Ara Öğün Hazırlığında Nesneleri Tek Tek Saymak

Bir sayı sözcüğü, bir nesne

Her kaşığa bir kez işaret ederek sayı sözcüklerini sırayla söyleyin. İlk kaşık için ‘bir’, ikinci için ‘iki’, üçüncü için ‘üç’ denir. Sonra bütün grup gösterilerek toplamın üç olduğu belirtilir.

Sayıları sırayla söylemek ile nesneleri saymak ilişkili ama ayrı işlerdir. Çocuk sayı dizisini söyleyebilir ve yine de bir kaşığı atlayabilir. Sayılanları başka bir alana taşımak, hangi nesnenin sırada olduğunu görmeye yardımcı olur.

Çocuk nesneleri taşıyabilir, işaret edebilir, bakışıyla seçebilir veya iletişim aracı kullanabilir. Bir yetişkin de çocuğun yönergesiyle nesneleri hareket ettirebilir. Her sayı sözcüğünün hangi nesneye karşılık geldiği açık olmalıdır.

Malzemeleri hazırlayın

Üç güvenli kaşık ya da kaşık resmi bulunan üç büyük kart seçin. Nesneleri sağlam bir masa veya tepsi üzerine, birbirinden ayırt edilebilecek aralıklarla yerleştirin. Çocuğun erişimini kolaylaştıran kontrast veya dokunsal işaretler kullanabilirsiniz.

İki alan oluşturun: ‘henüz sayılmadı’ ve ‘sayıldı’. İki peçete veya kâğıt parçası bu alanları gösterebilir. Başlangıçta üç kaşık da ilk alanda durur.

Daha sonra kişilere dağıtmayı denemek için üç kişi kartı hazırlayın. Önce kaşıkların sayısını kontrol edin; her kişiye bir kaşık verme sorusu ayrı bir eşleştirme adımıdır.

Üç kaşığı sayın

Üç kaşık başlangıç alanında bulunur. Çocuk onları kendi taşıyabilir veya yetişkine hangisini taşıyacağını gösterebilir.

1. İki alanı gösterin ve sayılan kaşığın ikinci alana taşınacağını açıklayın.
2. Birinci kaşığı taşıyın ve ‘bir’ deyin.
3. Başka bir kaşığı taşıyın ve ‘iki’ deyin.
4. Son kaşığı taşıyın ve ‘üç’ deyin.
5. Başlangıç alanında kaşık kalmadığını ve her kaşığın bir kez taşındığını kontrol edin.
6. ‘Toplam kaç kaşık var?’ diye sorun. Tam sayımın sonunda söylenen sayı üçtür.
7. İsterseniz kaşıkları geri koyun ve başka bir seçim sırasıyla yeniden sayın.

Örnek bir konuşma

Yetişkin: ‘Kaç kaşık hazırladığımızı nasıl bulabiliriz?’ Çocuk ilk kaşığı taşır ve ‘bir’ der. İkinciye ‘iki’, üçüncüye ‘üç’ der. Yetişkin bütün grubu gösterir: ‘Üç kaşığın hepsini saydık. Toplam kaç tane?’

Çocuk tekrar baştan saymaya başlarsa, son söylenen sayının bütün grubu anlattığını gösterin: ‘Üçte bitirdik; toplam üç kaşık var.’ Çocuk cevabı söyleyebilir veya uygun kartı gösterebilir.

Bir kaşık başlangıç alanında kaldıysa hemen sonucu vermek yerine o nesnenin sayılıp sayılmadığını sorun. Birlikte tamamlayın ya da sayımı yeniden başlatın. Amaç her nesne için ayrı bir sayı sözcüğü kullanmaktır.

Aynı kaşığı iki kez saymak

Kaşıklar birbirine yakın durduğunda çocuk birini iki kez işaret edebilir. Üç nesne için dört sayı sözcüğü duyulduysa, sayılanları ayrı bir alana taşıyarak yeniden deneyin.

Yetişkin ‘Bu kaşık sayılanlar alanında mı, yoksa henüz sayılmadı mı?’ diye sorabilir. Çocuk sıradaki nesneyi gösterir ve yetişkin gerekirse taşır. Her kaşık sınırı yalnızca bir kez geçer.

İki sonuç farklıysa somut hareketleri karşılaştırın. İlk denemede bir kaşık iki kez seçilmiş olabilir. Nesnenin rengi veya boyutu sayılma sayısını değiştirmez; önemli olan her birini bir kez hesaba katmaktır.

