonra yaptığı seçim ayrı kaydedilir. Cihaz kullanımı için gerekli süre oyunun bir parçasıdır.

Gerçek nesne ve resim

Bir peçete ile onun büyük çizimini yan yana koyun. Çocuğa resimde ne gördüğünü sorun. “Kâğıt” veya “dikdörtgen” demesi mümkündür; hikâyede hangi adı kullanacağınızı birlikte belirleyin.

Üç resmi ve üç gerçek peçeteyi ayrı ayrı sayabilirsiniz. Çocuk isterse her resmin yanına bir peçete koyar. Böylece iki grup arasında üç eş görünür.

Bir resmin nesneyi temsil etmesi ayrıca öğrenilecek bir ilişkidir. Çocuk yalnızca gerçek nesnelerle ya da yalnızca resimlerle devam etmeyi seçebilir.

Üç nesneyi dört nesneden seçmek

Dört peçeteyi aralıklı koyun ve “Üç misafir için üç peçete seçmek ister misin?” diye sorun. Çocuk kabul ederse her seçim ayrı alana taşınır ve sıradaki sayı sözcüğü söylenir.

Üçüncü seçimden sonra grubu gösterin: “Burada üç peçete var.” Bir peçete başlangıç alanında kalır. Bu görev, belirlenen miktarda durmayı da içerdiği için hazır üç nesneyi saymaktan farklıdır.

Çocuk dördüncüyü de seçerse yeni bir misafir isteyip istemediğini sorun. Nesneyi açıklamadan geri almak yerine hikâyenin amacını birlikte yeniden belirleyin.

İki çocuk birlikte oynarsa

Bir çocuk sıradaki peçeteyi seçebilir, diğeri onaydan sonra taşıyabilir. Yetişkin sayı sözcüklerini söyleyebilir veya çocuklar söyleyebilir. Her iki katılımcıdan rol için onay alın.

İkisi de taşımak isterse belirli sırayla taşıma veya ayrı takımlar kullanma teklif edilebilir. Öneri kabul edilmezse başka plan bulunabilir. Oyun bir hız yarışına dönüşmemelidir.

Cihaz veya bakış kullanan çocuğa zaman tanıyın. Diğer çocuğun hızlı cevabı onun seçiminin yerine geçmez. Roller sonra değişebilir veya aynı kalabilir.

Bir yetişkin örnek gösterdiğinde

Yetişkin ilk peçeteyi taşıyıp “bir” der ve ardından çocuğa “Sonrakini seçmek ister misin?” diye sorar. Çocuk seçebilir, izleyebilir veya durabilir.

Notta “Yetişkin ilk adımı gösterdi; çocuk ikinci nesneyi seçti” ifadesi model ile yanıtı ayırır. Yetişkinin taşıdığı ilk nesne çocuğun seçimi olarak gösterilmez.

Çocuk isterse sonraki buluşmada aynı örnek tekrar sunulabilir. Yardımın süresini belirleyen sabit bir takvim yoktur.

Peçeteler kayıyorsa

Hafif peçeteler üst üste gelebilir veya masadan kayabilir. Büyük bir tepsi, kaymayan örtü veya ayrı kâğıt alanları düzeni daha anlaşılır kılabilir. Çocuğa hangi düzenin erişilebilir olduğunu sorun.

Bir yetişkin örtüyü tutacaksa önce “Tutayım mı?” diye sorar. Çocuk izin verir veya farklı bir düzen ister. Yardım, çocuğun nesneleri görmesini engellememelidir.

Düzen değişirse saymaya devam etmeden önce hangi nesnelerin sayıldığını birlikte kontrol edin. Gerekirse çocuk yeni bir tur başlatmayı veya oyunu bitirmeyi seçebilir.

Dört nesneyle başka bir sahne

Çocuk dördüncü misafiri getirirse bir peçete daha hazırlanabilir. “Bütün peçeteleri yeniden saymak ister misin?” diye sorun. Kabul ederse her nesne bir sayı sözcüğü ile eşlenir.

Bir, iki, üç ve dört seçildikten sonra bütün grup gösterilir. Çocuk sayı söylemeyebilir; yetişkin sonucu örnekleyebilir. Yetişkinin verdiği sonuç çocuk cevabı olarak kaydedilmez.

Dört nesne çok gelirse üçe veya ikiye dönün. Çocuk dördüncü misafirin hikâyede kalmasını ve yine de saymaya ara vermeyi seçebilir.

Hikâyeyi aileye yaklaştırın

Bir aile oyuncaklar için peçete, başka bir aile kitap veya çizim kâğıdı hazırlayabilir. Çocukların bildiği malzeme ve adları seçin. Türkçe konuşan bütün ailelerin aynı ara öğün düzeni yoktur.

Çocuk sayıları evde kullandığı başka bir dilde söyleyebilir. Yetişkin her sayı için bir nesneyi gösterebilir. Bir dili diğerine çevirmek bu oyunun ön koşulu değildir.

Gerçek yiyecek kullanılsa bile miktar oyundaki cevaba göre belirlenmez. Gerekli yiyecek ve yardım, etkinlikten bağımsız olarak sağlanır.