Bir nesne atlandığında

‘Bir, iki’ dedikten sonra başlangıç alanında bir kaşık kalabilir. Çocuğa bütün nesnelerin sayılıp sayılmadığını sorun. Kalan kaşık taşınır ve sıradaki sayı ‘üç’ söylenir.

Başlangıç alanının boş olması yararlı bir kontroldür. Sayılan alandaki her nesnenin bir sayı sözcüğüyle eşleştiğini de kontrol edin. Yalnızca alanın boşalması, birden fazla nesne tek seferde taşındıysa yeterli olmayabilir.

Çocuk nesneleri sıraya dizmek gibi başka bir yöntem seçebilir. Seçilen yöntemde hangi kaşıkların sayıldığı görülebiliyorsa aynı amaç karşılanır. Tek bir zorunlu hareket biçimi yoktur.

Son sayı bütün grubu anlatır

Üç kaşığın tamamı sayıldıktan sonra son söylenen ‘üç’, gruptaki kaşıkların toplamını belirtir. Bütün kaşıkları birlikte gösterin ve ‘Toplam üç kaşık var’ deyin.

Çocuk yalnızca son kaşığı gösteriyorsa daha önce sayılan diğer kaşıkları da işaret edin. Soru tek bir kaşık hakkında değil, seçilen grubun tamamı hakkındadır.

Saymaya başka bir kaşıktan başlayın ve her nesneyi yine bir kez sayın. Grup değişmediyse sonuç üç kalır. Nesnelerin seçilme sırası değişebilir; toplam, sayılan nesnelerin sayısına bağlıdır.

Herkese bir kaşık

Üç kişi kartı ve üç kaşık yerleştirin. Önce kişileri, sonra kaşıkları sayın. Ardından her kartın yanına bir kaşık koyun ve bütün eşleşmeleri tek tek kontrol edin.

İki grubun sayısının aynı olması yeterli nesne bulunduğunu gösterir; dağıtımın kendisi ayrıca incelenmelidir. İki kaşık bir kartın yanında, hiç kaşık da başka bir kartın yanında olabilir.

Bir kaşığı fazla olan karttan boş karta taşıyın ve üç eşleşmeyi yeniden kontrol edin. Gerçek bir öğünde hangi araçların gerektiğine aile karar verir; oyun, açıkça belirtilen ‘her karta bir kaşık’ kuralını modeller.

Bir kaşık eksikse

Üç kişi kartı ve iki kaşık kullanın. İki karta birer kaşık verin. Üçüncü kartın yanında kaşık kalmadığını gösterin ve herkese bir tane verilip verilmediğini sorun.

Çocuk boş kartı işaret edebilir ve ek bir kaşık isteyebilir. Uygun bir kaşık varsa onu boş karta yerleştirin. Sonra her kartın yanında tam bir kaşık bulunduğunu yeniden kontrol edin.

Ek kaşık yoksa dağıtımın henüz tamamlanmadığını söylemek yeterlidir. Eksik nesneyi varmış gibi saymak veya kuralı haber vermeden değiştirmek gerekmez. Çocuk mevcut düzeni somut olarak görebilir.

Bir kaşık artarsa

Üç kart ve dört kaşık hazırlayın. Her karta bir kaşık verildiğinde bir kaşık ayrılan grubun dışında kalır. Her kişinin bir kaşığı vardır ve aynı zamanda bir kaşık artmıştır.

Bu iki durum ayrı sorulara cevap verir. ‘Herkese bir tane verildi mi?’ sorusuna evet; ‘Artan kaşık var mı?’ sorusuna da evet denebilir. Cevaplar birbirini çelişkiye düşürmez.

Artan kaşığı kenara koyabilir veya gruba başka bir kişi eklenirse yeniden değerlendirebilirsiniz. Başta ‘tam olarak birer tane ve artan yok’ kuralı kullanılıyorsa, üç kişi için üç kaşığı eşleştirip dördüncüyü ayırın.

İlk sayımı kolaylaştırın

İki büyük nesne ve iki belirgin alanla başlayın. Yetişkin sayı sözcüğünü söylerken çocuk taşınacak nesneyi seçebilir. Daha sonra çocuk sözcüğü söyleyip yetişkine hareketi gösterebilir.