Kayıt veya kayıt olmadan kapanış

Hikâyenin sonunda çocuk figürleri konuşturabilir, kâğıtları kaldırabilir veya başka bir oyun seçebilir. Yetişkin isterse “Üç peçete seçtik” diye kısa bir özet yapar.

Not tutulacaksa seçilen nesneler ve verilen destek somut yazılır. Fotoğraf, ses kaydı ve kişisel ayrıntılar gerekli değildir. Aile hiç not tutmamayı da seçebilir.

Bir sonraki buluşmada çocuk kahramanları ve katılım yolunu yeniden seçer. Önceki hikâye yeni bir cevabı zorunlu kılmaz.

İki peçetelik kısa hikâye

Tavşan yalnızca bir arkadaşını bekliyorsa iki peçete hazırlayın. Yetişkin birini tavşanın önüne koyar ve “bir” der. Çocuk ikinciyi seçer veya yetişkinden göstermesini ister; ikinci hareket “iki” ile eşleşir.

İki peçete birlikte gösterilerek “toplam iki” denebilir. Çocuk bu sözü tekrarlamak zorunda değildir. İsterse oyuncakları konuşturur veya masayı başka bir oyun için kullanır.

Üçüncü misafir daha sonra eklenebilir, ama bunun zamanı için kural yoktur. Çocuk iki nesneli düzeni rahat buluyorsa sonraki oyunda da aynı düzen sunulabilir.

Tabaklarla devam eden sahne

Tavşan misafirlerine tabak da hazırlamak ister. Üç büyük tabak resmi veya güvenli nesne koyun. Çocuğa resimlerin adını sorun; üç daire olarak da sayılabilirler.

Çocuk ilk tabağı seçerken yetişkin “bir”, ikinciyi seçerken “iki”, üçüncüyü seçerken “üç” der. Çocuk isterse sayıları kendi söyler ve yetişkin onun yönlendirmesiyle taşır.

Sonra tabakların her karaktere ulaşıp ulaşmadığına bakın. Toplam tabak sayısı ayrı bir sorudur. Peçeteleri bu soruya ancak birlikte bütün nesneleri saymaya karar verirseniz katın.

Çocuğun yeni kuralı

Çocuk her misafire iki çizim kâğıdı vermek isteyebilir. Önce hangi grubu sayacağınızı belirleyin: yalnızca tavşanın iki kâğıdı mı, yoksa masadaki tüm kâğıtlar mı?

Bir yerden başlarsanız iki kâğıdı “bir, iki” diye gösterebilirsiniz. Başka bir yere geçerken yeniden birden mi başlanacağını veya bütün gruba devam mı edileceğini konuşun.

Çocuğun hikâyesi yetişkinin ilk önerisinden farklı olabilir. Yetişkin sessizce peçete görevine geri dönmek yerine yeni amacın anlaşılır olmasına yardım eder.

Bir turdan sonra tekrar isteği

Çocuk “bir daha” dediğinde peçetelerin başlangıç yerine dönmesini isteyip istemediğini sorun. Nesneler mevcut konumlarında da sayılabilir. Düzeni değiştirmek için birlikte karar verin.

İkinci turda çocuk sayı sözcüklerini söylemek veya yetişkinden söylemesini istemek gibi farklı bir rol seçebilir. Her sayı bir nesneyle eşlenir, fakat ilk turdaki rol zorunlu değildir.

Tekrar istenmezse oyuna başka şekilde devam edin. Bir sahnenin tamamlanması için belirli sayıda tur yapılması gerekmez.

Bir yetişkin kâğıdı tuttuğunda

Üzerinde üç peçete resmi olan kâğıt kayıyorsa yetişkin “Tutayım mı?” diye sorar. Çocuk kabul ederse görselleri kapatmayacak bir kenardan tutar.

Çocuk resimleri gösterirken yetişkin sayıları söyleyebilir. Çocuk kâğıdı bırakmasını isterse yetişkin durur. Yardım, çocuğun o andaki isteğine göre sürer.

Bir not yazılırsa “Yetişkin kâğıdı tuttu; çocuk resimleri gösterdi” denebilir. Destek ve seçim ayrı eylemler olarak anlaşılır.

Dört peçeteden üçünü seçmek

Dört büyük peçete koyup “Üç misafir için üç peçete seçelim mi?” diye sorun. Çocuk kabul ederse her seçimi ayrı alana taşıyın ve sırayla “bir, iki, üç” deyin.

Üçüncü seçimden sonra grubu gösterin: “Burada üç var.” Bir peçete başlangıç alanında kalır. Bu görev, hazır üç nesneyi saymanın yanında bir noktada durmayı da içerir.

Çocuk dördünü seçerse başka bir misafir planlayıp planlamadığını sorun. Bir nesneyi izinsiz geri almak yerine yeni amacı birlikte belirleyin.

Dördüncü misafir ve yeni toplam

Çocuk başka bir oyuncak getirirse tavşan “Bir misafir daha geldi” diyebilir. Çocuk dördüncü peçeteyi seçer veya farklı bir malzeme önerir.