Sayılan nesneleri görünür bırakın. Sayı sırasını hatırlamak zor gelirse sayı kartları veya yetişkinin tekrarı destek olabilir. Hangi yardımın kullanıldığını not edin.

İki nesnenin eksiksiz sayılması tamamlanmış bir etkinliktir. Üçüncü nesneyi ancak yeni karşılaştırmayı erişilebilir kıldığında ekleyin. Daha fazla nesne kullanmak tek başına daha anlamlı bir sonuç sağlamaz.

Bir sonraki adımı zorlaştırın

Dört veya beş nesne kullanın ve çocuktan sayma sırasını seçmesini isteyin. Her nesne taşındığında sıradaki sayı sözcüğü söylenir veya uygun kart gösterilir. Sonunda başlangıç alanının boş olup olmadığını kontrol edin.

Aynı grubu farklı bir nesneden başlayarak tekrar sayın. Sayı sözcükleri yine birden başlayarak ilerler. Grup değişmediyse ve her nesne bir kez sayıldıysa sonuç aynı olmalıdır.

Tam sayımdan sonra bir kaşık ekleyin. Çocuk bütün grubu yeniden sayabilir veya başlangıçtaki toplamdan devam edebilir. İkinci yöntem için önce başlangıç toplamının güvenilir biçimde belirlenmiş olması gerekir.

Farklı boyutlardaki kaşıklar

İki küçük ve bir büyük kaşık yerleştirin. Her biri bir nesne olarak sayılır: toplam üç kaşık vardır. Büyük kaşık, daha fazla yer kapladığı için birden fazla nesne olmaz.

Toplam uzunluk veya hacim soruluyorsa başka bir ölçme yöntemi gerekir. Bu etkinlikte ayrı kaşıkları sayıyoruz. Başlamadan önce hangi nesnelerin gruba dahil olduğunu belirleyin.

Kaşıkları birbirinden uzaklaştırıp yeniden sayın. Grup masada daha geniş yer kaplayabilir, ancak hiçbir kaşık eklenip çıkarılmadıysa sayı değişmez. Çocuk iki düzeni nesneleri eşleştirerek de karşılaştırabilir.

Resimleri saymak

Bir sayfaya birbirinden ayrı üç kaşık resmi çizin. Çocuk her resme işaret ederken sayı sözcüklerini söyleyebilir. Sayılan resmin yanına büyük bir işaret koymak, tekrar saymayı önleyebilir.

Resimler üst üste biniyor veya birbirinden ayırt edilemiyorsa daha açık bir kart hazırlayın. Her resmin sınırı görülebilmelidir. Belirsiz bir çizim, sayma sorusuna ek bir tanıma zorluğu getirir.

Sayım bitince bütün resimleri gösterin ve toplamı sorun. Gerçek kaşıklar varsa iki grubu karşılaştırın. Resim kaşığı temsil eder; fiziksel kaşığın kendisi değildir.

Çocuk yetişkini yönlendirir

Yetişkin kaşıkları yerleştirir ve çocuğun seçimini bekler. Çocuk bakışı, hareketi, sözü veya iletişim cihazıyla sıradaki kaşığı belirler. Yetişkin seçimi doğrular ve kaşığı sayılanlar alanına taşır.

Her hareketten sonra sayı birlikte söylenebilir veya uygun kart gösterilebilir. Yetişkin yanlış nesneye yönelirse çocuk düzeltebilir. Düzeltme için zaman bırakın.

Gözlem kaydında yetişkinin nesneleri taşıdığını ve çocuğun seçim yaptığını belirtin. Bu, katılımı ve desteği açıkça gösterir. Tek başına genel bir başarı puanından daha açıklayıcıdır.

İki grubu karşılaştırın

Bir gruba üç kaşık, diğerine iki peçete koyun. Her grubu ayrı ayrı sayın. Sonra hangi grupta daha fazla nesne olduğunu sorun.

Her peçetenin yanına bir kaşık koyarak da kontrol edebilirsiniz. İki eşleşmeden sonra bir kaşık eşleşmeden kalır. Bu, hazırlanan iki grup arasında bir kaşık fazla olduğunu gösterir.

Önce kaşıkları, sonra peçeteleri saydığınızı belirtin. Bütün nesnelerin toplamı sorulacaksa yeni bir soru sorun ve birleşik grubu sayın. Bu, iki grubun sayılarını karşılaştırmaktan farklı bir görevdir.

Bir nesne ekledikten sonra

Üç kaşığı sayın ve toplamı doğrulayın. Çocuğun görebileceği şekilde bir kaşık daha ekleyin. Şimdi daha fazla nesne olup olmadığını ve toplamın kaç olduğunu sorun.

Çocuk dört kaşığın tamamını yeniden sayabilir. Başka bir yol, doğrulanmış üçten sonra eklenen kaşık için ‘dört’ demektir. Başlangıç sayısından emin değilse tam sayım kontrol sağlar.

Açıklama sırasında nesneleri haber vermeden değiştirmeyin. Sonuç, o anda seçilen ve görülebilen gruba aittir. Çocuk eklenen nesneyi işaret ederek değişimi gösterebilir.

Gözlemi kaydedin

Yararlı bir kayıt şöyle olabilir: ‘İki belirgin alan ve yetişkin desteğiyle üç kaşığı birer birer seçti; sayım sonunda bütün grubu gösterdi.’ Bu ifade görevi ve desteği belirtir.

İlk denemede bir kaşık atlandıysa, çocuğun kalan nesneyi nasıl fark ettiğini de yazabilirsiniz. Kontrol ve düzeltme sürecin parçasıdır. İlk denemeyi gizlemek gerekmez.

Tek bir sayım, çocuğun bütün sayılarla ve malzemelerle nasıl çalıştığını göstermez. Katılım veya erişimle ilgili sorular farklı durumlarda sürüyorsa somut örnekleri öğretmenle ya da uygun bir uzmanla paylaşın.

Başka bir etkinliğe geçin

Dağıtımı daha yakından incelemek için ara öğünde eşleşme örnekleri yazısına bakabilirsiniz. Sayılar ve sayma bölümü isteğe bağlı bir dijital devam sunar.

Başka bir gün peçete, kart veya güvenli blok seçin. Önce hangi nesneleri sayacağınızı belirleyin. Her nesneye bir sayı sözcüğü karşılık geldiğini ve grubun tamamının sayıldığını kontrol edin.

Çocuk bir sonraki malzemeyi ve yanıt verme biçimini seçebilir. Bir yetişkin fiziksel hareketlere yardım ederken çocuk kararları verebilir. Görünür desteklerle yapılan bir karşılaştırma da anlamlıdır.

Sıranın başlangıcını belirleyin

Üç kaşığı bir sıra hâlinde yerleştirin ve çocuğun gördüğü tarafta hangi uçtan başlanacağını birlikte seçin. İlk kaşığa dokunup ‘bir’, sonrakine ‘iki’, üçüncüye ‘üç’ deyin. Her sözcük yeni bir kaşığa karşılık gelsin.

Ardından diğer uçtan başlayarak aynı nesneleri tekrar sayın. Sayı sözcükleri yine birden başlar. Bütün kaşıklar birer kez sayıldıysa toplam üç kalır.

Bir uçtan ilerlemek yeri takip etmeyi kolaylaştırır; ancak saymak için tek zorunlu sıra değildir. Çocuk başka bir sıra seçerse sayılanları ayırarak hiçbir nesnenin unutulmadığını kontrol edebilir.

İki kaşık yakın, biri uzakta

İki kaşığı yan yana, üçüncüyü biraz uzağa koyun. Önce üç kaşığın tamamının aynı sayma grubuna dahil olduğunu belirtin. Çocuk yalnızca yan yana duran ikisini fark edebilir.

Grubun sınırını elinizle gösterin ve her kaşığı ayrı ayrı sayılan alana taşıyın. Başlangıçta üç kaşık varsa ve hepsi bir kez taşındıysa son sayı üç olur.

Yalnızca yan yana duran iki kaşık sorulursa cevap ikidir. Sorudan önce hangi nesnelerin gruba dahil olduğunu açıklamak, iki farklı toplamın neden ortaya çıkabildiğini gösterir.

Yer değişince miktar değişir mi?

Üç kaşığı yakın bir sırada sayın. Ardından hiçbirini eklemeden veya çıkarmadan masanın farklı yerlerine taşıyın. Grup daha geniş bir alan kaplar; çocuğa kaşık sayısının değişip değişmediğini sorun.

Kaşıkları yeniden birer birer sayın. Üç nesnenin her biri bir kez sayıldığında sonuç yine üçtür. Kaplanan alan ile nesne sayısı farklı özelliklerdir.