Tüm peçeteleri yeniden saymak isterse “bir, iki, üç, dört” sözcüklerini her nesneyle eşleyin. Sonra grubu birlikte gösterin. Çocuk sonucu söylemek istemezse yetişkin modelleyebilir.

Çocuk yeni bir sayma turu istemiyorsa karakterler hikâyeye devam eder. Daha büyük miktar, önceki oyunu bitirmenin koşulu değildir.

Belirsiz seçimde durmak

Çocuk iki peçetenin arasına bakarsa yetişkin seçenekleri biraz ayırıp “Bunu mu gösteriyorsun?” diye sorar. Alışılmış onayı bekler. Onay yoksa nesne yetişkinin tahminine göre taşınmaz.

Çocuk başka bir işaret veya cihaz mesajı kullanabilir. Seçim hâlâ net değilse yetişkin tek bir örnek gösterebilir ya da oyunu bitirmeyi teklif edebilir.

Kayıt tutulursa “seçim doğrulanmadı” yazılabilir. Belirsiz bir işareti kesin yanıt olarak göstermek sonraki hazırlık için yanıltıcıdır.

Oyuncakların kendi kararları

Bir oyuncak “Ben peçete istemiyorum” diyebilir; çocuk bu sözü hikâyeye ekleyebilir. O zaman hangi grubun sayılacağını yeniden konuşun: masadaki peçeteler mi, peçete isteyen karakterler mi?

Yetişkin çocuğun seçtiği senaryoyu açıklığa kavuşturur, ancak bir cevabı zorla değiştirmez. Yeni soru farklı bir grup için farklı bir sayı verebilir.

Çocuk yalnızca karakterlerin konuşmasını sürdürmek isteyebilir. Sayma sorusuna daha sonra dönmek için izin isteyin; dönmek istemezse hikâye başka yönde ilerler.

Önce ve sonra notu

İlk oyunda yetişkin ilk nesneyi gösterip “bir” der; çocuk sonraki ikisini seçer. Notta yetişkin modeli ve çocuk seçimleri ayrı belirtilir.

İkinci oyunda çocuk ilk nesneyi kendi seçebilir, sonra “tekrar” isteyebilir. Yetişkin sayı sözcüklerini tekrarlar. İki oyunda aynı toplam çıksa da destek koşulları farklıdır.

Bu kayıtlar bir tanı veya genel başarı puanı değildir. Aile onları yalnızca uygun malzeme ve yardımı hatırlamak için kullanabilir.

Son sahne: misafirler başka bir oyuna geçer

Peçeteler yerleştirildiğinde karakterler kitap bakabilir veya hayali bir gezintiye çıkabilir. Çocuk hangisini istediğini seçer. Bir kez daha toplam söylemek hikâyenin kapanışı için zorunlu değildir.

Yetişkin kısa bir özet sunabilir: “Sen peçeteleri seçtin, ben taşıdım.” Çocuk özet istemezse materyaller kaldırılabilir veya oyun devam edebilir.

Bir sonraki gün aynı karakterler veya farklı nesneler kullanılabilir. Çocuk her seferinde katılım biçimini ve desteğini yeniden seçer.

Bir son eşleştirme örneği

Tavşan ve iki arkadaşını masaya koyun. Çocuk her karakterin önündeki peçeteyi işaret edebilir. Yetişkin “tavşan ve peçete” diye ilk çifti, sonra diğer iki çifti adlandırır.

Bir peçete iki karakterin arasında kalırsa kime ait olduğunu çocuğa sorun. İsterse konumu belirler ve yetişkinden taşımasını ister. Yetişkin nesneyi kendi tahminiyle değiştirmez.

Eşler görüldükten sonra çocuk bütün peçeteleri ayrıca saymak veya hikâyeyi bitirmek isteyebilir. “Her yerde bir peçete var mı?” sorusu ile “toplam kaç peçete var?” sorusu farklıdır.

Bir sonraki oyunda yeni seçim

Aile önceki malzemeleri saklayabilir veya başka nesneler kullanabilir. Çocuğa aynı karakterleri isteyip istemediğini sorun. Bakış, işaret veya cihaz desteği yeniden sunulabilir.

Bir oyun turu tanı koymaz. İhtiyaç duyulan ara öğün ve destekler, sayma etkinliğinin sonucundan bağımsız olarak sağlanır.

Çocuk hikâyeyi başka bir oyuna dönüştürmek isterse yetişkin onun önerisini dinler. Sayma sorusuna dönmek için yeniden davet sunulabilir; çocuk kabul etmeyebilir.

Bir kısa sahne tamamlandıktan sonra materyaller çocuğun isteğiyle kaldırılabilir veya başka bir oyunda kullanılabilir.

BrainHunters üzerinde devam edin

Başka örnekler için ara öğün hazırlığında nesneleri sayma yazısına bakın. Önce sayılan grubu belirleyin.

Çocuk farklı miktarları merak ederse sayılar bölümüne göz atın. Hikâye için yazılı rakam bilgisi gerekmez.