Taşıma sırasında bir kaşık yere düşer ya da masadan kaldırılırsa bunu açıkça belirtin. Yeni soruda hangi nesnelerin sayıldığı değişmiş olabilir. Karşılaştırma, gerçekten aynı üç nesne kullanıldığında yapılmalıdır.

Her nesne için bir yer

Bir kâğıda üç büyük daire çizin ve her daireye bir kaşık yerleştirin. Çocuk her yere bir nesne konduğunu gözlemleyebilir. Daireler kaşıkların kendisi değil, onları yerleştirmek için seçilen alanlardır.

İki kaşığı bir daireye koyup başka bir daireyi boş bırakın. Çocuğa hangi alanın boş olduğunu sorun. Bir kaşığı boş alana taşıdıktan sonra bütün alanları yeniden kontrol edin.

Yetişkin nesneleri çocuğun işaretiyle hareket ettirebilir. Daireler görünür bir destek sağlar. Daha sonra aynı eşleştirme, işaretli alanlar olmadan da denenebilir; bu iki koşulun farklı olduğunu not edin.

Boş grup ve sıfır

Seçilen alandaki bütün kaşıkları kaldırın ve boş alanı gösterin. ‘Bu alanda kaç kaşık var?’ diye sorun. Hiç kaşık yoksa sayı sıfırdır.

Alana bir kaşık koyun ve önceki durumla karşılaştırın: önce sıfır, şimdi bir kaşık vardır. Kaşığı yeniden kaldırıp alanı kontrol edin. Başka bir kutuda duran kaşıklar bu seçilmiş alanın sayısına dahil değildir.

Çocuk boş alanı veya sıfırı gösteren bir kartı işaret edebilir. Yetişkin hangi yerin sayıldığını açıkça söyler. Soru bütün evdeki kaşıklar hakkında değildir.

Bir kaşığı çıkarın

Üç kaşığı sayın ve toplamı doğrulayın. Sonra çocuğun gözü önünde bir kaşığı ayrı bir kutuya koyun. Masada kaç kaşık kaldığını sorun.

Kalan iki kaşık yeniden ‘bir, iki’ diye sayılabilir. Kutudaki kaşık kaybolmamıştır; yalnızca masada sayılan gruba dahil değildir. Hangi grubun sorulduğunu adlandırın.

Kaşığı masaya geri getirdiğinizde grup yeniden üç kaşıktan oluşur. Değişikliğin hangi hareketle gerçekleştiğini gösterin. Çocuk sonucu nesneler üzerinde kontrol edebilir.

İki kez kontrol etme yolu

Üç kaşığı önce yerlerinde tek tek işaret ederek sayın. Sonra aynı kaşıkları ayrı bir alana taşıyarak yeniden sayın. İki sayımın sonuçlarını karşılaştırın.

Sonuçlar farklıysa bir nesnenin atlanıp atlanmadığını veya iki kez seçilip seçilmediğini inceleyin. İki deneme arasında nesne eklenmediğini ve çıkarılmadığını da doğrulayın.

Çocuk sonraki denemede daha anlaşılır bulduğu yöntemi seçebilir. İşaret etme ve taşıma farklı hareketlerdir; ikisi de her nesneye bir sayı sözcüğü verilmesini destekleyebilir.

Sayı sözcüğü ile hareketin temposu

Çocuk sayıları nesneleri taşımaktan daha hızlı söyleyebilir veya tek sayı söylerken iki kaşık taşıyabilir. Her taşımanın ardından bir sayı sözcüğü söyleyerek tempoyu birlikte ayarlayın.

Yetişkin bir hareket tamamlanmadan sonraki sayıya geçmeyebilir. Çocuk hangi kaşığın taşınacağını seçerken yeterli zaman bulur. İletişim cihazı kullanılıyorsa seçim ve onay süresini de hesaba katın.

Hız bu etkinliğin temel sonucu değildir. Bütün nesnelerin kapsanması ve her birinin bir sayı sözcüğüyle eşleşmesi önemlidir. Gerekirse sayı sırasını birlikte söyleyin ve kullanılan desteği belirtin.

Eşit sayıda ama yanlış dağıtılmış

Üç kişi kartı ve üç kaşıkla şu düzeni kurun: Bir kartın yanında iki kaşık, ikinci kartın yanında bir kaşık, üçüncü kartın yanında hiç kaşık yok. İki gruptaki toplam sayı üçtür.

Çocuğa herkesin bir kaşığı olup olmadığını sorun. Boş kartı ve iki kaşıklı kartı göstererek bir kaşığın yerini değiştirmeyi deneyin. Sonra her kartın yanında bir tane olup olmadığını kontrol edin.

Bu örnek toplam sayının doğru olmasının dağıtımın da doğru olduğu anlamına gelmediğini gösterir. Taşıma sırasında toplam kaşık sayısı değişmez; değişen şey hangi kişiye hangi kaşığın ayrıldığıdır.

Bir kişi eklenirse

Üç karta birer kaşık verilmişken dördüncü bir kişi kartı ekleyin. Yeni kartın yanında kaşık olup olmadığını sorun. İlk üç eşleşme hâlâ durur, ancak yeni kişi için henüz bir kaşık yoktur.

Bir kaşık ekleyip yeni kartla eşleştirin. Dört kartın her birini ve yanındaki kaşığı tek tek kontrol edin. Çocuk yeni nesneyi kendisi yerleştirebilir ya da yetişkine gösterebilir.

Gruptan biri çıkarılırsa kartı ve ona ayrılmış kaşığı ne yapacağınıza karar verin. Soruyu mevcut kişi grubu için sorun. Önceki düzenle yeni düzenin aynı olmadığını açıkça söyleyin.

Sayılan nesneye bir işaret

Kaşıkları taşımak uygun değilse, sayılan her kaşığın yanına büyük bir kâğıt işaret koyun. Birinci kaşık için ‘bir’ deyin ve işareti yerleştirin; sonra henüz işareti olmayan başka bir kaşığa geçin.

Sonunda her kaşığın yanında bir işaret bulunduğunu ve işaretsiz kaşık kalmadığını kontrol edin. İşaretler sayılan nesneler değildir; yalnızca hangi kaşıkların incelendiğini gösterir.

İşaretleri güvenli boyutta hazırlayın veya yetişkinin parmağını geçici gösterge olarak kullanın. Çocuk işaretin yerini seçebilir. Kontrol bittikten sonra işaretleri kaldırmak kaşık sayısını değiştirmez.

İki düzenin miktarını eşleştirin

İki sıra hazırlayın; her sırada üç büyük kart olsun. İlk sıradaki kartları yakın, ikinci sıradakileri aralıklı yerleştirin. Çocuk hangi sırada daha fazla kart olduğunu ya da sayıların eşit olup olmadığını tahmin edebilir.

Kartları birer birer eşleştirin veya her sırayı ayrı sayın. Her iki sırada da üç kart varsa ve eşleşmeden kart kalmıyorsa sayılar eşittir.

İkinci sıra daha uzun görünebilir; bu gerçek bir yerleşim farkıdır. Ancak sıra uzunluğu ile kart sayısı aynı soru değildir. Çocuğun gözlemini kabul edip miktarı ayrıca kontrol edin.

Nesneleri başka bir türle değiştirin

Üç kaşık saydıktan sonra üç peçete hazırlayın. Önce hangi nesneleri sayacağınızı belirtin ve her peçeteyi bir kez işaretleyin. Son sayı yine üç olabilir, fakat sayılan nesnelerin türü değişmiştir.

Kaşıkları ve peçeteleri çiftler hâlinde yerleştirerek iki grubun eşitliğini inceleyin. Her kaşığın yanında bir peçete ve artan nesne yoksa hazırlanan iki grup bire bir eşleşir.

Katlanmış bir peçetenin katları ayrıca sayılacaksa bu farklı bir sorudur. İlk etkinlikte her peçeteyi tek nesne olarak kabul edin. Sayma birimini önceden belirlemek sonucu anlaşılır kılar.

Bir sonraki kişiye ne kadar gerekir?

Dört kişi kartı ve üç kaşık kullanın. Üç karta birer kaşık verildiğinde bir kart boş kalır. Çocuk boş kartı gösterip bir kaşık daha gerektiğini söyleyebilir veya uygun kartı seçebilir.

Bir kaşık eklendikten sonra dört eşleşmeyi kontrol edin. Bir kişide iki kaşık bulunuyorsa yalnızca boş kartı doldurmak yeterli değildir; bütün dağıtım incelenmelidir.

İki kart boşsa boş yerleri birer birer sayın. Küçük ve görünür bir düzen kullanmak, çocuğun hangi kişilerin henüz eşleşmediğini takip etmesini kolaylaştırır.

Sonucu birine anlatın

Çocuktan üç kaşığı nasıl saydığını başka bir katılımcıya göstermesini isteyin. Nesneleri yeniden taşıyabilir, işaretleri gösterebilir veya yetişkinden açıklamayı seslendirmesini isteyebilir.

Dinleyen kişi ‘Hepsi sayıldı mı?’ diye sorabilir. Çocuk başlangıç alanının boş olduğunu ve her kaşığın sayılan alanda bulunduğunu gösterebilir. Böylece sonuç görünür bir işlemle desteklenir.

Seçilen grubun dışında başka bir kaşık varsa onun soruya dahil olup olmadığını açıklayın. Toplam, başta belirlenen gruba aittir. Bu ayrım, dinleyicinin sonucu aynı koşullarda kontrol etmesini sağlar.

Sonraki buluşmayı hazırlayın

Başka bir gün iki veya üç güvenli nesne seçin. Çocuk taşıma, işaret koyma veya yetişkini yönlendirme yollarından birini kullanabilir. Sayılacak grubu ve kontrol yöntemini baştan belirleyin.

Sayım bitince bütün grubu gösterin ve toplamı sorun. Bir nesne işaretsiz kalmışsa onu birlikte inceleyin. Gerekirse açık alanlarla baştan saymak, sonucu tahmin etmekten daha güvenilir bir kontrol sağlar.

Önceki gözlemle karşılaştırırken malzemeleri ve desteği de dikkate alın. Görünür işaretlerle yapılan bir sayım ile işaretsiz yapılan sayım farklı koşullarda gerçekleşir. Sonraki adımı belirlerken bu ayrıntılar yararlı olur.

Sayı kartıyla sonucu gösterin

Üç kaşık sayıldıktan sonra yetişkin 2 ve 3 yazan kartları gösterebilir. Çocuk bu işaretleri tanıyorsa bulduğu toplamı temsil eden kartı seçebilir. Kartları görme veya dokunma yoluyla ayırt etmek için uygun biçimde hazırlayın.

Çocuk sayıyı sözle, işaretle veya üç noktalı bir kartla da gösterebilir. Nesneleri saymak ile yazılı rakamı tanımak ayrı becerilerdir. Birindeki destek ihtiyacı diğerindeki gözlemi tek başına açıklamaz.

Kartlar ana sorudan uzaklaştırıyorsa onları kaldırın. Bütün kaşıkları gösterip son söylenen sayının gruba ait olduğunu tekrar konuşun. Yazılı bir sembol kullanmak bu etkinliği bitirmek için zorunlu değildir.

Sayılan grubu masaya yerleştirin

Üç kaşığı saydıktan sonra üç kişi kartının yanına birer kaşık koyun. Çocuk önce bir kartı ve ona karşılık gelen kaşığı gösterebilir. Sonra kalan iki kart için aynı kontrolü yapın.

Bir kaşık iki kartın ortasında duruyorsa hangi kişiye ayrıldığını netleştirin. Gerekirse onu bir karta yaklaştırın. Açık yerleşim, bir nesnenin iki kişi için sayılıp sayılmadığını görmeyi kolaylaştırır.

Son olarak kenarda artan bir kaşık olup olmadığına bakın. Üç kart ve üç kaşık doğru eşleşmişse her kartın yanında bir tane bulunur. Bu sonuç hazırlanan grubun koşullarına aittir.

Çocuğun kendi kontrol sorusu

Çocuk yetişkine ‘Bütün kaşıkları saydın mı?’ diye sorabilir veya aynı anlamı bir kartla gösterebilir. Yetişkin sayılan alanı ve boş başlangıç alanını göstererek işlemi açıklar.

Çocuk bir nesnenin atlandığını fark ederse onu işaret eder. İkisi birlikte hangi sayı sözcüğünün sırada olduğunu belirler ve sayımı tamamlar. Gerekirse başlangıçtan tekrar sayarlar.

Sonuç üzerinde anlaşmak için nesneleri görünür tutun. Çocuğun soru sorması ve yetişkinin hesabını kontrol etmesi, yalnızca verilen cevabı dinlemekten farklı bir katılım sağlar.